คุยกันถึง Sing Street หนังของคนยุค 80 และสำหรับคนที่มีความฝัน กับวันใสๆ ที่ไม่กลับมา

SHARE THIS
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

จอห์น คาร์นีย์ เป็นผู้กำกับมือดีคนหนึ่งของวงการภาพยนตร์ ที่เริ่มต้นทำงานในวงการบันเทิงด้วยการเป็นหนึ่งในสมาชิกวง The Frames วงร็อคไอริชในช่วงสั้นๆ ตั้งแต่ปี 1991 – 1993 ก่อนมาทำงานภาพยนตร์ หนังเรื่องแรกๆ ของคาร์นีย์อาจไม่ได้เป็นที่รู้จักมากนัก จนมาถึงOnce ที่ได้รับการต้อนรับอย่างดีในงานเทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ และสตีเวน สปีลเบิร์กชมว่าเป็นหนึ่งในหนังที่จริงใจที่สุด และเขาชอบมากที่สุดในปี 2007

จอห์น คาร์นีย์เป็นที่รู้จักมากขึ้น เมื่อเขาทำ Begin Again ที่มาพร้อมสเกลใหญ่ ได้นักแสดงดังๆ อย่าง มาร์ค รัฟฟาโล, เคียรา ไนท์ลีย์ และอดัม เลวีน (นักร้องนำวง Maroon 5) มาเล่น และเรื่องราวเข้าถึงง่ายกว่าเดิม หรือพูดง่ายๆ ก็คือ ‘ป็อป’ ขึ้น กับการเป็นงานฟีลกู๊ด ที่มาพร้อมกับเพลงเพราะๆ

Sing Street งานใหม่ของคาร์นีย์ ยังคงเป็นหนังเพลงเหมือนงานสองเรื่องก่อนหน้า แต่ด้วยเนื้อหา เรื่องราวที่แตกต่างไปจากเดิม

ใน Once เป็นเรื่องของนักดนตรีตกอับกับหญิงสาวที่อพยพมาหางานทำ ส่วน Begin Again จะว่าด้วยนักแต่งเพลงสาวแฟนหนีไปดังเดี่ยว ที่มาเจอกับโปรดิวเซอร์พ่อม่ายที่ถูกเขี่ยทิ้ง

กับ Sing Street คาร์นีย์จะพาไปพบคอเนอร์ ลอเลอร์ เด็กไฮสคูลในไอร์แลนด์ยุค 80 ที่ชีวิตกำลังแย่ เพราะครอบครัวเจอภาวะเศรษฐกิจตกต่ำเล่นงาน จนต้องย้ายไปอยู่โรงเรียนคาธอลิก ที่เต็มไปด้วยเด็กเหลือขอ แถมพ่อกับแม่ก็ระหองระแหงกันสุดๆ ความสดใสเดียวของเขาก็คือเด็กสาวแก่แดด กร้านโลก ที่มายืนรอใครหน้าโรงเรียน เขาพยายามสร้างสัมพันธ์กับเธอ ด้วยการชวนไปเล่นมิวสิค วิดีโอในเพลงของวงเขา ด้วยคงคิดว่า สาวคงไม่เอา แต่เธอตอบตกลง ทำให้เขาต้องรวบรวมพรรคพวก ที่ดูแล้วไม่พ้นพวกเด็กเนิร์ดๆ หรือพวกขี้แพ้ในโรงเรียนที่เต็มไปด้วยเด็กๆ ที่พร้อมจะเป็นนักเลง มาแต่งเพลง ทำเพลง หัดเล่นดนตรี ซ้อมเป็นวง เพื่อให้เขาได้จีบสาวที่ชื่อ ราฟีนา หรือว่าได้ใกล้ชิดกับเธอมากขึ้น

และเพลงส่วนใหญ่ในหนัง ก็คือเพลงของวงที่ใช้ชื่อว่า ซิง สตรีท วงนี้แต่งขึ้นมา และเนื้อหาเกือบทั้งหมดก็เกี่ยวข้องกับราฟีนา สลับกับเพลงที่เป็นเพลงฮิต เป็นที่รู้จักกันดีในยุคนั้น ไม่ว่าจะเป็นงานของ Duran Duran, Spandau Ballet, The Cure และอีกมากมาย ซึ่งช่วยสร้างบรรยากาศ และโทนของหนังให้กรุ่นกลิ่นยุค 80 แล้วกับเพลงที่แต่งขึ้นใหม่ ทั้งหมดก็มีซาวนด์เดียวกัน โทนเดียวกันกับเพลงจากยุค 80 ทั้งหลาย แบบทำให้นึกถึงวงดนตรีมากมายในยุคนั้น จาก ดูแรน ดูแรน, Wham!, Foreigner หรือว่า Dream Academy

แล้วรายละเอียดอื่นๆ ก็มาในทิศทางเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า หน้าผม แฟชันต่างๆ เรียกได้ว่า คาร์นีย์เก็บมาหมด กางเกงแบ็กกี, เสื้อตัวโคร่งๆ, ผู้ชายที่ต้องใส่จริตลงไปในตัว นอกเหนือไปจากแต่งหน้า แต่งตา รวมไปถึงโมเมนท์ต่างๆ ของยุคนั้น ทั้งการมาถึงของมิวสิค วิดีโอ ที่ทำให้การเล่นดนตรีสดในรายการโทรทัศน์เพื่อโปรโมทเพลง กลายเป็นเรื่องพ้นสมัย การถือเครื่องเล่นเทปเครื่องใหญ่ๆ เพื่อฟังเพลงในที่ต่างๆ การรอคอยรายการโปรดทางโทรทัศน์ ต่างๆ เหล่านี้ ทำให้ Sing Street เป็นงานที่คนยุค 80 ไม่ควรพลาด

ในขณะเดียวกัน หนังก็มีสิ่งหนึ่งที่ร่วมกันสำหรับผู้คนโดยเฉพาะหนุ่มสาว ไม่ว่าจะเป็นยุคไหน นั่นก็คือ ‘ความฝัน’ ที่ทำให้พวกเขาเป็นสิ่งมีชีวิตที่เต็มไปด้วยพลัง และความคิดสร้างสรรค์

ซึ่ง Sing Street นำเสนอออกมาได้อย่างลงตัว แข็งแรง และกลมกลืนไปกับเรื่องราวที่ให้ความหวัง และพลังกับชีวิต ที่ในเวลาเดียวกัน ก็ยังมีอีกหลายๆ อย่างให้ได้สัมผัส

จากเรื่อง Sing Street หนังของคนยุค 80 และสำหรับคนที่มีความฝัน คอลัมน์ ดนตรีมีเหตุ โดย นพปฎล พลศิลป์ หนังสือพิมพ์ไทยโพสท์ วันที่ 29 มิถุนายน 2559

ติดตามอ่านเรื่องราว ข่าวสาร ชมตัวอย่าง ชมคลิป ชม MV อ่านงานวิจารณ์หนัง และเพลง แบบนี้ ได้ด้วยการกดไลค์ Like เพจสะเด่าส์กันไว้ก่อน ได้ที่นี่

 


SHARE THIS
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Author: Sadaos

พบข่าวสารจากวงการหนัง-เพลง ภาพสวยของดาราสาว, วิจารณ์-แนะนำ งานเพลง, ภาพยนตร์ และรับสั่งซื้อ CD/ DVD ทั้งในและต่างประเทศ. Sadaos Is entertainment news page and online shop for people who love movie and music. We sell many entertainment items like used and new DVD, CD, postcards, accessory, souvenirs.

Share This Post On