อีกหนึ่งตำนานผู้จากไป จอร์จ มาร์ติน เต่าทองคนที่ห้าของ The Beatles

SHARE THIS
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

ด้วยวัย 90 ปี จอร์จ มาร์ติน (คนซ้ายสุดในภาพ พอล แม็คคาร์ทนีย์ – กลาง และริงโก สตาร์ร์) ที่รู้จักกันดีในฐานะโปรดิวเซอร์อัลบั้มหลายต่อหลายชุดของเดอะ บีเทิลส์ ที่ได้สมญานามว่า เต่าทองตัวที่ห้า กลายเป็นตำนานอีกคนที่ลาลับจากโลกไปในปีนี้

โดยคนที่เผยแพร่ข่าวนี้ออกมาเป็นคนแรกก็คือ ริงโก สตาร์ร์ มือกลองของเดอะ บีเทิลส์นั่นเอง ผ่านทางทวิตเตอร์ “ขอให้พระเจ้าอำนวยพร จอร์จ มาร์ติน” สตาร์ร์ โพสท์ข้อความนี้ขึ้นในดึกคืนวันอังคารที่ผ่านมา (8 มีนาคม) “ขอความสงบและความรักแด่จูดีและครอบครัวของเขา ด้วยรัก ริงโกและบาร์บารา, จะคิดถึงจอร์จตลอดไป”

ในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา แม้จะมีหลายๆ คนที่ได้รับการยกย่องว่าเป็น ‘บีเทิลส์คนที่ห้า’ แต่ถ้าให้ระบุลงไปจริงๆ คนที่เหมาะสมกับฉายานี้ที่สุดก็คือ มาร์ติน โปรดิวเซอร์ที่ไม่ใช่แค่คนเซ็นสัญญาบันทึกเสียงกับสี่เต่าทองเป็นคนแรกในปี 1962 แต่ยังทำงานร่วมกับพวกเขามายาวนาน ในงานดนตรีชิ้นสำคัญๆ ส่วนใหญ่ที่เดอะ บีเทิลส์บันทึกเสียงเอาไว้ตลอดเวลาไม่ต่ำกว่า 8 ปีหลังจากนั้น ตั้งแต่เพลง “Love Me Do” ไปจนถึงงานอีกหลายต่อหลายเพลงที่แอบบีย์ โรด

“จอร์จ มาร์ติน ทำให้เราเป็นอย่างที่เราเป็นในสตูดิโอ” จอห์น เล็นนอน กล่าวในปี 1971 “เขาช่วยเราพัฒนาการพูดการจา การใช้ภาษากับนักดนตรีคนอื่นๆ”

มาร์ตินเกิดเมื่อ 3 มกราคม 1926 ที่ไฮก์บิวรี ในลอนดอน และเริ่มต้นเรียนเปียโนตั้งแต่อายุยังเด็ก แต่ในปี 1943 เขาก็ไปเป็นทหารในสังกัดของราชนาวี เข้าร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่ 2 พอสงครามสงบ มาร์ตินมาทำงานให้แผนกดนตรีคลาสสิคัลของบีบีซี ก่อนจะย้ายไปทำงานกับค่ายเพลงอีเอ็มไอ ซึ่งงานส่วนใหญ่ที่เขาทำในตอนนั้นก็คือ ดูแลการผลิตการบันทึกเสียงงานเบาสมองของปีเตอร์ เซลเลอร์ส, ดัดลีย์ มัวร์ และเบอร์นาร์ด คริบบินส์ ที่ล้วนเป็นตำนานในวงการตลกของเกาะอังกฤษ

จนต้นปี 1962 มาร์ตินก็ได้พบกับเดอะ บีเทิลส์ ซึ่งมีแฟนให้การติดตามบ้างแล้วในหลายๆ พื้นที่ของเกาะอังกฤษ แต่ยังไปไม่ถึงไหนในเรื่องของสัญญาบันทึกเสียง และไบรอัน เอ็ปสไตน์ผู้จัดการของสี่เต่าทองได้ตกลงกับมาร์ตินที่ทำงานกับอีเอ็มไอ ว่าจะส่งเดโมเทปของพวกเขามาให้ฟัง

