By Sadaos
SMURFS – THE LOST VILLAGE: การขึ้นจอของ The Smurfs และ The Smurfs 2 ในรูปแบบของหนังลูกผสมคนแสดงร่วมกับแอนิเมชัน แม้จะดูเอาเพลินๆ ได้ โดยเฉพาะกับผู้ชมเด็กๆ แต่กับการที่มีตัวละครที่เป็นคนจริงๆ ร่วมแสดง หลายต่อหลายครั้ง มันก็ทำให้อดรู้สึกไม่ได้ว่าตัวละครมนุษย์ทั้งหลายในเรื่อง ทำไมช่างดูติงต๊อง และไร้ความคิดกันได้ขนาดนั้น เพราะหลายๆ อย่างที่ทำมันแทบไม่มีความสมเหตุสมผลอะไรเลย คือก็เข้าใจว่า เป็นงานเบาๆ แบบตัวละครการ์ตูน แต่พอมันมากไป ก็เลยรู้สึกตะขิดตะขวงใจในเวลาชมอยู่บ้าง
กับการกลับมาเป็นหนที่สาม ทุกอย่างเปลี่ยนไป เมื่อหนังกลายเป็นงานแอนิเมชัน เต็มรูปแบบ ไม่มีตัวละครที่เป็นมนุษย์เข้ามาเกี่ยวข้องวุ่นวาย (ยกเว้นการ์กาเมล) เลยทำให้ดึงเสน่ห์ในแบบเดิมๆ ของสเมิร์ฟในอดีตที่แม้จะเป็นลายเส้นกลับมาได้อีก และไม่ต้องมารู้สึกแปลกๆ กับการทำอะไรแปลกๆ ของตัวละครมนุษย์ รวมไปถึงการเล่นมุขรับ-ส่งของการ์กาเมลกับแมวคู่ใจ-อัซราเอล ก็ถูกขับเน้นให้โดดเด่นขึ้นมามากกว่าที่เคยเป็นในหนังสองภาคแรก
อารมณ์ขันต่างๆ ดูลงตัวมากขึ้น ไม่ดูติงต๊องเกินเหตุ ส่วนหนึ่งก็น่าจะเป็นเพราะความเป็นแอนิเมชันมาทำให้รู้สึกอินไปด้วยได้ง่ายกว่า ตัวเรื่องราว ก็มีทั้งความสนุกนาน และมีประเด็นดีๆ ที่ผู้ใหญ่สามารถแนะนำหรือสอนเด็กได้ ซึ่งก็เป็นเรื่องของการค้นหา ค้นพบตัวเอง
หลังเป็นหนังเด็กสนุก ผู้ใหญ่เต็มที่ก็ไม่ถึงกับน่าเบื่อ การกลับมาครั้งที่สามของหนังใหญ่ Smurfs น่าจะทำให้ทุกคนในครอบครัวมีความสุขร่วมกันได้ไม่ยาก
ควรชมหากชอบ: The Smurfs 1-2
โดย นพปฎล พลศิลป์
ติดตามอ่านเรื่องราว ข่าวสาร ชมตัวอย่าง ชมคลิป ชม MV อ่านวิจารณ์หนังและเพลง ได้ด้วยการกดไลค์เพจสะเด่าส์ ได้ที่นี่
What is your reaction?
