ดูมาแล้ว ROMA เรื่องชีวิตบนจอภาพยนตร์ งานฝีมือของอัลฟองโซ คัวรอง

SHARE THIS
  • 109
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    109
    Shares

ROMA: เหมือนเป็นเพียงการบันทึกภาพความเป็นไป ที่เกิดขึ้นในบ้านชนชั้นกลางที่มีฐานะดีครอบครัวหนึ่ง ที่อาศัยอยู่ในกรุงเม็กซิโก ซิตี ซึ่งประกอบด้วยนายแพทย์อันโตนิโอ – หัวหน้าครอบครัว, ภรรยา – โซเฟียและเทเรซา – แม่ของเธอ, ลูกๆ อีก 4 คน กับสองคนรับใช้ – อเดลาและเกลโอ ในช่วงปี 1970 – 1971 โดยมีเกลโอคนรับใช้เป็นศูนย์กลาง ทั้งนำเสนอให้เห็นชีวิตของผู้คนในบ้านหลังนี้ผ่านสายตาของเธอ ทั้งเผยให้เห็นเรื่องราวของตัวเอง ที่ใช้ชีวิตและมีความสุขตามอัตภาพ ดำเนินไปไม่ต่างจากการกรอเทปเปิดฟังบทเพลงเดิมๆ ซ้ำไปซ้ำมา กับการทำหน้าที่ดูแลผู้คนในบ้านหลังนี้

แล้วก็มีฉากหลังบางๆ เป็นเหตุการณ์ทางการเมือง ที่นักศึกษาลุกฮือประท้วงรัฐบาล ซึ่งไม่น่าจะเป็นเรื่องที่มาเกี่ยวข้องกับชีวิตของเกลโอ และครอบครัวที่เธอทำงานให้ได้

หากท้ายที่สุด ทั้งหมดทั้งมวลก็เหมือนกับเป็นเรื่องเดียวกัน

เมื่อชีวิตในบ้านหลังนี้ต้องพบกับความแตกแยก วุ่นวาย จากการที่แอนโตนิโอแยกทางกับโซเฟีย หลังบอกกับทุกคนในบ้านว่าต้องเดินทางไปทำงานที่ควีเบ็ค แต่แล้วเขาก็ไม่เคยกลับมาที่บ้าน มาเจอภรรยาและลูกๆ อีกเลย ขณะที่เกลโอเองก็ตั้งท้องกับฟาร์มินแฟนหนุ่ม แต่แทนที่จะยอมรับ เขากลับหนีเธอไป และปฏิเสธว่าเด็กในท้องไม่ใช่ลูกของเขา

ขณะที่บ้านเมืองกำลังวุ่นวาย ความเป็นไปในบ้านหลังนี้ ทั้งที่เป็นภาพใหญ่อย่างครอบครัวของโซเฟีย และที่เป็นภาพเล็กๆ อย่างชีวิตของเกลโอ ก็สั่นคลอนไม่ต่างกัน

หลังทำงานที่ดูหวือหวา มากไปด้วยเทคนิค อย่าง Gravity ที่ทำให้ได้รางวัลออสการ์มาครอง งานชิ้นนี้ของคัวรองดูเป็นงานที่เรียบง่าย การนำเสนอก็ดูแตกต่างกันสุดขั้ว ไม่มีเทคนิคพิเศษ หรืออย่างน้อยก็ไม่รู้สึกว่าต้องใช้ เล่าเรื่องตรงไปตรงมา แค่นำภาพชีวิตของผู้คนในครอบครัวนี้มาให้สัมผัส โดยไม่มีความพยายามเร้าอารมณ์ใดๆ มากระตุ้นความรู้สึกผู้ชม และขึ้นจอด้วยการเป็นภาพยนตร์ขาว-ดำ ที่เต็มไปด้วยความสวยงาม

ไม่แปลกที่จะรู้สึกว่า Roma (โรมา เป็นชื่อพื้นที่ส่วนหนึ่งในกรุงเม็กซิโก ซิตี) ก็คือการบันทึกความทรงจำถึงชีวิตในอดีตของใครบางคน (และในที่นี้ก็คือคัวรองเอง) ที่ตัวหนังเองก็เสมือนภาพถ่ายขาว-ดำที่ผู้คนในยุคนั้น ใช้บันทึกภาพสิ่งต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต

แล้วด้วยความประณีต ละเมียดละไมของงานสร้าง
ความทรงจำที่ว่า ก็เป็นช่วงเวลาหนึ่งของชีวิต ที่เป็นความทรงจำที่ดี และสวยงาม

อาจจะมองเหมือนเข้าข้าง หรือว่าตีความไปไกล แต่ Roma ทำให้รู้สึกเช่นนั้นจริงๆ เมื่อเรื่องราวที่ถูกนำเสนอ ก็ไม่ใช่แค่การเก็บภาพชีวิตประจำวัน หรือเอาความเป็นไปของผู้คนในบ้านหลังนี้มาขึ้นจอให้ชม ในแบบที่ตัวละครทุกคนราวกับเป็นผู้คนในบ้าน มีตัวตน มีชีวิตจริงๆ มีชื่อเสียงอย่างที่เห็นในหนัง เหมือนเป็นหนังสารคดีชีวิตจริง ที่ไม่ใช่การแสดง

