บทวิจารณ์งานชุดใหม่ V ของมารูนไฟว์ บางอย่างที่ขาดหายในความบันเทิงที่สมบูรณ์แบบ

SHARE THIS
  •  
  •  
  •  
  • 0
  •  
  •  

maroon 5 V dlV / Maroom 5
[222 Records/ Interscope]

11 ปีกับ 5 อัลบั้มนับจาก Song About Jane เมื่อปี 2002 มารูนไฟว์กลายเป็นวงดนตรีระดับหัวแถวของธุรกิจดนตรีเต็มตัว นับตั้งแต่ความสำเร็จจาก Hands All Over ขณะที่อดัม เลวีน นักร้องนำของวงก็กลายเป็นซูเปอร์สตาร์เต็มตัว เมื่อเป็นหนึ่งในโค้ชของรายการ เดอะ วอยซ์ฉบับอเมริกัน ซึ่งปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเป็นหนึ่งในองค์ประกอบที่ทำให้มารูนไฟว์เป็นที่รู้จักในวง “กว้าง” มากขึ้น

กับเวลาเฉลี่ยในการออกอัลบั้มช่วงหลังๆ 2 ปีชุด ถือว่า มารูนไฟว์ ออกอัลบั้มสม่ำเสมอ และทิ้งช่วงห่างไม่นานนัก ซึ่งก็ใกล้เคียงกับศิลปินดังๆ ในยุคนี้ ที่ออกอัลบั้มแบบทิ้งเวลาไม่มากเหมือนในอดีต ส่วนหนึ่งคงไม่พ้นเรื่องระยะเวลาขายอัลบั้มที่ไม่มาก และการขายแบบดิจิตอล ที่เลือกซื้อเป็นเพลงๆ ได้ ทำให้ทุกเพลงมีโอกาสขายได้ทั้งหมด ไม่ต้องถูกบีบให้ซื้อเฉพาะซิงเกิล ที่กลายเป็นสปอตโฆษณาอัลบั้มไปแล้ว

จาก Song About Jane มารูนไฟว์ในวันนี้ แตกต่างจากวันนั้นเยอะ ในเรื่องของซาวนด์ดนตรี แต่ที่ไม่เคยเปลี่ยนไปก็คือ การทำงานที่เต็มไปด้วยเซนส์ป็อป ตัวเพลงมีท่วงทำนองที่พร้อมจะติดหู มีฮุคเด็ดๆ ที่โดนใจได้ไม่ยาก

กับ V ที่หมายถึง 5 อัลบั้มที่ตั้งชื่อเรียบง่าย ในภาพรวมของมารูนไฟว์ ก็ยังไม่ต่างไปจากเดิม ทำเพลงป็อป และจะให้จำเพาะเจาะจงว่าเป็น อีเลคโทร-ป็อป ก็คงได้ เมื่อตัวเพลงนั้นมาพร้อมสุ้มเสียงอิเล็กทรอนิกส์ขนาดนั้น ตัวเพลงเต็มไปด้วยอวลไอของดนตรียุค 80s และงานเพลงป็อปในยุค 90s

ไม่ว่าจะเป็น It Was Always You ที่มาพร้อมกับเสียงซินธ์ในแบบที่ทำให้นึกถึง ยาน แฮมเมอร์ หรือบรรดาพ่อมดซินธิไซเซอร์จากยุค 80s ขณะที่ Unkiss Me นี่คือการผสมผสานที่ลงตัวของไมเคิล แจ็คสัน และงานป็อป-บัลลาด แบบบอยแบนด์ยุค 90s กับ Fellings ก็พาภาพของร็อคเวลล์ เจ้าของเพลงอย่าง Knife และ Someboody Watching Me ให้ปรากฎขึ้นมาอีกครั้ง ส่วน Coming Back to You นั้น ได้กลิ่นเพลงของฟิล คอลลินส์มาครามครัน

แต่ทั้งหมด ถูกจับปรุงแต่งใหม่ในแบบที่เป็นมารูนไฟว์ ซาวนด์ของบีทแน่นๆ ฟังเร้าความรู้สึก ไม่ต่างไปจากเพลงปาร์ตี้ ฟังสนุกได้ เต้นรำไปด้วยก็ดี มีลูกเล่นในเสียงร้องของอดัม เลวีนที่ขึ้นสูง-ลงต่ำ-หลบเต็มได้อย่างลื่นไหล

เรื่องราวในเพลงก็ไม่ได้ซับซ้อนอะไร เป็นเพลงป็อปฟังเอาสุนทรีย์ ว่าด้วยเรื่องราวความรัก อกหัก สมหวัง ตามหา ไขว่คว้ากันไป บางเพลงก็ย้ำความเป็นงานสำหรับปาร์ตี้ ดนตรีสำหรับชีวิตยามค่ำคืนให้ชัดเจนขึ้นไปอีก เช่น Animals ที่เปรียบผู้ชายเมื่อเห็นคนที่พึงใจ ก็ไม่ต่างไปจากสัตว์ที่ได้กลิ่นของเพศตรงข้ามที่ปลุกสัญชาตญาณดิบของการล่าขึ้นมาในทันที “Baby I’m preying on you tonight / Hunt you down, eat you alive / Just like animals, animals, like animals” และ “Maybe you think that you can hide / I can smell your scent for miles / Just like animals, animals, like animals / Baby I’m”

