ดูมาแล้ว – THE SOUL-MATE กว่าถั่วจะสุก งาก็ไหม้ แถมปรุงได้ไม่อร่อยอีกต่างหาก

THE SOUL-MATE: หนังคู่หูที่แตกต่าง ทั้งนิสัยใจคอ และสถานภาพ เมื่อรายหนึ่งเป็นเพียงวิญญาณที่ร่างอยู่ในอาการโคมา ส่วนอีกรายเป็นมนุษย์ที่ไม่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน ต่อให้เรื่องนั้นเป็นการกระทำเพื่อความถูกต้องก็ตามที ทั้งคู่ต้องมาร่วมมือกันเพื่อหาทางช่วยฅนรักของฝ่ายแรก ที่กำลังจะกลายเป็นพยานสำคัญในคดีค้ามนุษย์ที่ทำให้ เขาต้องนอนแบ่บอยู่บนเตียงอย่างที่เห็น

หนังน่าจะออกมาเป็นงานฮาๆ ที่ว่ากันสนุกด้วยมุขฅนเห็นผี ที่คนทั่วไปมองไม่เห็น ซึ่งพอเล่นทีไรก็เรียกเสียงหัวเราะได้ทุกที แต่ด้วยความที่หนังมีอะไรพะรุงพะรัง แบกมาด้วยมากมายเหลือเกิน ทั้งเรื่องความรักของตำรวจหนุ่มที่กลายเป็นสัมภเวสีกับแฟนสาวแม่ค้าขายปลา แถมนางยังมีเรื่องความหลังเกี่ยวกับบ้านประตูสีฟ้าอี้ก….

ส่วนคู่หูจำเป็นก็มีทั้งประเด็นที่ว่า เพราะอะไร ทำไม ถึงกลายเป็นฅนใจดำแบบนั้น แล้วก็ยังเจอเรื่องหาเงินหาทองมาผ่าตัดหัวใจให้ลูกสาว ที่ยัยหนูยังคงคิดถึงผู้เป็นแม่ไม่เสื่อมคลายอะไรแบบนี้ 

พ่วงด้วยเรื่องของการคอรัปชันในแวดวงตำรวจอีกพวงหนึ่ง
The Soul-Mate เลยไปไม่ถึงสักทาง เพราะไม่สามารถลงลึกในแง่มุมไหนได้เลย แล้วเรื่องกว่าจะมาถึงช่วงเวลาของฅนช่วยผี ผีช่วยฅนก็โน่นปาเข้าไปเกือบๆ ครึ่งชั่วโมง มันก็เลยเหลือเวลาให้เล่นอะไรได้ไม่เท่าไหร่ ที่พอเยอะอย่างที่บอก ทุกอย่างก็เลยเหมือนต้องยัดๆ ใส่ๆ มา เหตุการณ์หลายๆ อย่างก็ดูไม่สมเหตุสมผล ส่วนมุขเฉลยความเป็นมาในอดีตที่ส่วนใหญ่จะเป็นมุขเด็ดหักมุมของเกาหลี แบบเคยเจอกันตั้งแต่ครั้งกระโน้นอะไรแบบนี้ ก็ปล่อยออกมาแบบเชยๆ แถมดูโดดๆ ผิดที่ผิดจังหวะ

ไม่ใช่แค่ว่า ตัวหนังเองไม่รู้จะไปทางไหน ชื่อหนังเองก็ไม่จะเอายังไง เพราะในโปสเตอร์ใช้ The Soul-Mate แต่ในหนังบอกหราว่า Wonderful Ghost กระทั่งชื่อยังงงๆ เลย

โดย นพปฎล พลศิลป์