By Sadaos
THE WIND RISES: ORIGINAL MOTION PICTURE SOUNDTRACK / Joe Hisaishi
[Studio Ghibli Records]
หนังใหญ่เรื่องสุดท้ายของฮายาโอะ มิยาซากิ ที่เปรียบได้กับการบอกเล่าเรื่องราวความฝันของตัวเอง รวมไปถึงสิ่งที่ตัวคิด-สร้าง-ทำ ว่ามีผลกระทบอย่างไรบ้างต่อผู้คน รวมไปถึงการกระทำ การใช้ชีวิตของตัวเอง ที่มีผลกับคนรอบข้างเพียงใด ขนาดไหน
โดยเล่าผ่านชีวิตของ จิโร โฮริโคชิ ผู้ออกแบบเครื่องบินขับไล่ของญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่เปลี่ยนความฝันจากอยากเป็นนักบิน มาเป็นผู้สร้างเครื่องบินแทน ซึ่งหากติดตามงานของมิยาซากิ มาโดยตลอดก็คงพอจะรู้ว่า ตัวเขาคลั่งไคล้เครื่องบินอย่างเป็นจริงเป็นจัง แต่เมื่อความฝันไม่เป็นไปดั่งใจก็แปรเปลี่ยนมาเป็นจินตนาการแทน และการใช้ชีวิตมุ่งมั่น ทุ่มเทอยู่กับงาน ของมิยาซากิ ก็ไม่น่าจะต่างไปจากที่จิโรเป็น และทำให้แอนิเมชันเรื่องนี้เป็นเพลงลาที่งดงามของมิยาซากิ ที่ได้สร้างงานที่เรื่องราวเป็นสิ่งที่ตัวเองรัก และตัวละครเองก็น่าจะเป็น “ไอดอล” ของเขาเช่นกัน
งานดนตรีประกอบสำหรับแอนิเมชันเรื่องนี้ เป็นการกลับมาทำงานร่วมกันอีกของสตูดิโอ จิบลิกับโจ ฮิซาอิชิ มือทำดนตรีประกอบขาประจำ ที่เพิ่งเว้นวรรคการทำงานไปใน 2 เรื่องหลัง ซึ่งต่างก็ไม่ใช่ผลงานของรุ่นใหญ่อย่าง มิยาซากิ หรืออิซาโอะ ทาคาฮาตะ เรียกได้ว่า เมื่อเป็นงานอำลาของรุ่นใหญ่ รุ่นใหญ่ที่ทำงานด้วยกันมานาน ก็ต้องกลับมาทำงานประสานมือกันอีกหน
งานสกอร์ของฮิซาอิชิใน The Wind Rises ยังรักษาเอกลักษณ์ของตัวเองเอาไว้ได้อย่างโดดเด่น กับการทำงานที่ออกมานุ่มนวล อบอุ่น เมโลดีฟังลื่นไหล แม้กระทั่งในธีมที่เร่งเร้าดุดัน ก็ไม่ได้ฟังโหมประโคมอะไรมากมาย การใช้เครื่องดนตรีนำก็มีความหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นแมนโดลิน, แอคคอร์เดียน, ฟลู้ท หรือเปียโน รวมไปถึงพวกเครื่องดนตรีภาคบังคับ สำหรับงานออเคสตราอยู่แล้ว อย่าง เครื่องสาย, เครื่องเป่าทองเหลือง ทำให้งานที่ออกมาฟังแปลก และมีเสน่ห์ มีสีสันที่แตกต่าง
บางธีมอาจจะทำให้นึกถึงงานเก่าๆ ที่ฮิซาอิชิเคยทำให้กับสตูดิโอ จิบลิ อย่าง Naoko (Meeting) ที่โน้ตนั้นมาในกลุ่มใกล้ๆ กับบางธีมในหนัง Spirited Away แต่บรรดาเครื่องดนดนตรีที่เข้ามารับ การเรียบเรียง ทำให้บรรยากาศ และอารมณ์ในธีมนี้ ที่ไม่ต่างไปจาก Love Theme ของหนัง แตกต่างออกไป ส่วนการที่มีถึง 7 เวอร์ชันก็ทำให้มีการปรับใช้แสดงอารมณ์ได้อย่างมากมาย เศร้า ซึ้ง สุข สมหวัง เหงา รัก หรือว่า อ้างว้าง มาครบ โดยมีเปียโนเป็นเครื่องดนตรีหลัก เป็นแกนกลาง
และแน่นอนว่านี่ก็คือ ธีมหลักธีมหนึ่งของหนัง ที่ใช้กับภาคของความรัก ของตัวละครในเรื่อง
ขณะที่อีกธีม Journey ที่มีให้ฟังถึง 6 เวอร์ชัน ตัวงานจะให้มีอิทธิพลดนตรีแบบยุโรปชัดเจน การเรียบเรียงดนตรีสวยงาม ซึ่งแต่ละเวอร์ชันก็จะมีการเรียบเรียงที่หลากหลาย มีเครื่องดนตรีนำที่แตกต่าง ไม่ว่าจะเป็น แมนโดลิน,หีบเพลงเป่า หรือว่าหีบเพลงชัก (แอคคอร์เดียน) ไปตามฉาก และอารมณ์ของเรื่องราวที่ใช้ อย่าง Journey (Wind of Italia) ก็จะฟังรื่นรมย์สนุกสนาน Journey (Farewell) ก็ฟังไปในทางซาบซึ้ง
