ฟังไปแล้ว – LET THERE BE LIGHT อีพี ที่พาคนทั้งประเทศเดินเข้าไป จากแม็กซ์ เจนมานะ

LET THERE BE LIGHT EP./ MAX JENMANA [LoF]

หนุ่มหน้าใส ที่กลายเป็นขวัญใจสาวๆ จากรายการ The Voice Thailand ปีแรก ที่ในตอนนั้นมองว่าเป็นหนุ่มหน้าตาดี ร้องเพลงดีคนหนึ่ง แล้วก็ไม่รู้สึกว่ามีอะไรที่โดดเด่น เตะตา หรือว่าเตะหูเป็นพิเศษมากไปกว่าอีกหลายๆ คน ที่เข้าประกวดในปีเดียวกัน

เวลาผ่าน แม็กซ์ หรือณัฐวุฒิ เจนมานะ กลายเป็นศิลปินที่มีผลงานเพลงของตัวเอง ปล่อยซิงเกิลออกมาให้ได้ฟังกันเป็นระยะๆ รวมไปถึงเพลงประกอบละคร, เพลงที่ทำร่วมกับศิลปินอื่นๆ และท้ายที่สุดก็เป็นอีพีชุดแรก Let There Be Light ที่มีเพลงให้ฟังกันทั้งหมด 6 เพลง จาก “ไวน์”, “ฉันเดินเข้าป่า”, “ดารา”, “ปีศาจ”, “ชัดเจน” และปิดท้ายด้วย Demons เพลงโบนัส ที่ก็คือเพลง “ปีศาจ” ฉบับภาษาอังกฤษนั่นเอง

จากที่เคยเห็นในรายการประกวดร้องเพลง ที่แม็กซ์ร้องเพลงของศิลปินอื่น กับเพลงในอีพีชุดนี้ ที่เป็นงานของตัวเอง แม็กซ์มีความแข็งแรงในตัวตนไม่น้อยเลย เสียงร้อง ทางดนตรี มีความชัดเจน แม้อาจจะรู้สึกถึงเสียงของนักร้องรุ่นพี่ๆ อยู่บ้าง ที่อาจย้อนไปไกลถึง วิษณุ เทศขยัน แต่ก็แค่ทำให้รู้สึก ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับศิลปินที่มาทีหลัง และแม็กซ์ก็ไม่ได้ก็อปปีวิธีร้อง หรือ “ติด” การร้องของคนอื่นๆ มาใช้ เนื้อเสียงยังเป็นของตัวเอง และคอนโทรลได้ดี ถึงแต่ละเพลงจะต้องใช้เทคนิคหรือวิธีการร้องที่แตกต่างออกไป เพื่อสนับสนุนตัวดนตรีที่อารมณ์และรายละเอียดผิดแผกกัน ที่โดดเด่นมากๆ ก็คือ อารมณ์ที่ถูกถ่ายทอดออกมาในแต่ละเพลงนั้น ทำให้เชื่อได้ว่า เจ้าตัว “รู้สึก” อย่างที่เนื้อร้องเป็น และได้ยินจริงๆ

เนื้อหา ภาษาในเพลงก็มากับมุมมองที่แตกต่าง อย่าง “ไวน์” ที่เปรียบเปรยความรักเป็นเหมือนดั่งไวน์ “เปลี่ยนไวน์ให้เป็นน้ำ เปลี่ยนฉันให้ไม่รักเธอคงไม่ได้” หรือ “วันหนึ่งฉันเดินเข้าป่า” ที่นอกจากจะเป็นเนื้อหาในเชิงปรัชญา มีนัยยะ สัญลักษณ์แล้ว ก็ยังเป็นเพลงรัก เรื่องราวน่ารัก ที่เมื่อรวมกับท่วงทำนองที่ติดหู ไม่แปลกที่เพลงชวนหูเพลงนี้จะกลายเป็นเพลงฮิต ยิ่งไปพ้องกับเหตุการณ์ทางสังคมที่เกิดขึ้นจริงอีก ก็ยิ่งยิงยาวไปได้อีก

