ดูมาแล้ว: THE CHASER ระทึกแบบบดขยี้ กับบทสรุปที่แฮปปีแบบอ้ำอึ้ง งานกำกับของผู้เขียนบทและสร้าง ‘ร่างทรง’

จุงโฮ เป็นอดีตตำรวจที่ถูกออกจากราชการ เพราะปัญหาคอรัปชั่น ปัจจุบันทำตัวเป็นแมงดา ดูแลบรรดานางทางโทรศัพท์ ซึ่งพักหลัง ๆ บรรดาสาว ๆ ในคอนโทรล มักหายตัวไปโดยที่หาสาเหตุไม่พบ และตามตัวไม่เจอ

มีจินเป็นผู้หญิงในอาณัติของจุงโฮอีกคน เธอกำลังเป็นไข้ อยู่กับลูก แต่ก็ถูกบังคับให้ไปรับแขกรายหนึ่ง ที่ตอนหลังจุงโฮพบว่า เป็นคนที่โทรมาเรียกเด็ก 2-3 รายหลังที่หายสาปสูญของเขาไปนั่นเอง เขาตัดสินใจจับตัวลูกค้ารายนี้ที่ชื่อยังมิน เพราะคิดว่าหลอกเด็กของตัวเองไปขายตัวที่อื่น แต่ไป ๆ มา ๆ กลับเป็นว่า ยังมินจับพวกเธอทั้งหมดไปฆ่า และมีจินก็ถูกขังไว้ที่ไหนสักแห่ง ทั้งเจ้าหน้าที่ และจุงโฮพยายามหาหลักฐานมามัดตัวยังมินให้ได้ภายใน 12 ชั่วโมง เพื่อจะได้มีสิทธิ์ฝากขังต่อ และสำหรับจุงโฮ หากยังมินอยู่ในคุกนานเท่าไหร่ เขาที่เชื่อว่ามีจินยังไม่ตาย ก็มีเวลาตามหาตัวเธอเพิ่มมากขึ้น

แม้จะเป็นหนังสืบสวน สอบสวน ตามล่าหาตัวฆาตกร แต่ ‘The Chaser’ ก็เปิดหน้าไพ่ของตัวเองออกมาจนหมด เมื่อผ่านไปไม่กี่นาทีว่า ใครคือฆาตกร? จัดการกับเหยื่อแบบไหน? เก็บศพไว้ที่ใด? รวมทั้งเหยื่อรายล่าสุดอยู่ในสภาพยังไง? จนดูเหมือนไม่น่าจะมีอะไรให้ลุ้น แต่เพราะคนที่รู้คือ “คนดู” แถมยังรู้ทุกอย่าง ส่วนตัวละครในเรื่องนั้นยังมืดแปดด้าน และนั่นก็คือ กุญแจดอกสำคัญที่ทำให้ต้องนั่งตัวเกร็ง ดูหนังเรื่องนี้ไปจนจบ

ถ้าการทำงานของตำรวจมีเงื่อนเวลาที่กระชั้นเข้ามาเรื่อย ๆ เป็นตัวบีบ กรรมวิธีการสังหารที่เหี้ยมโหดก็คือตัวคั้น ด้วยความที่คนดูรับรู้ไปแล้วว่า มีจินจะต้องเจอกับอะไร เมื่อยังมินกลับไปเจอเธอ นี่คือสิ่งที่คนดูต้องระทึกไปกับทุกนาทีที่หมดไป ยิ่งหนังวางเงื่อนไขให้มีจินเป็นแม่ลูกติด ที่ลูกมีเพียงเธอเท่านั้น เป็นความหวังเดียวในชีวิต และเธอเองก็เจอโลกที่โหดร้ายมาตลอด ไม่ว่าจะเป็นงานที่ทำ สภาพความเป็นอยู่ รวมถึงจุงโฮ ที่เป็นตัวร้ายตัวหนึ่งในด้านมืดของสังคม ทั้งหยาบ ดิบ ถ่อย เจ้าอารมณ์

