By Sadaos
SHOPLIFTERS: อาจจะรู้สึกเหมือนเป็นหนังที่หยิบเอาชีวิตชนชั้นล่างของญี่ปุ่นมาตีแผ่เพียงเท่านั้น แต่กับบางสิ่งที่อย่างที่น่าสงสัย ก็ทำให้ไม่อาจจะเชื่อได้อย่างสนิทใจว่า หนังมีสิ่งที่อยากบอกเพียงแค่นั้น นอกเหนือไปจากเป็นงานของโครีเอดะ ฮิโรคาซุ ที่ทำให้ไว้ใจไม่ได้เลยว่า หน้าตาและเรื่องราวที่ได้สัมผัสในตอนต้น เมื่อถึงตอนจบ จะยังคงเป็นอย่างที่เห็นเหมือนในตอนแรก
เช่นเดียวกับการใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ‘ร่วมกัน’ ของตัวละครในหนัง คุณยาย, พ่อ-แม่-น้องสะใภ้, ลูกชาย ที่วันหนึ่งก็ไปรับเอาเด็กหญิงที่เหมือนจะถูกทอดทิ้งจากผู้เป็นแม่มาไว้ในการดูแล แล้วก็ให้การดูแล รักใคร่ เป็นอย่างดี ไม่ใช่แค่เฉพาะกับผู้มาใหม่ แต่กับกันและกันก็ไม่ต่างกัน แม้จะดูสดใส หากลึกๆ แล้วหนังก็มีบางอย่างที่หม่นมืด หรือเป็นปริศนา แอบเอาไว้ให้รู้สึก ไม่ว่าจะเป็น ‘ความสัมพันธ์’ ของพวกเขา และการใช้ชีวิตอยู่ในมุมมืดของญี่ปุ่น ที่นอกจากจะเป็นกรรมกร เป็นคนทำงานในร้านเซ็กส์โชว์ เป็นคนแก่ที่กินบำนาญจากการเสียชีวิตของสามี เป็นเด็กที่ไม่ได้เรียนหนังสืออย่างใครเขา พวกเขายังเลี้ยงตัวเองด้วยการลักเล็กขโมยน้อยตามห้างสรรพสินค้าหรือร้านสะดวกซื้อต่างๆ
ที่เมื่อท้ายที่สุด ทุกอย่างถูกเปิดเผย ความจริงที่ถูกซ่อนไว้ปรากฏออกมา ก็น่าจะทำให้ถึงกับอึ้ง หรืออย่างน้อยก็ซึมไปกับสิ่งที่ได้รับรู้ ที่สามารถย้อนไปถึงชีวิตของเด็กหญิงที่ถูก (ลัก) พาตัวมาอยู่ด้วย จากภาพของเธอที่เหมือนกับรอคอยใครบางคนในตอนท้าย ที่หากย้อนไปถึงชีวิตของเธอกับแม่ผู้ให้กำเนิด กับครอบครัวที่เธอได้มีโอกาสอยู่ร่วมในช่วงเวลาหนึ่ง
สิ่งเดียวที่นึกถึงได้ในตอนนี้ก็คือ บางที… เลือดไม่ได้ข้นกว่าน้ำเสมอไป
โดย นพปฎล พลศิลป์
ติดตามอ่านเรื่องราว ข่าวสาร ชมตัวอย่าง ชมคลิป ชม MV อ่านวิจารณ์หนังและเพลง ได้ด้วยการกดไลค์เพจสะเด่าส์ ได้ที่นี่
What is your reaction?
