ฟังไปแล้ว: BOY, I CAN’T STAY WITH YOU ALL NIGHT งานที่ใคร ๆ ก็อยากให้อยู่ด้วยทั้งคืนของเทเล็กซ์ เทเล็กซ์ส

BOY, I CAN’T STAY WITH YOU ALL NIGHT/ Telex Telexs
[Juicey]

อัลบัมชุดที่สามของวง แต่เป็นการทำงานครั้งแรกกับค่ายใหม่ จุยซีย์ (Juicy) ที่เทเล็กซ์ เทเล็กซ์ส (Telex Telexs) แสดงให้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลง ในแบบที่สามารถใช้คำว่า “พัฒนาการ” หรือว่า “เติบโต” กับตัวงานได้อย่างเต็มปาก โดยรับรู้กันตั้งแต่ภาพปกอัลบัม ที่สัมผัสได้ถึงความเซ็กซีและตัวตนกว่าหน้าตาของอัลบัมสองชุดก่อนหน้า ‘Enough for Loneliness and Internet Today’ อัลบัมแรก และ ‘When You Have Nothing to Do Just Go to Sleep’ ที่ดูมีลักษณะของงานอาร์ต หรือมีความเป็นนามธรรมมากกว่า

ชื่ออัลบัม ‘Boy, I Can’t Stay with You All Night’ เอง ก็ฟังหวือหวากว่าชื่อของสองอัลบัมแรกด้วยเช่นกัน

มาถึงเนื้องานจริง ๆ ทั้งดนตรี ทั้งเนื้อหา ที่แม้จะยังเป็นงานซินธ์-พ็อป เต็มไปด้วยสัมผัสของอิทธิพลดนตรีจากยุค 80 ช่วงเวลาของงานนิวเวฟ ศิลปินนิว โรแมนติกทั้งหลาย เช่นที่พวกเขาเป็นมาตั้งแต่เปิดตัวให้แฟนเพลงได้ทำความรู้จัก หากก็มี “เสน่ห์” ผิดแผกไปจากงานสองชุดที่แล้ว เมื่อตัวดนตรีฟังซับซ้อนมี “ชั้น” ของเนื้องานมากกว่าเดิม มีบางสิ่งที่เข้ามาทำให้ตัวเพลงมีความแตกต่าง

ใน ‘Boy, I Can’t Stay with You All Night’ เทเล็กซ์ เทเล็กซ์สไม่ได้มีแค่ซินธิไซเซอร์ การใช้โปรแกรม หรือเครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์เท่านั้น แต่พวกเขายังหยิบจับบรรดาเครื่องดนตรีสด ไม่ว่าจะเป็นกลอง เปียโน หรือว่ากีตาร์อะคูสติก เข้ามาใช้ในงาน

ที่นอกจากจะเป็นความโดดเด่นและความแตกต่างจากงานชุดก่อน ๆ ยังทำให้เพลงในอัลบัมชุดนี้มี “มิติ” มีความละเอียดของอารมณ์กว่าที่เคย

รวมถึงเปิดโอกาสให้สมาชิกในวงได้ฉายความเป็นนักดนตรีในตัวให้แฟน ๆ ได้รับรู้ไปในคราวเดียวกัน ทั้งจากการเล่นเครื่องดนตรีชิ้นต่าง ๆ หรือการเรียบเรียงที่ใช้เครื่องดนตรีรับ-ส่ง ล้อกันได้อย่างเพลินหูอยู่มากมาย

เบสที่ล้อกับเปียโนใน “นอน (Burnout)”, คำพูดสอดแทรกในแบบที่รับรู้ได้ถึงอารมณ์ขันในเชิงล้อเลียนของ “ใช่เหรอวะ (WTF)” ที่เสียงกีตาร์ แม้จะถูกวางเหมือนซ่อนเอาไว้ข้างหลัง ฟังช่างสนุก เตะหู, ลีลาของดนตรีโซลที่ผสมผสานกับบีตอิเล็กทรอนิกส์สนุก ๆ จาก “มันจบไปแล้ว (It’s Over)”

“Boy, I Can’t Stay with You All Night” ที่ถูกใช้เป็นชื่อชุด ก็คือเพลงบรรเลงที่สะกิดหูด้วยเสียงซินธิไซเซอร์เท่ ๆ ในซาวนด์เก๋า ๆ ที่ทำให้นึกถึงงานของยาน แฮมเมอร์ (Jan Hammer) หรือฮานส์ ซิมเมอร์ (Hans Zimmer) ในยุคแรก ๆ

เสียงร้องของ ออม – สรรัตน์ ลิมปะนพรัตน์ ฟังคมขึ้น และไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นเครื่องดนตรีอีกชิ้นในเพลง แต่เป็นเสียงที่อยู่ข้างหน้า และเล่าเรื่องออกมาอย่างอิ่มอารมณ์ เช่นที่ได้ยินจาก “ดาว (Let Me)” งานที่ขาย “เสียง” ของเธอเต็ม ๆ และแน่นอน “รอ (Endless)” เพลงปิดอัลบัมที่เสียงร้องซึ่งมีเครื่องดนตรีไม่กี่ชิ้นรับ ฟังจับหู และมีเสน่ห์เอามาก ๆ ตัวเพลงแม้จะเป็นเพลงเศร้า เล่าถึงการจากลา ก็ให้ความรู้สึกอบอุ่น มีความหวัง โดยองค์ประกอบสำคัญที่ทำให้รู้สึกเช่นนั้นก็คือ “เสียง” ของสรรัตน์

