STANDING UP: อีกหนึ่งหนังก้าวพ้นวัย ที่ว่าด้วยชีวิตเด็กๆ ในช่วงหน้าร้อน ที่น่าจะทำให้นึกถึง Stand By Me, Mud หรือ Joe แต่ถูกเล่าออกมาอย่างเรียบง่าย สดใส ในแบบงาน Feel Good มากกว่า เรื่องราวเดินหน้าจาก 1-2-3 แบบไม่มีซับซ้อน การหาทางออกให้กับตัวละครดูง่ายดาย พวกเขาเหมือนจะผ่านสิ่งต่างๆ ไปได้แบบบัวไม่ช้ำ น้ำไม่ขุ่น และน่าจะจบลงแบบเรียบง่าย ไม่มีเซอร์ไพรส์อะไร
หากหนังก็ไม่หนืดเนือย เรื่อยๆ แต่น่ารัก มีการแสดงของสองนักแสดงเด็ก ที่เล่นรับส่งกันได้อย่างยอดเยี่ยม พาหนังทั้งเรื่องเดินทางไปได้อย่างมีเสน่ห์ ก่อนจะมีเรื่องกระชากอารมณ์ในตอนท้าย เมื่อความจริงบางอย่างของตัวละครบางตัวถูกเปิดเผย ที่อาจเป็นสีหม่นๆ ของหนัง แต่ก็ทำให้ตัวละครตัวนี้กลายเป็นฮีโรอย่างสมบูรณ์แบบทั้งของตัวละครในเรื่อง และคนดู แล้วยังใช้อธิบายถึงสิ่งที่ต่างๆ ที่เขาทำลงไปได้อีกด้วย
ไม่ใช่งานที่รุ่มรวยไปด้วยลีลา หรือว่าท่ายาก แต่บางครั้งชีวิต ก็ต้องการอะไรง่ายๆ อาจจะไม่มีสีสันที่จัดจ้าน แต่ Standing Up ก็เป็นงานก้าวพันวัย ที่อบอุ่น ดูแล้วนึกถึงวันเก่าๆ ที่แสนสุข และงดงาม ในแบบนิทานก่อนนอน
โดย นพปฎล พลศิลป์















