Movie ReviewREVIEW

ดูมาแล้ว – MA RAINEY’S BLACK BOTTOM แต้มต่อของคนผิวดำ ความซับซ้อนในความเรียบง่าย ****

เรื่องราวอาจจะเหมือนมีแค่ความเป็นไปในการทำงานบันทึกเสียง ในวันที่แสนร้อนรุ่ม และแสนวุ่นวายของของมา เรนนีย์ (ไวโอลา เดวิส) เจ้าแม่เพลงบลูส์ ที่มีทั้งปัญหาในการทำงานกับลูกวง มือทรัมเป็ท – ลีวี (แชดวิก โบสแมน) ที่พยายามทำตัวโดดเด่นเกินหน้าเธอ ปัญหาในการทำงานกับสองชายผิวขาว เจ้าของห้องอัดเสียงกับผู้จัดการของเธอเอง

แต่ถ้าค่อยๆ แกะสิ่งที่ซุกซ่อนไว้ในเรื่องราวที่เหมือนมีเนื้อหนังเพียงเท่านั้น

Ma Rainey’s Black Bottom เต็มไปด้วยเรื่องราวมากมายที่ซ่อนทับกันอย่างซับซ้อน

ไม่ว่าจะเป็นความแตกต่างระหว่างยุคสมัย ที่ส่งผ่านทางความสัมพันธ์ของลีวีกับมา และความเกี่ยวพันของเขากับเพื่อนร่วมวง ที่มีแต่นักดนตรีสูงวัย ซึ่งสัมผัสได้ถึงความแตกต่างทั้งในเรื่องความทะเยอทะยานส่วนบุคคล เมื่อลีวีอยากพาตัวเองไปอยู่ในระดับที่มาเป็น คนดนตรีผิวดำที่นายทุนผิวขาวต้องเอาอกเอาใจ เพื่อให้ได้ผลงานชั้นดีจากเธอ ทั้งในเรื่องของการทำงานที่ต้องการทำสิ่งใหม่ๆ เพื่อให้เข้าถึงกลุ่มคนฟังที่แตกต่างไปจากเดิม ขณะที่ทุกคนในวงรวมไปถึงมา ต่างคิดเพียงแค่ทำงานให้จบๆ ไปเหมือนที่เคยทำ

แล้วก็ปัญหาที่ไม่เคยจากลาสังคมอเมริกัน (หรือว่าสังคมโลก) การเหยียดผิว ที่มีทั้งที่ไม่ต่างจากในหนังเรื่องอื่นๆ พวกการจำกัดสถานที่ของคนผิวดำ, สายตาที่คนผิวขาวมองคนผิวดำ กระทั่งในเมืองที่บอกว่าไม่มีการเหยียดผิว หรือในมุมมองของคนผิวขาว พวกเขาต้องตักตวงจากคนผิวดำ กระทั่งผู้จัดการของมา เออร์วิน (เจเรมี ชามอส) ก็ไม่ได้ดูแลเธออย่างที่ควรจะเป็น แต่จะสนใจก็ต่อเมื่อต้องการประโยชน์จากเธอเท่านั้น

มีทั้งสิ่งที่ผิดแผกออกไป อย่าง แง่มุมซึ่งไม่ต่างไปจากการต่อสู้ทางธุรกิจระหว่างคนผิวดำกับผิวขาว ผ่านการแสดงออกของมากับเออร์วินและนายทุนผิวขาว เมื่อเธอใช้พรสวรรค์ในตัวเป็นเครื่องต่อรอง ซึ่งเป็นสิ่งทั้งคู่ต้องการนำไปแปรเป็นผลผลิต เพื่อสร้างผลกำไรทางธุรกิจ ซึ่งตราบใดที่พวกเขายังไม่ได้มาอยู่ในมือ มายังคงมีไพ่ในมือที่เหนือกว่า

หากท้ายที่สุด… พวกนักธุรกิจผิวขาวก็ได้ในสิ่งที่พวกเขาต้องการ แต่ถึงกระนั้น ในช่วงเวลาก่อนหน้า มาก็มีแต้มต่อที่เหนือกว่า

