By Sadaos
TOMORROWLAND: งานชิ้นล่าสุดของแบรด เบิร์ด ผู้กำกับ Iron Giant, Rattatouille, The Incredibles และหนังคนแสดงเรื่องแรก Mission: Impossible – Ghost Protocol ที่ทั้งหมดล้วนประสบความสำเร็จมาโดยตลอด ไม่เงิน ก็คำชื่นชม
แต่กับ Tomorrowland หนังที่มีสารว่าด้วยเรื่องของสิ่งแวดล้อม, การไม่ยอมแพ้ต่อสิ่งเลวร้ายที่บังเกิดขึ้น ที่แม้จะเป็นงานในแบบดิสนีย์แท้ๆ แต่ก็ดูจะลักลั่นอยู่เหมือนกัน หากจะบอกว่า เป็นงานที่เด็กดูได้และผู้ใหญ่ดูดี เพราะกับสารที่หนังต้องการสื่อ ดูท่าแล้วไม่น่าชจะทำให้ผู้ชมตัวเล็กๆ “อิน” ไปได้ตลอดทั้งเรื่อง ขณะที่การเล่าเรื่องของหนังเอง จากที่เริ่มต้นได้อย่างน่าสนใจ มีความลึกลับ มีฉากแอ็คชัน มีอารมณ์ครับเครื่อง ในแบบที่เหมือนจะยกแอนิเมชัน TheIncredibles มาไว้ที่นี่ แล้วยังมีความโรแมนติคอยู่ในตัว แต่พอตัวละครเดินทางไปถึงจุดหมายที่พยายามมาตั้งแต่ต้น หนังเหมือนจะเปลี่ยนไปเป็นอีกเรื่อง จากงานแอ็คชัน ไซ-ไฟ ที่ดูมีเงื่อนงำ น่าติดตาม เต็มไปด้วยพลัง กระฉับกระเฉง Tomorrowland ดูจะหมดแรง ภาพลักษณ์เหมือนหนังไซ-ไฟ ยุคเก่า ไปซะอย่างนั้น
ส่วนศูนย์กลางของหนัง ที่เริ่มต้นน่าจะอยู่ที่ บริทท์ โรเบิร์ทสัน และจอร์จ คลูนีย์ แต่เอาเข้าจริงๆ แล้ว กลับกลายเป็นความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครในวัยเด็กของจอร์จ คลูนีย์ กับเด็กสาวที่เขาได้พบในงานเวิร์ลด์แฟร์ เมื่อปี 1964 ที่ชื่อ อธีนา ซึ่งเล่นโดย แรฟฟีย์ แคสสิดี ที่กลายเป็นตัวละครที่โดดเด่นที่สุดของเรื่อง และเป็นขโมยหนังเรื่องนี้มาอยู่ในมือตัวเองในที่สุด
แต่หนังก็ไม่สามารถสร้างความสัมพันธ์ของตัวละครแฟรงค์ของคลูนีย์ (ทั้งสองวัย) กับ อธีนา ในระดับที่ทำให้คนดูรู้สึกถึงความผูกพันของคนทั้งคู่อย่างล้ำลึกได้ ทำให้หนังขาดพลังที่จะพาคนดูไปซาบซึ้ง หรือประทับใจกับพวกเขาได้สุดทาง ไม่ว่าจะเป็นแบ็คกราวนด์ของตัวละคร หรือภาพลักษณ์ในเรื่องวัยที่ทำให้ดูไกลกันอย่างช่วยไม่ได้ ในแง่มุมรักษ์โลก ก็เหมือนการบอกเล่าต่อๆ กันมา แม้น้ำเสียงจะดูจริงจัง แต่ก็ไม่ได้หนักแน่น ยังดีที่เรื่องของการไม่ยอมแพ้ต่อความเลวร้ายที่มองเห็นในภายภาคหน้า การพยายามทำให้ทุกอย่างกลับมาดีขึ้น หนังยังพูดได้อย่างแข็งแรง และชัดเจน ไม่งั้น Tomorrowland ก็จะเป็นเหมือนภาพฝันที่จับไม่ติดสักอย่าง
งานด้านเทคนิคพิเศษ มาดีแต่ก็เป็นในระดับมาตรฐานของฮอลลีวูด ไม่ได้ทำให้รู้สึก “ว้าว!” ที่พอรวมกับตัวเรื่องที่ดูขาดๆ การนำเสนอที่ทำให้คนดูเกาะติดไปกับหนังได้เพียงแค่ชั่วเวลาหนึ่งเท่านั้น
Tomorrowland จึงกลายเป็นความทะเยอทะยานที่ไม่ถึงฝั่งฝัน และกับความสนุกสนานที่เกิดขึ้น ก็ต้องยกเครดิตให้กับ เรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงโลกยุคปัจจุบัน กับการแสดงที่ดูเพลินเหลือเกินของนังหนูแคสสิดี ที่เป็นสิ่งที่ค้ำหนังทั้งเรื่องเอาไว้ก็ว่าได้
โดย นพปฎล พลศิลป์
สามารถกดไลค์ Like เพจสะเด่าส์ ได้ที่นี่
What is your reaction?
