By Sadaos
OST. SIDE A/ BOYdPOD
[Universal Music]
ปี 2550 บอย-ชีวิน โกสิยพงษ์ คนทำเพลงและผู้ร่วมก่อตั้งเบเกอรี่ มิวสิก กับธนชัย อุชชิน-ป๊อด ที่เคยทำงานร่วมกันมาบ้างในผลงานของฝ่ายแรก โดยเฉพาะใน “รักคุณเข้าแล้ว” เพลงเปิดตัวอัลบัมแรกของบอย หรือในบางเพลงของโมเดิร์น ด็อก (Modern Dog) วงดนตรีของธนชัย ร่วมกันทำอัลบัม ‘Bittersweet’ โดยใช้ชื่อในการทำงานครั้งนั้นว่า บอยป๊อด (BOYdPOD)
‘Bittersweet’ ประสบความสำเร็จสมเป็นอัลบัมของนักแต่งเพลงระดับหัวแถวคนหนึ่งของบ้านเรา กับนักร้องเจ้าของเสียงร้องที่มีเอกลักษณ์ และมีคุณภาพอีกรายหนึ่งของวงการเพลงไทย พร้อมแสดงให้เห็นว่า ทั้งสองต่างเป็นคนทำงานที่มีขอบเขตกว้างไกลมากกว่าที่เคยเห็นในงานก่อน ๆ หน้าของทั้งคู่
ชีวินไม่ใช่แค่มือแต่งเพลงรัก โรแมนติก แต่ยังเป็นคนแต่งเพลงชีวิตที่มีมุมมองน่าสนใจคนหนึ่ง รวมถึงไม่ใช่คนทำเพลงแค่ในทางอาร์แอนด์บี, โซล ที่จัดจ้านในความเป็นพ็อป เพราะใน ‘Bittersweet’ ยังมีอิทธิพลของดนตรีแนวอื่น ๆ ให้สัมผัส ไม่ว่าจะเป็นโฟล์ค, คันทรี ซึ่งบางทีหากเป็นผู้ติดตามผลงานของค่ายเบเกอรีตัวยง เรื่องนี้อาจไม่ใช่เรื่องแปลกนัก
ธนชัยก็ไม่ใช่เพียงนักร้องในทางอัลเทอร์เนทีฟ ร็อค แต่เป็นมากกว่านั้น แม้อาจจะเคยแว่บมาร้องเพลงในทางอื่นให้ฟังเป็นระยะ แต่ก็ไม่ชัดเจนเป็นหลักหนาฐานแน่นเช่นที่ได้ยินใน ‘Bittersweet’ ซึ่งแปลงร่างเป็นนักร้องในสไตล์นุ่มละมุนได้อย่างไม่ขัดเขิน และหากไม่รู้มาก่อน ก็อาจคิดไม่ถึงว่านี่คือ “เสียง” ของโมดิร์น ด็อก
ตัวเพลงในอัลบัมละมุนละไม ให้ความรู้สึกอบอุ่น มองโลกในด้านบวกเป็นหลัก ไม่ว่าเรื่องราวหรือสิ่งที่ตัวละครในเนื้อร้องประสบจะเป็นเรื่องสมหวังหรือผิดหวัง สุขหรือเศร้า โดยเฉพาะการมองอดีตที่ผ่านไปด้วยสายตาแห่งความสุข และทำชีวิตวันนี้กับวันต่อ ๆ ไปให้ดีที่สุด ปลอบใจ ให้กำลังใจ โดยมีเพียงไม่กี่เพลงความหม่น ๆ ปกคลุมอยู่ (บ้าง) เช่น “คอย (Waiting)” หรือ “?”