ผิดกับ ลีวี นักดนตรีหนุ่มผู้เก่งกาจ เจ้าของความทะเยอทะยาน ที่คิดจะเป็นคน ‘คุมเกม’ เมื่อต่อรองกับคนผิวขาว และคิดว่ารู้จักพวกเขาดี มั่นใจว่าความสามารถของตัวเอง แข็งแรง และมีศักยภาพมากพอ แต่เอาเข้าจริงๆ มันก็คือสิ่งที่เขาคิดไปเอง

มุมมองและทัศนคติของลีวี ยังถูกนำไปเปรียบเทียบกับนักดนตรีแบ็คอัพคนอื่นของมา ที่ยินดีจะเป็นอยู่อย่างที่เห็น และอยู่เป็นในโลกที่คนขาวกุมความได้เปรียบ โดยให้มาเป็นผู้นำในการต่อรองกลายๆ แทนที่จะดิ้นรนต่อสู้เพื่อให้มีชีวิตที่ดีกว่านี้

ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ เพราะบางทีอาจจะพ่ายแพ้ หรืออาจไม่มีสิ่งที่ดีกว่าจริงๆ เช่น ความจริงหลังบานประตูที่ลีวีพยายามเปิด

ไปๆ มาๆ แต้มต่อที่ลีวีคิดว่ามี หรือมองว่าแข็งแกร่งพอจะใช้ต่อรองกับคนผิวขาวก็ไม่มีจริง เขากลายเป็นหนุ่มลำพองที่ไร้ประสบการณ์ชีวิต ที่ไม่สามารถทำให้คนผิวขาวต้องสูญเสียบ้างเหมือนที่พ่อเขาทำได้ ยังต้องสูญเสียความเป็นมิตรจากคนผิวเดียวกันไปด้วย

ขะตากรรมของลีวียังบอกอีกว่า การต่อสู้หรือรับมือกับคนขาว นอกจากต้องมีความสามารถที่พวกเขาต้องร้องขอ ยังต้องมีประสบการณ์มากพอ ที่จะทำให้คนเหล่านั้นยอมศิโรราบ แม้จะเป็นเพียงชั่วเวลาหนึ่งเท่านั้นก็ตามที ซึ่งมา เรนีย์ ก็ยังยอมรับในเรื่องนี้เช่นกัน

ด้วยความที่เป็นตัวละครซึ่งมุมมอง ความเป็นไป เปรียบเทียบ ตีคู่ กับมา เรนีย์ในหลายๆ แง่มุม ทำให้ลีวีมีความสำคัญไม่แพ้ตัวละครเจ้าของชื่อหนัง และผู้กำกับจอร์จ ซี. โวลเฟ ก็ได้นักแสดงชั้นดีมารับสองบทสำคัญ เดวิสทำให้ลืมไปเลยว่าใครที่เล่นเป็นมา โบสแมนก็ให้การแสดงที่เยี่ยมสมเป็นการสั่งลา ที่มีฉากโชว์แบบเต็มๆ อย่างน้อยก็สองครั้งคราว

การเล่าเรื่องที่มีสัมผัสของละครเวที มีบทสนทนายาวๆ ที่ใช้ทั้งเล่าเรื่อง และแสดงลักษณะตัวละคร ทำให้หนังมีความ ‘เฉพาะตัว’ ในการชมอยู่บ้าง แต่ถ้าเข้าใจและเข้าถึงสิ่งที่หนังต้องการบอก รับรู้ถึงความซับซ้อนที่ซ่อนอยู่ในความเรียบง่ายแล้ว

Ma Rainey’s Black Bottom สนุก และเข้มข้นเหลือเกิน

[Ma Rainey’s Black Bottom ทางเน็ตฟลิกซ์]

โดย นพปฎล พลศิลป์ คอลัมน์ ชำแหละแผ่นฟิล์ม นิตยสารเอนเตอร์เทนฉบับที่ 1324 ปักษ์หลังมีนาคม 2564

What is your reaction?

Excited
0
Happy
0
In Love
0
Not Sure
0
Silly
0
Sadaos
พบข่าวสารจากวงการหนัง-เพลง ภาพสวยของดาราสาว, วิจารณ์-แนะนำ งานเพลง, ภาพยนตร์ และรับสั่งซื้อ CD/ DVD ทั้งในและต่างประเทศ. Sadaos Is entertainment news page and online shop for people who love movie and music. We sell many entertainment items like used and new DVD, CD, postcards, accessory, souvenirs.

You may also like

More in:Movie Review

Comments are closed.