ปิดฉากการย้อนอดีต 40 ปี กว่าจะเป็นอัลบั้มคลาสสิค Goodbye Yellow Brick Road

SHARE THIS
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

อ่านตอนที่ 1 ได้ที่ http://bit.ly/1praeFa อ่านตอนที่ 2 ได้ที่ http://bit.ly/1nu03jK
ความสำเร็จ
เมื่อภาคดนตรีเสร็จสมบูรณ์ อัลบั้มก็พร้อมลงซองแผ่นเสียง ซึ่งสมควรได้รับภาพปกที่แสนมหัศจรรย์ และก็ได้ภาพปกที่เหมาะสม ต้องขอบคุณมือวาดภาพประกอบเอียน เบ็ค และอาร์ต ไดเร็คเตอร์อย่าง เดวิด ลาร์คแฮม กับไมเคิล รอสส์ ที่เลือกเสื้อแจ็คเก็ทผ้าซาตินสีชมพู ปักชื่อเอลตัน ที่เขาใส่ออกทัวร์ กางเกงสีขาว รองเท้าส้นตึกสีแดงระยิบระยับ ทำให้เอลตันผู้หรูหราของเรา ดูเหมือนกำลังก้าวเข้าไปในโปสเตอร์บนกำแพง เพื่อเริ่มการเดินทางบนถนนอิฐสีเหลือง ซึ่งราวกับเป็นการหลบหนีที่เขียนบอกไว้ตัวเป้งๆ บทเพลงเหล่านี้คือการยอมรับความสับสนในชีวิตจริง

Elton_John_-_Goodbye_Yellow_Brick_Road“มันคือเอลตัน ที่กำลังเดินผ่านทางเข้า เดินผ่านประตู ทิ้งโลกที่มืดมน โลกของความเป็นจริงบนอิฐสีแดง เอาไว้เบื้องหลัง และก้าวเข้าไปในมิติใหม่สดใส ที่เป็นเขตแดนมหัศจรรย์ แสงแดดเจิดจ้า ผู้ชายคนนี้ออกเดินทางครั้งยิ่งใหญ่” เรย์ แจง “เอลตันกับผมและเบอร์นี ได้สร้างการเดินครั้งสำคัญครั้งนี้ให้ปรากฏขึ้น การเดินทางที่เราทุกคนมีส่วนร่วม เราทุกคนมีการเดินทางของเรา เราทุกคนมีความผูกพันกับมัน นั่นคือสาเหตุที่ทำให้งานชุดนี้มีที่นั่งมั่นคงในประวัติศาสตร์ทางดนตรี”

ตัวอัลบั้มได้รับการยอมรับจากสาธารณชนแทบจะในทันที เมื่อขึ้นอันดับ 1 ทั้งในอังกฤษและอเมริกา กลายเป็นอัลบั้มขายดีที่สุดของเอลตันมาถึงวันนี้ กับการวางจำหน่ายในเดือนตุลาคม 1973 นี่คืองานที่ฟังล้ำสมัย, มหัศจรรย์ และสนุกสนาน “มันเป็นอะไรมากมายในช่วงเวลาของมัน” เอลตัน ย้อนอดีต ขณะที่เบอร์นีเห็นต่างออกไป “ช่วงเวลาของมันเหรอ?” เขาย้อนถาม “สิ่งที่เป็นก็คือ หลายๆ เพลงเป็นงานในอีกยุคหนึ่ง แล้วผมก็ไม่แน่ใจว่าคิดถูกทั้งหมดหรือเปล่านะ แต่มันมีเพลงเกี่ยวกับคนเถื่อน, มาริลีน มอนโร, รอย โรเจอร์ส… ถ้าพูดว่าในช่วงเวลาของมัน มันหมายถึงอะไรล่ะ? ช่วงเวลาไหน? โดยทางดนตรี ผมมั่นใจว่า มันมีช่วงเวลาของมัน มันเป็นจุดสูงสุดของทุกอย่างที่ผ่านไปแล้ว… ผมคิดว่าเป็นการพูดถึงในแง่ของดนตรีมากกว่าเนื้อหานะ”

ส่วนคูเปอร์ ย้ำว่าเสน่ห์ของงานชุดนี้ คือการผสมผสานของทั้งสองอย่าง “ตัวดนตรีเป็นภาษาสากลที่แสนน่าทึ่ง และเข้าคู่กับคำร้องของเบอร์นี คุณจะได้ผ่านพบ เรื่องเกี่ยวกับอุปสรรค – ความคลางแคลงใจส่วนตัว, เรื่องอกหักน่าทึ่ง, เรื่องการถูกคุกคาม, การเสพย์ติด, การตั้งคำถามกับสิ่งที่มีอยู่ มีทั้งเรื่องของเทวาและซาตานที่เกิดขึ้นกับการท่องชีวิต ซึ่งทุกอย่างถูกถ่ายทอดมาในอัลบั้มนี้”