กับการที่มีอิทธิพลดนตรีของยุโรปอยูในงานนั้น น่าจะเป็นเพราะตัวธีม แทนความฝัน ความต้องการของตัวโฮริโคชิ ที่อยากทำในสิ่งที่ไอดอลของตัวเองทำ อยากเป็นในสิ่งที่ไอดอลของตัวเองเป็น ซึ่งก็ได้แก่จิโอวานี บาติสตา คาโปรนี วิศวกรเครื่องบินชาวอิตาเลียน ทำให้เนื้องานต้องมีความเป็นยุโรปใต้อยู่ในตัว
เมโลดีของทั้ง 2 ธีมหลักนี้ ต่างก็มาพร้อมกับเซนส์ในแบบป็อปที่ติดหูได้ง่าย และในกลุ่มของงานสกอร์ที่ออกมาในปี 2557 ทั้งสองธีมนี้ เป็นธีมที่อยู่ในความทรงจำได้ไม่ยากเลย
โดยมีธีมที่ฟังขึงขัง เช่น Squad Falcon, Falcon, Surveillant Prototype 8, Junkers ที่ใช้กับเครื่องบิน หรือการทดสอบเครื่องบินแบบต่างๆ เข้ามาแทรกเป็นระยะๆ และหากไล่เรียงดูแล้ว ธีมที่ฮิซาอิชิทำครั้งนี้ จะเป็นธีมสั้นๆ ความยาวราวๆ เกือบนาที หรือนาทีกว่าๆ เป็นส่วนใหญ่ ทำให้แทร็คของเพลงในอัลบั้ม มีมากมายถึง 32 เพลง แต่โทนดนตรี และอารมณ์ของแต่ละธีมที่วางร้อยกันไว้ ก็ไม่ได้สะเปะสะปะ ส่งให้กลายเป็นงานที่ฟังไหลไปได้รวดเดียวทั้งอัลบั้มสบายๆ
ตัวอัลบั้มและในหนังปิดท้ายด้วยเพลงเดียวกัน Vapor Trails งานของนักร้อง-นักแต่งเพลง ยูมิ มัตซูโตยะ ที่เป็นงานเก่าแก่ตั้งแต่ปี 1973 แต่เพลงป็อปที่เรียบง่าย เมโลดีสวยๆ เสียงร้องที่ฟังอบอุ่น เพลงนี้ ที่มีอารมณ์ถวิลหาอดีตแฝงอยู่ในเพลง ความลงตัวของงานที่ไม่ได้มีอะไรหวือหวา นอกจากอารมณ์ ความเป็นป็อป ก็มาปิดหนังและอัลบั้มได้อย่างสมบูรณ์ งดงาม
ไม่ต่างไปจากมิยาซากิ ที่ปิดการทำงานของตัวเองได้อย่างงดงาม เช่นเดียวกัน
IF YOU LIKE THAT TRY THIS
SPIRITED AWAY: ORIGINAL MOTION PICTURE SOUNDTRACK / Joe Hisaishi
[Studio Ghibli Records]
งานอีกหนึ่งชิ้นที่ โจ ฮิซาอิชิ ทำกับสตูดิโอ จิบลิ ที่น่าจะเป็นงานที่ประสบความสำเร็จในระดับโลกมากที่สุดของค่ายแอนิเมชันระดับตำนานของวงการภาพยนตร์ที่ไม่ใช่แค่ในญี่ปุ่น แต่เป็นทั้งโลกค่ายนี้ ตัวงานจะมีความเป็นตะวันออกในตัวสูง โดยเฉพาะธีมที่ว่าด้วยบรรดาภูตผีปีศาจทั้งหลายในโรงอาบน้ำ หรือธีมหลักอย่าง One Summer’s Day ที่จะผสมผสานความเป็นตะวันออก และตะวันตกในตัวได้อย่างกลมกลืน
กับเรื่องราวที่เป็นทั้งแฟนตาซี มีอารมณ์ขัน และความห่วงหา เปิดโอกาสให้ฮิซาอิชิทำงานที่มีทั้งแนวทาง ทั้งอารมณ์ที่หลากหลาย บางธีมดนตรีก็ฟังดูใหญ่ บางธีมก็อาจจะฟังเรียบง่าย ซึ่งก็ส่งอารมณ์ของเรื่อง ของตัวละครได้เป็นอย่างดี และภาพรวมของดนตรีนั้น มีสีสันที่ฉูดฉาดมากมาย
ตัวสกอร์นั้นอาจจะมีคิวที่ฟังเอะอะมะเทิ่งอยู่บ้าง แต่ถ้าอยากสัมผัสกับศักยภาพของฮิซาอิชิแบบเน้นๆ Spirited Away คือคำตอบที่น่าสนใจ
จากคอลัมน์ สะกิดร่องเสียง โดย นพปฎล พลศิลป์ นิตยสาร เอนเตอร์เทน ฉบับที่ 1176 วันที่ 16 มกราคม 2558
สามารถกดไลค์ Like เพจสะเด่าส์ ได้ที่นี่
What is your reaction?