“ดารา” เปียโนบัลลาด แม็กซ์เล่าถึงความเผลอไผลไปกับสิ่งที่เห็นไม่ใช่สิ่งที่เป็น ที่ทำให้ความรู้สึกของตัวเองสับสน ส่วน “ชัดเจน” ก็คือเพลงปลุกปลอบให้กำลังใจ กับใครบางคนที่อ่อนล้า มีปัญหา ที่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ยังมีคนที่อยู่เคียงข้างเสมอ ที่ทำออกมาเป็นงานลัลลาบาย ฟังอบอุ่น

กับ “ปีศาจ” ที่มีทั้งฉบับภาษาไทยและภาษาอังกฤษ “Demons” ฉบับหลังดนตรีกับเนื้อหาฟังลงตัวกว่าฉบับแรก แม้ดนตรีฉบับภาษาอังกฤษจะฟังบาง และท่วงทำนองแช่มช้ากว่า และไม่ได้ฉายความเป็นร็อคเข้มข้นเท่า หากก็ดิบกว่า แถมเนื้อร้องจะว่าไปแล้ว ฉบับภาษาอังกฤษฟังเข้าปากเจ้าของงานมากกว่าภาษาไทยด้วยซ้ำ

ถึงจะมีแค่ 6 เพลงให้ได้ฟัง แต่ก็มากพอจะแสดงให้เห็นว่า แม็กซ์มี “ของ” แล้วถ้าว่ากันไปถึงแนวทางดนตรี ถ้าเนื้อร้องที่ในอีพีชุดนี้ไม่ได้ทำให้รู้สึกว่า เป็นมุมมองของศิลปินใหม่ที่เพิ่งมีผลงานออกมา ตัวดนตรีก็เก๋าพอกัน เมื่อผสมผสานทางดนตรีหลากหลายที่เกินวัย เข้ามาใส่ในเพลงป็อป ท่วงทำนองเพราะๆ ได้อย่างกลมกลืน ไม่ว่าจะเป็นโฟล์ค-ร็อค ซาวนด์เก๋าๆ อย่างที่ได้ยินใน “ไวน์” หรือบรรยากาศแบบไซคีดิลิค อิทธิพลของเพลงโฟล์คยุคบุปฝาชน ที่ปกคลุมตัวเพลงบางๆ ของ “เมื่อฉันเดินเข้าป่า” ก่อนที่จะเข้ามารับด้วยงานคันทรี-ร็อค ซึ่งหากมองไปถึงเนื้อหาของเพลงแล้ว เพลงนี้มีการดีไซน์องค์ประกอบหลายๆ อย่าง (ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม) รวมกันได้เนียนสนิท กับ “ดารา” แม้จะมีแค่เสียงร้องกับเปียโน แต่เสียงเปียโนที่ได้ยิน ฟังและให้ความรู้สึกแตกต่างไปจากเพลงเปียโนบัลลาดที่ได้ยินทั่วๆ ไป กระทั่งใน “ชัดเจน” ถึงจะเป็นงานลัลลาบาย ก็มีสำเนียงดนตรีคันทรี-โฟล์คอยู่ในเพลงทำให้ไม่ถึงกับนิ่งเนือยนัก ส่วนร็อคของ “ปีศาจ” และ “Demons” แม้จะต่างกันในรายละเอียดบางอย่าง แต่ที่มีร่วมกัน ก็คือบรรยากาศหลอนๆ ฟังล่องลอยในตัว

โดยสิ่งที่ทุกเพลงในอีพีชุดนี้มีก็คือ อารมณ์ในแบบงานเรโทร ที่จัดจ้าน จืดจางแตกต่างกันไปในแต่ละเพลง จนอดสงสัยถึงอิทธิพลดนตรี ที่หนุ่มคนนี้ได้รับมาจากการฟัง รวมไปถึงหนังสือหนังหาที่อ่านไม่ได้ เพราะกับวัย 28 ปีอย่างที่เห็น แม็กซ์ทำเพลงราวกับเป็นศิลปินที่อยู่มานาน และเจนจัดกับการทำงานเพลงเหลือเกิน

บอกมานะว่าไปป่าไหนมา? จะได้หาทางไปมั่ง

โดย นพปฎล พลศิลป์ จากคอลัมน์ วิจารณ์-แนะนำ นิตยสารสีสัน

ติดตามอ่านเรื่องราว ข่าวสาร ชมตัวอย่าง ชมคลิป ชม MV อ่านวิจารณ์หนังและเพลง ได้ด้วยการกดไลค์เพจสะเด่าส์ ได้ที่นี่