เห่าหนัง Mud 14 อีกหลายๆ ครั้ง

SHARE THIS
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

MUD: 14 อีกหลายๆครั้ง
โดย สกก์บงกช ขันทอง
ที่มา https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10151397166795904&set=a.10151147837105904.432361.650825903&type=3&theater

mud posterคุณๆยังจำตัวคุณตอนอายุ 14 ได้ไหม ?

ผมตอนอายุ 14 คือเด็กที่ตื่นเต้นกับการเปลี่ยนเป็นนายในปีหน้า
ต่อต้านทุกๆ สิ่งที่เด็กๆ ในวัยเดียวกันทำ รอคอยและจับจ้องการเป็นผู้ใหญ่ด้วยจิตใจระทึก
รู้สึกว่าสิ่งรอบกายในวัยของเรามันช่างเป็นขนมสีลูกกวาดไร้สาระไปเสียหมด
มองหนังในยุคนั้นด้วยสายตาอันหยามเหยียด ผมเริ่มขลุกอยู่กับแมกกาซีนหนังอย่างโดดเดี่ยว
อ่านคอลัมน์หนังคลาสสิคและตื่นตาตื่นใจกับหนังที่ไม่มีฉายตามโรงใกล้บ้าน
สมัยนั้นหนังพวกนั้นหายากเหลือเกิน ร้านแถวจรัล 13 ก็ไม่มีให้เช่า
เราได้แต่มโนภาพของหนังล้ำค่าเหล่านั้นด้วยสายตาของเด็กแก่แดดคนหนึ่ง
คนที่ไม่เคยรักชอบสภาพแวดล้อมที่ตัวเองอยู่เลยซักนิด และคิดหวังว่าซักวันหนึ่งจะหนีไปจากที่แห่งนี้ให้ไกลที่สุด

เวลาผ่านไป เด็กคนนั้นกลายเป็นชายวัยกลางคนที่ชีวิตห่างจากซอยจรัล 13 ไปไกลโพ้น
เขานั่งดูหนังเรื่อง Mud ด้วยความรู้สึกโหยหา หดหู่ ห่อเหี่ยว มันสวนทางกับคุณภาพหนังที่บอกได้เลยว่า มันดีเหลือเดิน
มันคือ อเมริกันฟิล์ม ที่เราตามหา
ในขณะที่ปัจจุบัน อุตสาหกรรมของฮอลลีวู้ด เทคโนโลยีนำพาให้เลือดเนื้อของมนุษย์ค่อยๆ เหือดหาย
สไตล์พรากจิตวิญญาณของของคนทำหนังไป
Mud คือการพิสูจน์ว่า จิตวิญญาณไม่ได้หายไปไหน มันยังคงอยู่  มันแค่โดนกาลเวลากลบฝัง และรอใครซักคนขุดมันขึ้นมาใช้แค่นั้น
และคนๆ นั้นก็คือ เจฟฟ์ นิโคลส์…

หนังเล่าเรื่องของเด็กอายุ 14 บ้านแตก โหยหาความรักตามอุดมคติที่หนังสือเขียน
เขาได้เจอชายหนุ่มที่ก่อคดีฆาตกรรม มาซ่อนตัวในป่าลึก รอคอยการมาของหญิงสาว เพื่อจะหนีจากที่นี่ไปด้วยกัน
หลังจากนั้นคือการค่อยเห็นผ้าขาวที่สกปรก และถูกซักฟอกด้วยไฮเตอร์แห่งมายาคติ
จนค่อยๆ เห็นผ้าขาวผืนนั้นค่อยซีดเหลืองตุ่นๆ ไปตามกาลเวลา
หนังกัดกินความรู้สึกของวัยที่เราก้าวพ้นผ่าน
ชีวิตของเด็กหนุ่มที่ตื่นตาจากวลีรักของชายแปลกหน้าที่รอคอยหญิงสาวคนนั้นอย่างเลื่อนลอย
ในขณะที่บ้านกำลังถูกแยก ถูกรื้อด้วยความรักที่หมดอายุของผู้เป็นพ่อเป็นแม่
รักแรกเดทแรกที่หอมหวานกลายเป็นขื่นขม และการรับรู้พิษร้ายของงู เมื่อถูกมันกัด
เราทุกคนมักจะไม่เคยพอใจกับสิ่งที่อยู่กับตัวเรา เรามักจะเลี่ยงหรือหาทางเดินจากมันไปไกลแสนไกล
เพื่อจะพบว่ามันโคตรไร้สาระ ชีวิตในวัยนั้นไม่ต่างจากบ้านแพที่มีเพียงเชือกที่ผูกไม้ผุๆ รอวันกัดกร่อนมัน
จนสุดท้าย เมื่อบ้านพังทลาย เรากลับมานั่งเสียดายว่า แม้กระทั่งความทรงจำมันก็ค่อนข้างกระท่อนกระแท่นที่จะนึกถึงมัน

