By Sadaos
ENDLESS LOVE: จากหนังสร้างชื่อให้กับบรูค ชีลด์ เมื่อปี 1981 กลับมาขึ้นจออีกครั้งในแบบคนละเรื่องเดียวกัน เมื่อลักษณะตัวละครแทบจะแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ขณะที่การเล่าเรื่องก็แตกต่างกัน แต่ยังมีแกนกลางอยู่ที่ความรักที่ถูกกีดกันของเดวิด และเจด กับเรื่องราวที่ก็ยังไม่พ้นการเป็นหนังรักโรแมนติคสูตรสำเร็จ
บทพยายามสร้าง, หาเหตุผลให้กับเรื่อง เพื่อสร้างความหนักแน่นในแง่มุมต่างๆ แต่กลับตกม้าตายเอาง่ายๆ กับความสมจริงสมจังในเรื่องการกระทำ วิธีคิด และทัศนคติของตัวละคร
หนังได้อเล็กซ์ เพตตีเฟอร์มารับบทนำชาย มี กาเบรียลลา ไวล์ด มารับบทนำหญิง ซึ่งดูแล้วเสน่ห์นั้นไม่ค่อยจับตาสักเท่าไหร่ แถมเพลงประกอบก็เป็นเพลงป็อปตามสูตร ตามยุคสมัย ไม่มีเพลงไหนเด่น เพลงไหนที่มีความสำคัญหรือจำเป็นกับเรื่องเป็นพิเศษ เหมือนการสร้างครั้งแรกที่มี Endless Love ของไลโอเนล ริชิ เป็นเพลงเด่น
หนังเน้นย้ำเรื่องการต่อสู้เพื่อความรัก เพื่อเอาชนะอุปสรรคนานัปการ แม้จะคล้ายๆ กับหนังเก่า แต่ศูนย์กลางของปัญหา เปลี่ยนจากตัวเดวิด มาอยู่ที่พ่อแทน และในแง่ของตัวเรื่องนั้น หนังฉบับสร้างครั้งนี้ เป็นเรื่องเป็นราว มีเนื้อมีหนังชัดเจนกว่าหนังของฟรังโก เซฟฟิเรลลีมาก แต่ที่ขาดไปก็คือ เสน่ห์ของนักแสดง และบางอย่างเช่นงานเพลง ที่ทั้งสองอย่างทำให้หนังปี 1981 เป็นที่จดจำได้ทั้งๆ ไม่มีอะไรเลย
และแน่นอนกับครั้งนี้ แม้บท การเล่าเรื่องจะ “ดี” กว่า แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า เหนือกว่าหนังรักโรแมนติคทั้งหลาย ที่มีออกฉายกันทุกปี ไม่แปลกที่จะจมหายไปในความทรงจำโดยใช้เวลาไม่นานนัก
โดย นพปฎล พลศิลป์
What is your reaction?
