ความเห็นจากทางบ้านถึง Silver Linings Playbook จากคนที่ตกหลุมรักหนังบ้าๆ เรื่องนี้อย่างจัง

SHARE THIS
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Silver Linings Playbook: ตกหลุมรักหนังบ้าๆเรื่องนี้อย่างจัง

ความเห็นจากคุณ นครินทร์ หล่อจนโดมอาย

(ความเห็นจากทางบ้าน: เป็นความเห็นที่น่าสนใจ และมีความยาวพอเหมาะ ที่มีผู้แสดงความคิดเห็นเอาไว้ ซึ่งทาง สะเด่าส์ เราเห็นว่าน่าจะนำมาเผยแพร่ต่อไป ท่านได้ที่สนใจจะเป็นหนึ่งในพื้นที่นี้ ทำได้เพียงแค่ แสดงความเห็นที่มีต่อภาพยนตร์ หรือเพลงที่ได้ชมหรือฟัง ผ่านช่องแสดงความคิดเห็น ที่สามารถนำเสนอเป็นเรื่องเป็นราวได้ หรือส่งไว้ใน Inbox ของ www.facebook.com/Sadaos

ผู้กำกับฯ เดวิด โอ รัสเซลล์ คือคนที่ทำหนังกึ่งตลาดจ๋า กึ่งอินดี้ ได้ดีซะจนสามารถเอาหนังพล็อตเรื่องที่แสนธรรมด๊า..ธรรมดา เข้าชิงออสการ์ได้ถึงสองครั้งสองครา (The Fighter ก็คืออีกหนึ่งเรื่องที่ดูตลาดๆ ยังไงไม่รู้) และส่งผลให้ดาราของเขาได้ดิบได้ดีไปตามๆ กัน กับเรื่องนี้คือประสบการณ์โดยตรงจากลูกชายของเขาเองที่เป็นคนมีปัญหาทางจิต เขาจึงเล่าเรื่องได้อย่างไร้ที่ติ

หนังเล่าเรื่องราวในครอบครัวอเมริกันจ๋า ที่ชีวิตก็มี ฟุตบอล,การแทงพนัน, หนังสือ, จ็อกกิ้ง, การฉลองเทศกาล และการเต้นรำ ซึ่งนี่คืออะไรที่มองดูพื้นๆ ในสังคมอเมริกันชน แต่มันจะไม่ปกติเมื่อกิจกรรมพวกนี้ถูกมองผ่านมุมมองของคนมีปัญหาทางจิต พวกเขาดูเหมือนจะขวางโลกอันปกติสุขไปซะทุกอย่าง เหมือนเป็นปัญหารบกวนจิตใจไปซะทุกเรื่อง แต่สิ่งหนึ่งที่พวกเขามีมากกว่าคนปกตินั่นคือ ความมุ่งมั่น แม้จะรู้ (หรืออาจไม่รู้เลย) ว่า สิ่งที่กำลังทำอาจมีเปอร์เซ็นต์ความสำเร็จเท่ากับศูนย์ มีฉากหนึ่งในหนังที่ผมชอบมากๆ คือ นางเอก (ซึ่งจิตไม่ปกติ) ยุส่งให้คนจิตปกติ ทำในสิ่งที่ไม่ปกติ แล้วคนปกติก็ดันเชื่อ และฝากความหวังไว้กับคนไม่ปกติ (555 งงมั๊ย?)

ผมชอบบทสนทนาในหนัง เดวิด โอ รัสเซลล์ ครับ เรื่องนี้เขาเขียนบทเอง ทำให้ฉากบทสนทนาแห่งความโกลาหลหลายๆฉากมีอะไรๆมากกว่าคนเถียงกันครับ มันทั้งแทงใจดำ เจ็บจี๊ด…และน่าขบขันไปพร้อมๆ กัน ที่เห็นได้ชัดเจนในการหลอกล่อคนดูคือ การเอา คริส ทักเกอร์ มาเล่น ซึ่งสร้างความคาดหวังให้คนดูต้องคิดว่าจะเจอกับบทสนทนาน้ำไหลไฟดับจากปากเขาแน่ๆ แต่เปล่าเลย คริส ทักเกอร์ สงบนิ่งกว่าที่เคยครับ ฮ่าๆๆ ที่พูดจนไฟพ่นกลับเป็น คู่พระ-นาง และโรเบิร์ต เดอ นีโร (ที่ต้องขอปรบมือให้ประโยคที่ว่า “พ่อก็มีเพียงสิ่งเดียวคือ ฟุตบอลนี่แหละ ที่จะทำให้เราได้ใกล้ชิดกันมากกว่านี้” มันสรุปทุกอย่างได้เลยว่า เขาไม่ได้ไม่สนใจลุก ไม่ได้บังคับลูกให้ชอบฟุตบอล)

หลงรักนักแสดงชุดนี้ครับ ทั้ง แบรดลีย์ คูเปอร์ ที่เล่นเป็นคนบ้าจริงๆ ไม่ใช่บ้าแบบเอ๋อๆ อย่างที่ดาราไทยหลายๆ คนเข้าใจว่า บ้านั้นต้อง เอ๋อ… เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ ผมคลั่งเธอมากๆ ตอนนี้ จนผมคิดว่าถึงผมไม่ใช่แฟนหนังแฟรนไชน์อย่าง The Hunger Games ผมก็จะติดตามเธอไปตราบจนวันตาย ผมหลงรักเธอมากโดยเฉพาะในฉาก ทำให้พระเอกตกใจ และวิ่งตามพระเอกได้ทุกวี่ทุกวัน (โดยที่ฉากสุดท้ายถึงทีที่พระเอกวิ่งไล่ตามนางเอกมั่ง ผมหลุดขำขึ้นมาคนเดียวในขณะที่คนทั้งโรงเงียบกริบ (กำลังซึ้ง) ฮ่าๆๆๆ ก็มันน่าขำไหมล่ะ ถ้านึกถึงฉากแรกๆที่นางเอกวิ่งตามตื๊อ แต่พอตอนจบพระเอกวิ่งตามมั่ง แสดงว่าเขาเริ่มหายบ้า และหันมาวิ่งตามความเป็นจริงแล้ว)

หนังมีฉากตลาดๆจ๋า รอมคอมแจ๋…เยอะก็จริง แต่นี่คือหนังที่ผมโคตรตกหลุมรักเลยครับ มันสอนให้ผมรู้ว่า การมองโลกเหมือนคนบ้า บางครั้งก็ดีเหมือนกัน เพราะในความเป็นจริง ผมก็มองโลกในมุมของคนบ้าอยู่แล้ว เพราะผมมันก็บ้าครับ


SHARE THIS
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Author: Sadaos

พบข่าวสารจากวงการหนัง-เพลง ภาพสวยของดาราสาว, วิจารณ์-แนะนำ งานเพลง, ภาพยนตร์ และรับสั่งซื้อ CD/ DVD ทั้งในและต่างประเทศ. Sadaos Is entertainment news page and online shop for people who love movie and music. We sell many entertainment items like used and new DVD, CD, postcards, accessory, souvenirs.

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.