จากการประกาศซื้อผู้ให้บริการฟังเพลงสตรีมมิงซองซาของกูเกิล ทำให้ธุรกิจนี้มียักษ์ใหญ่ที่เป็นผู้นำทางเทคโนโลยี เข้ามาเป็นผู้เล่นแล้วถึง 3 เจ้าในรอบ 9 เดือนที่ผ่านมา โดยซองซาทำให้กูเกิลมีบริการทางด้านนี้ ที่พอฟัดพอเหวี่ยงกับ ไอทูนส์ เรดิโอของแอปเปิล และไพรม์ มิวสิคของอะเมซอน และเพราะอะไรตลาดเพลงสตรีมมิง หรืออินเตอร์เน็ท เรดิโอถึงเติบโตอย่างรวดเร็ว และทำไมกูเกิลจะต้องซื้อซองซา เกล็น พีเพิล จากนิตยสารบิลล์บอร์ด จะวิเคราะห์ให้อ่านกัน
ผลการสำรวจของสถาบันต่างๆ ได้แสดงให้เห็นว่า ธุรกิจอินเตอร์เน็ท เรดิโอกลายเป็นธุรกิจในกระแสหลักเรียบร้อยแล้ว ถึงแม้ซองซาจะถูกจดจำจากผู้ใช้บริการทั้งหมดในการสำรวจเพียงแค่ 5% แต่ตัวเลขนี้ย่อมมากขึ้น ภายใต้การบริหารจัดการของกูเกิล โดยผู้ให้บริการอินเตอร์เน็ท เรดิโอ ที่ได้รับการจดจำมากสุดจากการสำรวจก็คือ แพนดอรา (70%), ไอฮาร์ท เรดิโอ (48%) และ ไอทูนส์ เรดิโอ (47%) ส่วนที่ได้รับการจดจำรองลงมา จะเป็นบริการให้ฟังเพลงตามความต้องการ ได้แก่ แรพโซดี (40%), สปอติฟาย (28%) และกูเกิล เพลย์ ออล แอคเซส (24%) ยกเว้นแพนดอราซึ่งเป็นบริการอินเตอร์ เรดิโอเพียวๆ ที่มีคนฟังถึงเดือนละ 77 ล้านคน อินเตอร์เน็ท เรดิโอเจ้าอื่นๆ ต่างพ่วงกับผลิตภัณฑ์หรือบริการต่าง อย่าง แอปเปิลใช้ไอทูนส์ เรดิโอ เป็นส่วนเสริมสำหรับบริการเพื่อความบันเทิง และเป็นองค์ประกอบเพิ่มเติมให้กับไอทูนส์ มิวสิค สโตร์, อะเมซอนใช้ไพรม์มิวสิคเพิ่มมูลค่าให้กับบริการไพรม์ และขายทุกอย่างในร้านค้าเสมือนจริงของพวกเขาได้มากขึ้น
กับซองซา กูเกิลจะได้บริการที่ช่วยดึงลูกค้าอายุน้อยๆ ที่บริษัทเทคโนโลยีต้องการเข้ามามากขึ้น โดยราวๆ ครึ่งหนึ่งของคนอเมริกัน ประมาณกันคร่าวๆ 124 ล้านคนใช้บริการฟังเพลงสตรีมมิงรายเดือน และการใช้บริการจะสูงขึ้นในกลุ่มคนอายุน้อยๆ โดย 3 ใน 4 ของคนอายุ 12-24 ปี ใช้บริการฟังเพลงสตรีมมิงรายเดือนถึง 50% ของคนอายุ 25-54 ปี และคนอายุ 55 ปีขึ้นไปใช้บริการเพียงแค่ 21%
แต่โอกาสที่ผู้บริโภคอายุมากๆ จะฟังอินเตอร์เน็ท เรดิโอเพิ่มขึ้นก็ยังมี ถ้าสามารถทำให้ฟังในรถยนต์ได้มากขึ้น โดย 43% ของคนอายุ 12-24 ปี ใช้บริการฟังเพลงสตรีมมิงในรถยนต์ ส่วนอายุ 25-54 ปีมีแค่ 27% และอายุ 55 ปีขึ้นไปมีเพียง 10%
ท้ายที่สุดแล้ว ของฟรีคือสิ่งที่จะพาคนฟังออกมาจากประตูบานเดิมๆ การได้มาของบริการใหม่สำหรับกูเกิล อาจจะถูกมองว่าเป็นการโต้ตอบแอปเปิล ที่ได้บีทส์ มิวสิคมาไว้ในมือ ซึ่งเป็นบริการแบบสมัครสมาชิกที่สะท้อนการให้ความสำคัญกับการจัดรวบรวมเพลงและเพลย์ลิสท์ของซองซา แต่ใกล้เคียงกับแอพพ์ในมือถือของสปอติฟาย
การให้บริการฟรียังทำให้เกิดความต้องการอยากใช้งานเต็มรูปแบบมากขึ้น ซึ่งจะต้องมีการจ่ายเงินเพิ่ม การได้ซองซามา อาจจะเป็นการดำเนินการขั้นต่อไป หรือเป็นเรื่องบังเอิญที่มันกลายเป็นคู่แข่งกับสปอติฟาย, บีทส์ มิวสิค และบรรดาคู่ปรับในตลาดฟังเพลงแบบสมัครใช้บริการกับกูเกิล ออล แอคเซสส์
จากเรื่อง ทำไมกูเกิลต้องซื้อซองซา? โดย นพปฎล พลศิลป์ คอลัมน์ ดนตรีมีเหตุ หนังสือพิมพ์ไทยโพสท์ วันที่ 24 กรกฎาคม 2557