หากเธอรอดจากยังมินได้ ก็น่าจะเป็นความสมหวังในชีวิตเธอบ้าง

ความตึงเครียดทวีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เช่นเดียวกับเบื้องลับ เบื้องลึกของตัวละครที่ค่อย ๆ ปล่อย ค่อยๆ ปู ให้เห็น ความวิปริตเหี้ยมโหดของยังมินที่เผยมาทีละนิด ผ่านการนำเสนอพฤติกรรมในอดีต ที่มาเติมเต็มความน่ากลัวของตัวละคร ในแบบที่ปล่อยให้คนดูคิดต่อกันเอาเอง จุงโฮที่เป็นตัวละครน่ารังเกียจ ไม่มีใครให้ใจ หรือเอาใจช่วย ในที่สุดก็กลายเป็นตัวละครที่อยู่ในใจคนดู รวมทั้งเป็นความหวังเดียวในการช่วยชีวิตมีจิน

จากที่ตามหาเพราะห่วงผลประโยชน์ ท้ายที่สุด ความคิดของจุงโฮก็เปลี่ยนไป
นอกจากจะตั้งหน้าตั้งตาเล่นกับอารมณ์คนดู บีบคั้น ปล่อยแล้วคลาย คล้ายเวลาแมวเล่นกับหนู หนังยังใจร้ายกับคนดูสุด ๆ และใจถึงกับการเลือกจุดจบให้ตัวละคร ที่ทำให้อึ้งไปชั่วขณะ ถือว่านาฮงจิน (Na Hong-jin) ที่ต่อมาเป็นผู้อำนวยการสร้างและเขียนบทของ ‘ร่างทรง’ ที่กำกับ-เขียนบท ‘The Chaser’ เหี้ยมเอาเรื่อง

หนังจบแบบมีความหวัง แต่ก็เป็นแฮปปี้แบบอ้ำอึ้ง เป็นความหวังในแบบแสงเทียนกลางพายุฝน แต่อย่างน้อยที่สุดก็ยังพอมีแสงสว่างท่ามกลางสายลม

หนังคว้ารางวัลตุ๊กตาเกาหลี 7 ตัว โดยมีรางวัลใหญ่อย่าง หนัง, บท, ผู้กำกับ และนำชายยอดเยี่ยม แล้วมีข่าวถูกซื้อไปทำใหม่โดยบริษัทของลีโอนาร์โด ดิคาพรีโอ (Leonardo DiCaprio) เรียบร้อย หากมีโอกาสหามาดู ก่อนที่เวอร์ชั่นรีเมก ซึ่งมั่นใจได้เลยว่าจะไม่มีทางทาบชั้นติดจะออกฉาย เพราะนี่คือหนังเขย่าขวัญ สืบสวนที่มันส์ระทึกที่สุดเรื่องหนึ่งของปีนี้ (2552)

ข้อมูลภาพยนตร์
กำกับภาพยนตร์: นาฮงจิน บทภาพยนตร์: นาฮงจิน, ชินโฮลี, ฮงวอนชาน นักแสดง: คิมยุนซก, ฮาจึงวู

โดย นพปฎล พลศิลป์ คอลัมน์วิจารณ์-แนะนำ นิตยสาร สีสัน ปี 2552 (2009)

ให้กำลังใจและสนับสนุนเราได้ที่บัญชีธนาคารกสิกรไทย หมายเลข 100-2-10283-4 แล้วแจ้งมาที่กล่องข้อความของเพจ sadaos หรือที่อีเมล shopsadaos@gmail.com เพื่อรับของขวัญแทนน้ำใจ

ติดตามอ่านเรื่องราว ข่าวสาร ชมตัวอย่าง ชมคลิป ชม MV อ่านวิจารณ์หนังและเพลง ได้ด้วยการกดไลค์หรือกดติดตามเพจสะเด่าส์ ได้ที่นี่