รวมไปถึง Feeling ที่พูดถึงหนุ่มๆ ในยามค่ำคืน ที่มองหาสาวไปขึ้นเตียง ขอแค่เธอพอใจ โดยไม่สนว่าเธอจะมีใครหรือเปล่า “If you want me take me home and let me use you / I know he doesn’t satisfy like I do / And does she know that there’s nobody quite like you / So let me tell you all the things I never told you” เนื้อหานั้นถือว่าเฟี้ยวเงาะใช้ได้

ขณะที่ In Your Pocket นั่นพาไปเจอความรักที่ไม่เหลือความไว้เนื้อเชื่อใจกันอีกแล้ว วิธีการง่ายๆ แบบที่คนยุคนี้ทำก็คือ ขอมือถือฝ่ายตรงข้ามจากในกระเป๋า มาเช็คกันไปเลย

แต่มองในอีกมุมหนึ่ง ในความเปราะบางของเรื่องราวที่เหมือนกับมีเพียงแค่เรื่องราวความรักเพียงอย่างเดียว V ก็มีความแข็งแรงในเรื่องทัศนคติเกี่ยวกับความรัก และความสัมพันธ์ของผู้คนในยุคนี้ไปพร้อมๆ กัน

งานดนตรีทั้งหมดทั้งมวลนั้น เนียน ละเมียด แน่น ฟังได้แบบปล่อยไหลจากเพลงแรกมาถึงเพลงสุดท้าย My Heart is Open Up ที่เลวีนร้องคู่กับเกว็น สเตฟานี งานบัลลาดซึ้งๆ หนุ่มจีบสาว ที่ซาวนด์ฟังต่างไปจากเพลงอื่นๆ ในชุด และเป็นทางออกที่ดี เมื่อเอาเพลงนี้มาปิดท้าย

รู้สึกได้ว่านี่คืองานที่สินค้าและแพ็คเกจพร้อมขาย แต่ก็ได้เพียงแค่ความรื่นรมย์ และจับสัมผัสอารมณ์ในงานได้ไม่มากไม่มายสักเท่าไหร่ นอกจากสนุก ฟังเพราะ ฟังเพลิน

ที่น่าสนใจก็คือ สำหรับอัลบั้มแบบ ดีลักซ์ ที่มีเพลงแถมอีก 3 เพลง Shoot Love, Sex & Candy และ Lost Stars เพลงสุดท้ายนั้น น่าจะรู้จักกันดีจากหนัง Begin Again เพลงก่อนหน้าเป็น เพลงเก่าของมาร์ซี เพลย์กราวนด์ ส่วนเพลงแรกเป็นงานของวงเอง ซาวนด์ดนตรีของ 3 เพลงนี้ หากเทียบกับ 10 เพลงแรกของ V จะฟังดิบ สดกว่า แต่กลับกลายเป็นที่จดจำทางอารมณ์ ทางความรู้สึก “In” ได้มากกว่าบรรดาเพลงทั้งหลายในอัลบั้ม โดยเฉพาะ Sex & Candy ที่ฟังกี่ครั้งก็มาสะดุดที่เพลงนี้ทุกหน

เปรียบเทียบกันแล้วชัดเจนว่า ขณะที่มาพร้อมสรรพกำลังในเรื่อง โปรดัคชัน ความละเอียดในการทำงาน ที่ทำให้ได้เนื้องานที่สมบูรณ์แบบ แต่สิ่งหนึ่งที่ของเหล่านั้นทำให้ไม่ได้ก็คือ อารมณ์ ความรู้สึก

ซึ่งทำให้ V เป็นงานดีในแง่ของความบันเทิง แต่ฟังแล้ว ไม่บันทึก เป็นงานสำหรับปาร์ตี้ยามดึก ไม่ใช่ฟังเพื่อความลุ่มลึกอะไรมากมาย

มา… ไปสนุกกัน แค่นั้นพอ…

โดย นพปฎล พลศิลป์ จากคอลัมน์ วิจารณ์-แนะนำ นิตยสารสีสัน ปีที่ 26 ฉบับที่ 1 ตุลาคม 2557
ให้กำลังใจด้วยการกด Like เพจสะเด่าส์ได้ ที่นี่

 


SHARE THIS
  •  
  •  
  •  
  • 0
  •  
  •  

Author: Sadaos

พบข่าวสารจากวงการหนัง-เพลง ภาพสวยของดาราสาว, วิจารณ์-แนะนำ งานเพลง, ภาพยนตร์ และรับสั่งซื้อ CD/ DVD ทั้งในและต่างประเทศ. Sadaos Is entertainment news page and online shop for people who love movie and music. We sell many entertainment items like used and new DVD, CD, postcards, accessory, souvenirs.

Share This Post On