การคลุกเคล้าแนวทางต่าง ๆ ก็ผสมกลมกลืนกันเป็นอย่างดี และนำมาใช้เล่าเรื่องได้คมคาย อย่าง “เพื่อน (Friends)” ที่เป็นการกล่าวอำลาเพื่อน ๆ ตอนจบการศึกษา ถูกถ่ายทอดผ่านจังหวะมาร์ช มีเครื่องเป่า ที่ทำให้เข้ากับช่วงเวลาในเพลง หรืองานเพอร์คัสชันมันส์ ๆ “เรื่องบ้า ๆ (Drop Out)
มีเพลงดี ๆ ให้ฟังมากมาย อาทิ “รักคุณเข้าอีกแล้ว (Love You Again)” เพลงภาคต่อของ “รักคุณเข้าแล้ว” เพลงฮิตในอัลบัมแรกของชีวินที่เขาแต่งและธนชัยร้อง ซึ่งไม่ต่างไปจากการเตือนคนฟังถึงการทำงานหนนั้น และบทนำสู่อัลบัมชุดนี้ ที่ใช้เพลงนี้เป็นเพลงเปิดตัว, “ที่วันนี้ (Love You Today)” เพลงรักที่ยังเป็นเพลงให้กำลังใจในเวลาเดียวกัน กับเรื่องราวที่ให้วางอดีตไว้ข้างหลัง ในวันที่เรายังมีวันนี้และวันข้างหน้า, “?” เพลงชีวิตเนื้อหาเข้ม ๆ เหมาะกับผู้คนในวัยกำลังสับสนกับชีวิต หรือ “ช่วงที่ดีที่สุด (The Sweetest Moment)” ที่ส่วนตัวถือว่าเป็นเพลงรักความหลังที่ดีที่สุดเพลงหนึ่งของบ้านเรา ซึ่งได้วินัย พันธุรักษ์มาร่วมร้อง ส่วน “หวานขม (Bittersweet)” ที่เป็นชื่ออัลบัมก็คือ การบอกถึงวันวานที่ผ่านไป ที่มีทั้งสุขเศร้า คลุกเคล้ากันไป แต่ไม่ว่าจะเป็นอะไร เมื่อมองย้อนกลับไป มันก็เป็นความทรงจำที่มีทั้งความสุขตามความหมายของคำจริง ๆ และความสุข ที่ได้เคยผ่าน-พบ-เจอเรื่องราว (ต่อให้ร้าย) เหล่านั้น
18 ปีผ่าน ชีวินกับธนชัย กลับมาทำงานร่วมกันอีกใน ‘OST. Side A’ งานอีพีหรือมินิอัลบัม ขนาด 6 เพลง ที่ชื่อชุดความหมายชัดเจนแบบไม่ต้องตีความใด ๆ ให้มากเรื่อง ว่านี่คือ งานที่เป็นเพลงประกอบชีวิตของใครสักคน ที่ชีวินในฐานะผู้อยู่เบื้องหลัง เขียนเนื้อร้อง ทำเพลง ให้ธนชัยเล่า แล้วที่มีก็เป็นเพียงครึ่งแรก แค่หน้าเอของแผ่นเสียงหรือคาสเส็ตต์ ที่ยังมีไซด์ บีให้เก็บตามฟังกันต่อ
เรื่องราวใน ‘OST. Side A’ เลยไม่ต่างจากบันทึกเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงชีวิตต่าง ๆ ของผู้คน โดยเฉพาะเรื่องความรัก ที่กินพื้นที่ส่วนใหญ่ของงาน ไม่ว่าจะเป็น “เลย” ความรักที่ผ่าน ‘เลย’ ไปแล้ว แต่ยังมีบางอย่างคาค้าง ต้องการคำตอบ, “รอ (Waiting)” ที่ทำให้นึกถึง “คอย (Waiting)” เพลงจากการทำงานครั้งแรกของชีวินและธนชัย แต่หนนี้ไม่ใช่การรอคอยที่มืดแปดด้าน ทั้งเนื้อร้องและดนตรีแสดงให้เห็นถึงความหวัง รู้สึกถึงความรักที่กำลังชูช่อบานมากกว่าเหี่ยวเฉาโรยรา, “Summer” ความรักวัยรุ่น ที่มักเป็นความรักครั้งแรก และส่วนใหญ่ก็ไม่สามารถเดินไปถึงสุดทาง แต่อย่างน้อยก็เป็นความรู้สึกที่ดี, “ลอย” รักหวาน ๆ ฟังออดอ้อน หรือรักที่เลิกรากันไปแล้วและกลับมาในช่วงเวลาที่สายเกินไป “Castaway” ก่อนที่จะปิดท้ายด้วยเพลงให้กำลังใจ “You Can Do It!”
