RUNNER RUNNER: เปิดตัวมาแบบฉึบฉับ วูบวาบ ได้ทั้งสไตล์ ทั้งการเดินเรื่องที่ดูฉับไว ลุ้คที่ดูทันสมัย แต่พอหนังเริ่มเข้าเรื่องเข้าราว Runner Runner ก็กลายเเป็น Walker Walker ไปซะอย่างนั้น เมื่อเรื่องไม่ขยับเดินหน้าไปไหน แบบการตัดต่อ ขณะที่พล็อตก็ไม่เหนือการคาดเดา บทอ่อนยวบยาบในเรื่องความหนักแน่นของตัวละคร ไม่ว่าจะเป็นใครและฝ่ายไหน
ยิ่งมาถึงบทเฉลยตอนท้ายแล้ว ก็เหมือนเล่นไพ่รัมมี่ ตีโง่ แบบพ่วงตีปี้ แถมยังไม่ได้เกิด ดันอมสเปโตครบ 2 ตัวอีกต่างหาก เพราะไม่น่าเชื่อว่า คนที่ดูเซียนๆ เมพๆ อย่างไอแวน บล็อค ที่กล้าจัดการกระทั่งคนใหญ่คนโตในแวดวงการเมืองของคอสตาริกา จะหลุดกับเด็กน้อยจากปรินซ์ตันได้ขนาดนั้น
Runner Runner จึงไม่ Run กันสมชื่อ ออกจะตื้อๆ จืดๆ เหมือนเดินเล่นในห้างมากกว่าซะด้วยซ้ำ
(หมายเหตุ: จริงๆ แล้วสัญญานไม่ค่อยดีของหนัง ก็ส่อแววกันมาตั้งแต่บนใบปิดแล้ว ไม่เชื่อลองดูซิ เห็นอะไรประหลาดๆ กันบ้างไหม)
โดย นพปฎล พลศิลป์















