THE PLACE BEYOND THE PINES: เหมือนกับได้ดูหนังสามเรื่องที่เนื้อหาเกี่ยวเนื่องกัน แบบงานไตรภาค หรืองานในแบบซีรี่ส์ ที่เริ่มต้นจากคนหนึ่ง เป็นเรื่องราวหนึ่ง แล้วส่งผลกระทบไปยังอีกคนหนึ่ง เป็นอีกเรื่องราวหนึ่ง ที่แยกออกไป ก่อนที่จะกลายกลับมาเป็นเรื่องเดียวกัน เดินมาสู่บทสรุปเดียวกันในตอนท้าย ซึ่งดำเนินจากคนรุ่นพ่อไปสู่คนรุ่นลูก กินเวลายาวนานถึงกว่า 15 ปี
ทำให้ได้เห็นสิ่งที่คนเป็นพ่อสร้างขึ้นแล้วส่งผลกระทบต่อคนเป็นลูก ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม ในขณะเดียวกันก็สะท้อนให้เห็นถึงความรับผิดชอบ ความเป็นพ่อ ที่แต่ละคนต่างก็มีวุฒิภาวะต่างกัน วิธีคิดที่ไม่เหมือนกัน และไม่ได้หมายความว่า คนที่มีความ “พร้อม” ในชีวิตมากกว่า จะมีสิ่งต่างๆ ที่ว่ามาข้างต้น “มาก” กว่า
หนังเล่าเรื่องที่ให้แยกเป็น 3 ส่วนชัดเจน แต่ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกกระโดด หรือขัดๆ มากนัก เพียงแต่อาจจะทำให้ต้องตั้งคำถามว่า หนังจะไปจบที่ตรงไหน เพราะเมื่อเรื่องราวหนึ่งจบลง ตัวหนังก็สามารถจบไปเลยก็ได้ นั่นหมายความว่า ความรู้สึกที่ว่าหนัง “จบ” นั้นจะเกิดขึ้นถึงสามครั้ง สามครา
อาจจะเนิบช้า แต่ตัวเรื่องก็มาเต็มในส่วนของความเป็นดราม่า และได้การแสดงที่ดีมาเป็นเสน่ห์ อาจจะรู้สึกว่าหนังตั้งใจ หรือประดิษฐ์ “เกิน” ไปอยู่บ้าง หากก็ไม่ได้ด้อยความน่าติดตาม รวมทั้งเป็นงานที่นำกลับมาคิดตาม แล้วได้เรื่องราว มุมมองมากมาย ยิ่งกว่าที่รู้สึกได้หลังชมจบ
โดย นพปฎล พลศิลป์