จะว่าไปก็คลับคลากับที่ได้ยินใน ‘Bittersweet’ หากครั้งนี้ดูจะมีความเป็น “ส่วนตัว” มากกว่า
งานดนตรี แม้จะยังอยู่ในกลุ่มก้อนของงานอีซีลิสนิงที่เรียกกันติดปากว่าเพลงฟัง (แล้วมีเพลงดูหรือเปล่าหนอ :D) แต่ขึงขังกว่าที่งานชุดแรกเป็น คงเพราะมีทางของร็อค มีอารมณ์ที่หม่นขึ้น หรือท่วงท่าของงานที่ไม่คุ้นหู อย่างทางของงานในหนังเพลงเก่า ๆ ที่ได้ยินจาก “รอ (Waiting)”, “Castaway” และ “ลอย” ตามลำดับ การเรียบเรียงก็ส่งเรื่องราวและอารมณ์ของเพลงเต็มที่ อย่าง “Summer” ดนตรีสวย ฟังอบอุ่น และช่วงท้ายก็ฟังสว่าง เจิดจ้าไปด้วยความสุข จนรับรู้ได้ว่า ความรักครั้งนั้น แม้ไม่จบแบบแฮปปี้ แต่ท้ายที่สุดยังคงสวยงาม มีพลัง ทุกครั้งที่นึกถึง
ทุกเพลงมีอารมณ์ดนตรีที่แตกต่างจาก ‘Bittersweet’ ชัด ในเรื่องความ “สด” ที่อัลบัมซึ่งมาก่อนฟังเนี้ยบ ละเมียด แล้วเข้าถึงง่าย ผิดจาก ‘OST. Side A’ ที่รู้สึกถึงการ “พลิกแพลง” มากกว่า
เสียงร้องของธนชัย… อาจจะเป็นสูตรในการเขียน หากบอกว่า “โตขึ้นไป (อีก) ตามวัยและประสบการณ์” แต่ก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ จนทำให้คำปลอบใจ มีพลัง ฟังขึงขังมากขึ้น อย่างที่ได้ยินใน “You Can Do It!” และแน่นอน ได้โชว์เสียงร้องที่ขยับขยายขอบเขตตัวเองออกไปอีก อย่างที่ได้ยินใน “Castaway” หรือ “ลอย” ที่เพลงหลัง การเรียบเรียงดนตรีแต่ละท่อน เมโลดีแต่ละช่วงเพลง ถือเป็นที่สุดของ ‘OST. Side A’ มีลูกเล่น มีสับขาหลอกไปมา น่าฟัง และมีเสน่ห์ ส่วนเรื่องความอิ่ม ทัชใจ ก็ต้องยกให้ “Summer”
ด้วยความที่อัลบัมยังไม่ครบ คงไม่สามารถจบด้วยบทสรุปแบบสะเด็ดน้ำได้ เพราะเอาเข้าจริง ๆ ยังฟังเหมือนขาดอะไร ยังมีอะไรที่หายไปอยู่ แต่ไม่ถึงค้างคาในอารมณ์แบบตอนจบของ ‘The Lord of the Rings: Fellowship of the Ring’ หรือว่าตอนท้ายของ ‘Avengers: Infinity War’
ซึ่งไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ หรือต้องตำหนิ เมื่อชื่อชุดบอกโต้ง ๆ อยู่แล้ว ‘OST. Side A’
ที่คงต้องรอหน้าบีมาปิดจ็อบ จะได้รู้ว่าจบสวยแค่ไหน เพราะหน้าแรกเปิดมาขนาดนี้ ถ้าจบไม่สวยนี่… เกินไปนะ 😀
โดย นพปฎล พลศิลป์ คอลัมน์วิจารณ์-แนะนำ นิตยสารสีสัน ปีที่ 36 ฉบับที 3 2568
ให้กำลังใจและสนับสนุนเราได้ที่บัญชีธนาคารกสิกรไทย หมายเลข 100-2-10283-4 แล้วแจ้งมาที่กล่องข้อความของเพจ sadaos หรือที่อีเมล shopsadaos@gmail.com เพื่อรับของขวัญแทนน้ำใจ
ติดตามอ่านเรื่องราว ข่าวสาร ชมตัวอย่าง ชมคลิป ชม MV อ่านวิจารณ์หนังและเพลง ได้ด้วยการกดไลค์หรือกดติดตามเพจสะเด่าส์ ได้ที่นี่
What is your reaction?