“งานที่พวกเขาทำกัน พูดกันแบบสุภาพๆ นะ ไม่มีอะไรที่โดนเลย” มาร์ติน เขียนเอาไว้ในหนังสือบันทึกความทรงจำเรื่อง All You Need Is Ears ที่ตีพิมพ์ในปี 1979 “ผมเข้าใจดี ถ้าใครได้ยินแล้วอยากจะปิดมันซะ แต่มันมีคุณภาพเสียงบางอย่างที่ไม่ธรรมดา เป็นความดิบที่ผมไม่เคยเจอมาก่อน แล้วก็ยังรวมไปถึงเรื่องที่ว่า มีมากกว่า 1 คนที่กำลังร้องเพลงอยู่”

เขาตัดสินใจให้โอกาสทางวง โทรตามหนุ่มๆ ให้ไปเจอกันที่ห้องอัดเสียงแอบบีย์ โรด ในวันที่ 6 มิถุนายน 1962 เพื่อทำการทดสอบ เด็กหนุ่มทั้งสี่ดีใจกันสุดๆ สำหรับโอกาสบันทึกเสียงงานของตัวเอง โดยมีเพลงที่เสร็จเรียบร้อยแล้วก็อย่าง “Love Me Do” และ “P.S. I Love You” แน่นอนว่า มีความแตกต่างทางวัฒนธรรมปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนระหว่าง มาร์ตินที่ตัดผมตัดเผ้าเรียบร้อย แต่งตัวสะอาดสะอ้าน มีอายุมากกว่า กับบรรดาเด็กๆ ที่ดูมอมๆ แล้วพอมาร์ตินถามว่าพวกเขามีปัญหาอะไรกับการำงานไหม จอร์จ แฮร์ริสันก็โพล่งขึ้นมา “เอ่อ… มี… อย่างแรกเลยนะ ไทของคุณน่ะ” แต่พวกเขาก็ให้ความเคารพมาร์ติน ซึ่งเห็นได้ชัดจากการที่พวกเขาไล่พีท เบสท์มือกลองออกจากวง หลังจากมาร์ตินแนะนำว่าเขาไม่เหมาะกับวง

อีกหลายสัปดาห์ต่อมา มาร์ตินก็เซ็นสัญญากับเดอะ บีเทิลส์ ซึ่งเป็นสัญญาอัดแผ่นเสียงครั้งแรกของวง และพอพวกเขากลับมาทำงานพร้อมมือกลองคนใหม่ – ริงโก สตาร์ร์ เพื่ออัดเสียงเพลง “Love Me Do” แม้มาร์ตินจะไม่รู้สึกว่าเป็นการหักคอ แต่ก็ยืนกรานว่าสตาร์ร์ต้องไปเล่นแทมโบลีน และให้มือกลองห้องอัด – แอนดี ไวท์ มาตีแทน ซึ่งทำให้ริงโกเจ็บปวดมากๆ แต่มาร์ตินก็ยอมให้เขาตีหนึ่งเทค และเพลงนี้ทั้งสองเวอร์ชันก็ถูกนำออกวางจำหน่ายทั้งคู่
(พรุ่งนี้มีต่อ)

จากเรื่อง อีกหนึ่งตำนานผู้จากไป จอร์จ มาร์ติน เต่าทองคนที่ห้าของ The Beatles คอลัมน์ ดนตรีมีเหตุ โดย นพปฎล พลศิลป์ หนังสือพิมพ์ไทยโพสท์ วันที่ 10 มีนาคม 2559


SHARE THIS
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Author: Sadaos

พบข่าวสารจากวงการหนัง-เพลง ภาพสวยของดาราสาว, วิจารณ์-แนะนำ งานเพลง, ภาพยนตร์ และรับสั่งซื้อ CD/ DVD ทั้งในและต่างประเทศ. Sadaos Is entertainment news page and online shop for people who love movie and music. We sell many entertainment items like used and new DVD, CD, postcards, accessory, souvenirs.

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.