By Sadaos
INSIDE LLEWYN DAVIS: แม้ทรงหนังจะไม่เหมือนกัน แต่หนังเรื่องนี้ของพี่-น้องโคเอน ก็ทำให้นึกถึงงานอย่าง A Serious Man โดยเฉพาะกับการเล่าเรื่องหม่นๆ ถึงชีวิตที่ไม่มีอะไรสมหวัง หรือเป็นได้ดั่งใจ ที่ทำให้เกิดรอยยิ้มระหว่างชม แล้วกลับไปนึกถึงอย่างขมขื่นที่บ้าน
หนังพาไปดูชีวิตของลูวีน เดวิส อย่างที่ชื่อเรื่องบอก นี่คือ นักดนตรี-นักแต่งเพลง-นักร้องมากฝีมือ ที่อาจจะไม่น่ารัก เพราะนอกจากเก่ง เขาก็คือคนไม่มีความรับผิดชอบ, ปากดี อีโก้แรง จนมีชีวิตไม่เป็นหลักแหล่ง แต่เดวิสก็ยินดี ยอมรับกับสิ่งที่ตัวเองทำ และเป็น แม้จะไม่น่ารัก แต่ก็มีมุมมองโลกในแง่ดี นิสัยอาจจะแย่ๆ แต่ก็ไม่ใช่คนเลวร้าย จนทำให้คนดูรัก และอยากให้เขาพ้นไปจากสภาพที่เห็นให้ได้
หนังเต็มไปด้วยความหม่นมัว หนาวเย็น เหมือนชีวิตที่ไม่มีวันสดใสของเดวิส ขณะที่การต้องผูกติดกับแมวตัวเล็กๆ ตัวหนึ่ง ก็กลายเป็นสัญลักษณ์ให้ได้ตีความอย่างกว้างขวาง อาจจะหมายถึงอัตตาในตัวเขา ที่ตัวเองต้องจัดการให้ได้ หรือเป็นนัยแสดงถึงความพยายามที่จะรับผิดชอบกับสิ่งต่างๆ หรือเป็นภาพสะท้อนของตัวเอง ที่ไม่ต่างไปจากแมว ฝึกยาก เลี้ยงยาก ถ้าไม่ใส่ใจจริงๆ คงไม่ต้องบอกว่า เขาทำสำเร็จหรือไม่
แต่หนังก็ไม่ได้ดูหดหู่ ต้องขอบคุณเพลงในเรื่อง ที่มีทั้งเพราะ, หม่น, จริงจัง และมีอารมณ์ขัน ให้เลือกฟัง การเล่าเรื่องไม่บีบคั้น ไม่ดูจริงจัง หรือหนักหน่วง ออกมาเป็นงานเบาๆ แกมอารมณ์ขันเสียดสี ที่หัวเราะออก ยิ้มได้ แม้จะรู้สึกขมขื่นใจไปกับตัวละครก็ตาม ที่สำคัญหนังไม่เคยทำให้ตัวละครปราศจากความหวัง หรือทางออก แต่ท้ายที่สุด ลูวีน เดวิส ก็คือลูวีน เดวิส
อาจจะเป็นชีวิตที่ไม่รื่นรมย์ ไม่งดงาม แต่ก็น่าติดตาม ให้กำลังใจ ที่ในตอนท้าย คนดูก็รู้สึกแบบที่เดียวกับที่ใครๆ รู้สึกกับเขา ยอมรับ เห็นใจ แต่ไม่ใส่ใจ ห่วงใย แต่ไม่ห่วงหา
งานเรียบๆ ที่สวยงาม และซึมลึก ในแบบยิ้มที่โรงหนัง ช้ำใจที่บ้านจากพี่น้องโคเอน
โดย นพปฎล พลศิลป์
What is your reaction?
