เปิดอัลบั้มรวมฮิตของวงที่ถูกลืม ไมค์ + เดอะ เมคานิคส์ งานดีๆ ที่ถูกมองข้าม

SHARE THIS
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

ไมค์ รูเธอร์ฟอร์ดเป็นสมาชิกวงเจเนซิสคนหนึ่ง เหมือนฟิล คอลลินส์ ที่ช่วงเวลาหนึ่งก็หันมาทำงานส่วนตัว แต่ขณะที่คอลลินส์เลือกเป็นศิลปินเดี่ยว รูเธอร์ฟอร์ดกลับตั้งวงใหม่ ไมค์ + เดอะ เมคานิคส์ (Mike + The Mechanics) ปล่อยผลงานชุดแรกออกมาในปี 1985 สมาชิกรุ่นแรกแตกเปลี่ยวนอกจากรูเธอร์ฟอร์ดแล้ว ก็ยังมีพอล คาร์แร็ค กับพอล ยัง (คนละคนกับที่ร้องเพลง Every Time You Go Away) เป็นนักร้องนำ, มีแอเดรียน ลี เป็นมือคีย์บอร์ดส์ และ ปีเตอร์ ฟาน ฮูค เล่นกลอง


ความโดดเด่นหนึ่งของวงดนตรีวงนี้ คงไม่พ้นการมีนักร้องนำ 2 คนในวง แต่ก็มีการแบ่งเพลงร้องกันอย่างชัดเจน โดยคาร์แร็คจะเป็นคนที่รับผิดชอบในเพลงบัลลาด หรืองานที่เป็นป็อปจัดจ้าน ส่วนยังจะร้องเพลงซึ่งดนตรีหนักกว่า สมาชิกในวงมีเปลี่ยนแปลงไปบ้างตามกาลเวลา ลีกับฟาน ฮูคออกจากวงไปในปี 1995 แต่ก็ไม่มีใครมาแทนอย่างเป็นทางการและถาวร หลังจากยังเสียชีวิตในปี 2000 วงของรูเธอร์ฟอร์ดก็กลายเป็นวงดูโอ แม้คาร์แร็คจะไปร่วมงานกับศิลปินต่างๆ มากมาย รวมไปถึงมีงานเดี่ยวของตัวเองออกมา แต่หลังพักยาวตั้งแต่ปี 2004 พอกลับมาในปี 2010 นอกจากทีมนักดนตรีใหม่แล้ว รูเธอร์ฟอร์ดก็ได้ แอนดรูว์ โรชฟอร์ด และทิม โฮวอร์มาทำหน้าที่ร้องนำ

หากเทียบกับงานในนามเจเนซิส ไมค์ + เดอะ เมคานิคส์ทำเพลงที่เข้าหาความเป็นป็อปมากกว่า ก็คล้ายๆ ที่ฟิล คอลลินส์ทำกับงานเดี่ยวของตัวเอง ซาวนด์ดนตรีนั้นเป็นงานยุค ‘80s ขนานแท้ แต่ในความเป็นป็อปของไมค์ + เดอะ เมคานิคส์ ก็ไม่ใช่ป็อปจ๋าๆ เหมือนๆ กับศิลปินในยุคนั้น ดนตรีเรียบเรียงแบบมีชั้นเชิงอย่าง The Living Years เพลงฮิตอันดับ 1 ในอเมริกาเพลงเดียวของวง ก็มีกลิ่นของงานเวิร์ลด์ มิวสิคและกอสเพลให้รู้สึก นอกเหนือไปจากท่วงทำนองที่มีปรับเปลี่ยนมูฟเมนท์, ขณะที่ Over my Shoulder ก็เป็นป็อปที่มีความซับซ้อนในเรื่องการเล่นดนตรี ที่อาจจะฟังดูง่าย แต่หากจับไปถึงเสียงของเครื่องดนตรีข้างใน สัมผัสได้ชัดเจนถึงความเขี้ยวในการเล่นได้เลยทีเดียว

นอกจาก 2 เพลงที่ว่า ยังมีเพลงอย่าง Silent Running (On Dangerous Ground), All I Need Is a Miracle และ Word of Mouth ที่เป็นที่รู้จักในวงกว้าง ขณะที่ตัวอัลบั้มก็มีอยู่ 7 ชุด โดย The Road งานชุดล่าสุด ออกมาเมื่อปี 2011 แต่อาจจะเป็นเพราะมีงานจากเพื่อนร่วมวงเจเนซิส เป็นคู่เปรียบอยู่เสมอๆ ทำให้งานของไมค์ + เดอะ เมคานิคส์ ถูกบดบังรัศมีอยู่กลายๆ ทั้งๆ ที่หากฟังจากงานรวมเพลงชุดนี้ จะพบว่า งานของพวกเขาก็คืองานป็อป ‘80s ที่ความซับซ้อนถูกซุกซ่อนเอาไว้แบบเนียนๆ ที่ฟังได้เพลินๆ จนไม่รู้สึก แล้วก็เป็นงานที่หยิบมาฟังได้เรื่อยๆ ซึ่งในขณะเดียวกันก็แสดงให้เห็นว่า ในความเป็นคน “ป็อป” ที่ทำเพลงโดนๆ ได้ในคราวแรกที่ฟัง รูเธอร์ฟอร์ดยังห่างจากคอลลินส์

สำหรับงานชุดนี้จะรวมเพลงซิงเกิลของวงตั้งแต่งานชุดแรก ในปี 1985 จนถึงงานชุดหลังสุดไว้ 18 เพลง แม้ฟังแล้วจะรู้สึกเชยๆ อยู่บ้างกับซาวนด์ดนตรียุค ‘80s เสียงกลองไฟฟ้า, ซินธิไซเซอร์ แต่ในแง่ของการเชียนเพลง เมโลดีสวยๆ กับการเรียบเรียงที่ทำยากให้ฟังง่ายนั้น

จะทำให้อัลบั้มนี้ เป็นงานที่เผลอถูกหยิบมาเปิดฟังแบบยกชุดอยู่บ่อยๆ แน่นอน

จากเรื่อง อัลบั้มรวมฮิตของวงที่ถูกลืม ไมค์ + เดอะ เมคานิคส์ โดย นพปฎล พลศิลป์ คอลัมน์ ดนตรีมีเหตุ หนังสือพิมพ์ไทยโพสท์ วันที่ 29 พฤษภาคม 2557


SHARE THIS
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Author: Sadaos

พบข่าวสารจากวงการหนัง-เพลง ภาพสวยของดาราสาว, วิจารณ์-แนะนำ งานเพลง, ภาพยนตร์ และรับสั่งซื้อ CD/ DVD ทั้งในและต่างประเทศ. Sadaos Is entertainment news page and online shop for people who love movie and music. We sell many entertainment items like used and new DVD, CD, postcards, accessory, souvenirs.

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.