ผมนั่งรถกลับไปเยี่ยมบ้าน แม้ทางด่วนจะตัดผ่าน แต่ไม่วายจะให้แท๊กซีขับพาอ้อมไปยังร้านการ์ตูนหน้าปากซอย
ที่รอคอยว่าเมื่อไหร่ Starpics / Filmview / หนังและวีดีโอ / เอนเตอร์เทน เล่มใหม่จะวางแผงเสียที
มองโรงหนังนครหลวงที่จะมักจะไปนอนดูหนังควบทุกสัปดาห์
ร้านวีดีโอเก่าๆ ที่ตอนนี้กลายเป็นร้านซักแห้ง เหลือเพียงรอยเทปกาวที่เคยแปะโปสเตอร์ที่หน้าร้านจางๆ

ชีวิตผู้ใหญ่มันช่างเหนื่อยล้า นั่งนึกก็ตลกว่าเราจะรีบเติบโตเป็นผู้ใหญ่ไปเพื่ออะไร
ในเมื่อตอนนี้เราทำงานเพื่อกว้านซื้อหนังคลาสสิคที่เราอ่านจาก ทิวลิป แว่นตากาแลคซี่ เพื่อเอามากองไว้ให้ฝุ่นจับ
เราเอาเงินค่าแรงมานั่งซื้อของเพื่อถมความทรงจำนั้นให้เต็ม แต่มันไม่เคยเต็มเลยซักครั้ง
นี่ล่ะมั้ง เสน่ห์ของหนัง Coming-of-Age ที่มันกระทุ้งความทรงจำเหล่านั้นกลับมา
มันทำให้เรานึกถึงหนังอย่าง The Last Picture Show หรือหนังในยุคอเมริกันเรืองรองในยุค 70s
อย่างน้อยๆ แม้จะใช้ชีวิต 14 ไม่คุ้มค่า แต่แลกมากับการขวนขวายอ่านเรื่องที่มันเกินตัวในวัยนั้น
ก็ทำให้เรารู้คุณค่าของแดดตอนที่เราพยายามจะแก่ในช่วงนั้นได้ดี

ที่เขียนเพ้อเจ้อเป็นวรรคเป็นเวร เพราะเหตุผลเดียว
ในเวลาชีวิตอันแสนเร่งรีบนี้ ลองพักผ่อนให้เพียงพอ แล้วไปดูหนังเรื่องนี้
จะพบว่า ไอ้ก้อนที่มันจุกอยู่ในความทรงจำ มันคลี่คลายในตอนที่ดูหนังเรื่องจบอย่างน่าประหลาดใจ


SHARE THIS
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Author: Sadaos

พบข่าวสารจากวงการหนัง-เพลง ภาพสวยของดาราสาว, วิจารณ์-แนะนำ งานเพลง, ภาพยนตร์ และรับสั่งซื้อ CD/ DVD ทั้งในและต่างประเทศ. Sadaos Is entertainment news page and online shop for people who love movie and music. We sell many entertainment items like used and new DVD, CD, postcards, accessory, souvenirs.

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.