เพราะภายใต้ความเรียบง่าย ดิบ ตรงไปตรงมา คัวรองยังแฝงนัยยะ สัญลักษณ์บางอย่างมากมายเข้ามาในเรื่อง

ไม่ว่าจะเป็นภาพเครื่องบินที่บินผ่าน
มูลสุนัขที่เลอะเทอะพื้นที่จอดรถ
วงโยธวาทิตที่เล่นผ่านหน้าบ้าน ด้วยสภาพที่แตกต่างกันในตอนต้นและตอนท้าย
ความโกลาหลในครอบครัว ความไม่มั่นคงในชีวิตของเกลโอ และความวุ่นวายของบ้านเมือง

ที่ชัดที่สุด ก็คงไม่พ้นรถฟอร์ดแกแล็กซี ของอันโตนิโอ ที่ยากจะเข้าจอดในบ้าน มีเพียงเขาคนเดียวที่จัดการให้มันอยู่ในที่ทางได้อย่างที่ควรจะเป็น แต่พอไปอยู่ในมือของโซเฟีย มันก็กลายเป็นภาระและความยากลำบาก สร้างปัญหาให้กับทั้งบ้านและตัวเอง หากในท้ายที่สุด โซเฟียก็จัดการกับมันสำเร็จ เช่นเดียวกับจัดการกับชีวิตครอบครัว ที่ปราศจากอันโตนิโอได้อย่างสมบูรณ์เรียบร้อยสักที หลังจากที่ยักแย่ยักยันมานาน

เรื่องราวที่เหมือนไม่มีเป้าหมาย ก็มีปมสำคัญที่แทรกอยู่ในหนังอย่างเงียบๆ มาโดยตลอด ความเป็นครอบครัว ความเป็นหนึ่งเดียวกันของผู้คนในบ้าน ที่ถูกบอกเล่าผ่านการแสดงออกที่ทุกคนมีต่อกัน ทั้งจากสมาชิกทุกคนกับเกลโอ (ที่เล่นได้อย่างเป็นธรรมชาติโดย ยาลิตซา อาพาริซิโอ) ซึ่งไม่ได้ปฏิบัติกับเธอเหมือนเป็นเพียงลูกจ้างคนหนึ่ง ทั้งจากเกลโอที่มีต่อคนอื่นๆ ทั้งหมดสัมผัสได้ตั้งแต่คำบอกลาก่อนนอนของเธอกับเด็กๆ ก่อนที่จะมาตอกย้ำด้วยคำสารภาพของเจ้าตัวเองถึงความรู้สึกที่มีต่อลูกในท้อง

เธอไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองเป็นเพียงคนรับใช้ในบ้าน แม้สถานะอาจจะต่ำต้อยกว่าคนอื่นๆ แต่เธอก็คือส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้ โดยเฉพาะเมื่อครอบครัวที่เธอพยายามสร้าง (โดยไม่ได้ตั้งใจ) พังครืน ล้มทลายไม่เป็นท่า

จากที่ดูนิ่งเรียบ คล้ายจะเป็นเพียงบันทึกภาพชีวิตครอบครัวหนึ่ง คนหนึ่ง ในช่วงเวลาหนึ่ง ได้อย่างละเมียดละไม

Roma กลายเป็นความอบอุ่น สวยงาม ของการมีชีวิต มีครอบครัว ที่รู้สึก และห่วงใยกันจริงๆ ในแบบที่ประณีตอารมณ์ และบรรจงในการเล่าเรื่องเป็นอย่างยิ่ง แล้วหากถอยมามองด้วยสายตาในระยะที่แตกต่างไป ก็จะเห็นได้ถึงการจัดการกับสิ่งต่างๆ จากเรื่องความสัมพันธ์ส่วนตัว มาเป็นเรื่องความสัมพันธ์ในครอบครัว และความสัมพันธ์ของผู้คนในบ้านเมือง

ที่ทั้งหมดทั้งมวลล้วนเป็นเรื่องเดียวกัน

(หมายเหตุ: Roma เข้าฉายในโรงภาพยนตร์เฮาส์ อาร์ซีเอ)

โดย นพปฎล พลศิลป์ เรื่อง ROMA เรื่องชีวิตบนจอภาพยนตร์ งานฝีมือของอัลฟองโซ คัวรอง คอลัมน์ หรรษา วันจันทร์ – HAPPY MONDAY หนังสือพิมพ์ ไทยโพสท์ วันที่ 17 ธันวาคม 2561

ติดตามอ่านเรื่องราว ข่าวสาร ชมตัวอย่าง ชมคลิป ชม MV อ่านวิจารณ์หนังและเพลง ได้ด้วยการกดไลค์เพจสะเด่าส์ ได้ที่นี่

 


SHARE THIS
  • 109
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    109
    Shares

Author: Sadaos

พบข่าวสารจากวงการหนัง-เพลง ภาพสวยของดาราสาว, วิจารณ์-แนะนำ งานเพลง, ภาพยนตร์ และรับสั่งซื้อ CD/ DVD ทั้งในและต่างประเทศ. Sadaos Is entertainment news page and online shop for people who love movie and music. We sell many entertainment items like used and new DVD, CD, postcards, accessory, souvenirs.

Share This Post On