ก้าวต่อไปก็คือ การพาอัลบั้มไปหาผู้คน และการออกทัวร์ 1973/’74 ของเอลตันซึ่งมีคูเปอร์ เป็นสมาชิกวงถาวรด้วย ถือเป็นจุดสุดยอดของความสุดขั้วและความนิยม ซึ่งสามารถหาดูการแสดงที่ฮอลลีวูด โบลว์เมื่อเดือนกันยายน 1973 ได้ในยูทูบ แล้วจะรู้ว่าระดับของความตื่นตา ที่เขาสร้างมาตรฐานขึ้นมานั้นขนาดไหน

บทสรุป
และ 40 ปีต่อมา หลัง Goodbye Yellow Brick Road วางจำหน่ายครั้งแรก กับการเอาชีวิตที่ใช้อย่างสุดโต่ง ทั้งการออกทัวร์ และท่ามกลางชื่อเสียง รอดมาได้ เอลตัน จอห์น กำลังมองกลับไปถึงความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่แสนเยี่ยมยอด และการเดินทางที่ปฏิเสธไม่ได้ว่าทำให้เขาเดินหน้าต่อมาได้ เดวีย์, ไนเจล และเรย์ ยังคงทัวร์และเล่นดนตรีให้เอลตัน ส่วนเบอร์นียังคงร่วมแต่งเพลง ล่าสุดก็ในอัลบั้ม The Diving Board ที่เพิ่งออกมา น่าเศร้าที่ดี เมอร์เรย์ต้องจากไปจากอาการเส้นเลือดอุดตันเมื่อปี 1992 และกัส ดัดเจียนก็คือเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์กับภรรยาในอีก 10 ปีต่อมา

งานมาสเตอร์พีซ และมรดกที่ส่องแสงแวววับของพวกเขา จะได้รับการเฉลิมฉลองครั้งสำคัญในวาระครบรอบด้วยการถูกนำมาออกใหม่อีกครั้ง พร้อมกับแผ่นพิเศษที่บรรดาศิลปินรุ่นใหม่อย่าง มิเกล, เอมิลี ซานเด และจอห์น แกรนท์ จะตีความบทเพลงจากอัลบั้มนี้ใหม่ เพื่อพิสูจน์ให้เห็นว่า Goodbye Yellow Brick Road ยังคงสานต่อความงดงามต่อไปได้

เมื่อให้มองย้อนไปในอดีตเป็นครั้งสุดท้าย บรรดาผู้คนที่สร้างสรรค์งานชิ้นนี้ขึ้นมา ล้วนเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ “มันเป็นอัลบั้มเพลงป็อปที่เยี่ยมยอดที่สุดที่ผมเคยทำมา” เอลตัน โพล่งขึ้น

elton“มันเป็นงานชั้นเยี่ยม” เบอร์นี สำทับ ซึ่งหายากกับการเห็นพ้องต้องกันแบบนี้ “ผมไม่รู้ว่า พวกเราได้สร้างอะไรขึ้นมา แต่มันเป็นสิ่งที่พวกเราทำขึ้นมา และมันออกมาเป็นงานที่ดีที่สุด”

“ผมดีใจ และมีความสุขสุดๆ ที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์” ไนเจลพูดด้วยความชื่นชม แต่จริงๆ แล้ว เพลงเหล่านี้ไม่ได้มีอะไรที่เป็นโบราณวัตถุเลย หากเป็นความฟุ้งฝันภายในจิตใจ เหมือนความฝันที่คุณไม่อยากตื่นจากมัน และยังคงมีความชื่นชม และชีวิตมากมายให้รู้สึกแบบนั้น บทเพลงเหล่านี้เหมือนเป็นรากฐานที่อยู่เหนือชื่อเสียงของเอลตัน จอห์นที่ถูกสร้างขึ้นมา เป็นเปลวไฟที่ส่องสว่างในเตาหลอมที่ทำให้เขายังคงลุกไหม้ให้แสง ขณะที่คนรุ่นใหม่ยังคงค้นหา และแห่ไปชมการแสดงของเขาอย่างไม่ลดละ ความอดทนของพวกเขา และหน้าที่ของเขา ต่างได้รับการการันตี “เหมือนกับว่าเขาจะเล่นไปจนหล่นลงมาจากเก้าอี้ เหมือนทอมมี คูเปอร์ (นักแสดงตลกชาวอังกฤษที่เสียชีวิตขณะกำลังแสดงออกอากาศทางโทรทัศน์)” เดวีย์ ย้ำ ก่อนจะปิดท้ายว่า “ผมยังมองไม่เห็นทางออกจากถนนอิฐสีเหลืองที่เราเดินอยู่เลย”

Written by Simon Harper Feature originally appeared in Issue 92 of Clash Magazine, March 2014


SHARE THIS
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Author: Sadaos

พบข่าวสารจากวงการหนัง-เพลง ภาพสวยของดาราสาว, วิจารณ์-แนะนำ งานเพลง, ภาพยนตร์ และรับสั่งซื้อ CD/ DVD ทั้งในและต่างประเทศ. Sadaos Is entertainment news page and online shop for people who love movie and music. We sell many entertainment items like used and new DVD, CD, postcards, accessory, souvenirs.

Share This Post On