กับการเป็นงานซินธ์ พ็อป การกลับมาเจอกับแฟน ๆ ครั้งที่สามของเทเล็กซ์ เทเล็กซ์ส พวกเขามาพร้อมซาวนด์ดนตรี โดยเฉพาะจังหวะจะโคนที่แน่นเต็ม ฟังตึ้บ โดนอารมณ์ ชวนให้อยากแสดงความ “รู้สึก” ไปกับเสียงที่ได้ยิน

เนื้อหา เรื่องราว ยังเป็นมุมมองของคนยุคนี้ ชีวิตในเมืองใหญ่ ความรักของผู้คนสมัยปัจจุบัน ที่ถูกเล่าด้วยท่วงทำนองที่มีความเป็นพ็อป ฟังติดหู หลายเพลงมีมุมมองที่สนุก ลีลาที่น่าสนใจ

ไม่ว่าจะเป็น การปลดปล่อยความเครียด วิธีคลายผ่อนความกดดันของคนปี 2024 ใน “นอน (Burnout), ชีวิตยามความสัมพันธ์ถึงพีกแห่งความสุขที่สุดของ “Paris” เพลงเปิดอัลบัมที่ไม่ใช่แค่เนื้อหาฟังน่ารัก ดนตรีก็เหมาะจังกับการเป็นเพลงหัว, เพลงเศร้าเคล้าอารมณ์เสียดสี “ใช่เหรอวะ (WTF)” การหยอก ๆ กับความรู้สึกตัวเอง ที่แม้จะเลิกลากัน ก็ยังแอบส่องโซเชียลมีเดียของอีกฝ่าย ยังสนใจความเป็นไปของเขา ซึ่ง “มันใช่เหรอวะ” อย่างที่ชื่อเพลงบอก, “การเต้นรำของความเหงา (Eclipse)” เพลงเศร้าบีทสนุก ที่เทเล็กซ์ เทเล็กซ์สล้อกับความเจ็บปวดของตัวเองอีกหน เมื่อยอมอยู่กับความเหงา มากกว่าจะไปเสี่ยงกับความรักที่อาจทำให้เศร้า หรือการเปรียบเปรยคนรักที่ชอบหลอกไม่ต่างจากผี แถมน่ากลัวกว่าด้วยซ้ำ เมื่อไล่ไม่ได้ง่าย ๆ ใน “Halloween”

ทุกเพลงถูกเล่าผ่านภาษา ลีลาถ้อยคำแบบเทเล็กซ์ เทเล็กซ์สที่แฟน ๆ คุ้นเคย ตรงไปตรงมา หลาย เพลงยังเป็นภาษาติดปาก แต่ก็มีความเป็นคำทางดนตรีที่ฟังลื่น เล่าเรื่องได้สนุกโดยเฉพาะเมื่อหลอมรวมเข้ากับดนตรีที่มีมิติกว่าที่เคยเป็น เช่นที่ว่าไว้ในตอนต้น

มาถึงตรงนี้ภาพปกของ Boy, I Can’t Stay with You All Night นอกจากจะมีสัมผัสถึงตัวตนมากกว่าเดิม ยังราวกับบอกกลาย ๆ ไปด้วยว่า การกลับมาครั้งนี้ พวกเขามาพร้อมเนื้อหนังมังสา ที่มีอารมณ์ ความรู้สึก จับต้องได้ในทันที

และเมื่อสัมผัสกับทุกเพลงใน ‘Boy, I Can’t Stay with You All Night’ ชื่ออัลบัมที่เรียกขานก็ไม่ต่างจากการยั่วเย้า ให้คนฟังออดอ้อน ขอให้ใครบางคนอยู่ต่อกับพวกเขานาน ๆ ขึ้นไปอีก ซึ่งในความเป็นจริงแล้วแค่กดปุ่มหรือเลือกโหมด ฟังซ้ำทั้งอัลบัมไปเรื่อย ๆ เทเล็กซ์ เทเล็กซ์สก็ “Can Stay with You All Night” ได้แล้ว โดยไม่ต้องขอใคร….

ใช้เถอะโหมดนี้ ใครที่ฟังอัลบัมชุดนี้ เขาก็ทำกัน

โดย นพปฎล พลศิลป์ คอลัมน์วิจารณ์-แนะนำ นิตยสารสีสัน ปีที่ 35 ฉบับที่ 4 พฤษภาคม 2567

ให้กำลังใจและสนับสนุนเราได้ที่บัญชีธนาคารกสิกรไทย หมายเลข 100-2-10283-4 แล้วแจ้งมาที่กล่องข้อความของเพจ sadaos หรือที่อีเมล shopsadaos@gmail.com เพื่อรับของขวัญแทนน้ำใจ

ติดตามอ่านเรื่องราว ข่าวสาร ชมตัวอย่าง ชมคลิป ชม MV อ่านวิจารณ์หนังและเพลง ได้ด้วยการกดไลค์หรือกดติดตามเพจสะเด่าส์ ได้ที่นี่