UNDER THE SKIN: หนังที่เต็มไปด้วยคำถาม และความงุนงงสงสัย เมื่อไม่ได้เล่าเรื่องด้วยการเปิดทุกอย่างให้เห็นอย่างชัดเจน ยกเว้นเรือนร่างของโจแฮนส์สัน ที่เป็นตัวละครศูนย์กลางของเรื่อง เธอเปิดตัวด้วยการหยิบเอาเสื้อผ้าของหญิงสาวที่เสียชีวิตแล้วคนหนึ่งมาสวมใส่ ก่อนจะออก “ล่าเหยื่อ” เก็บเกี่ยวผิวหนังมังสา ซึ่งไม่ใช่เรื่องยากสำหรับสาวสวยอย่างเธอ แต่เมื่อเวลาผ่านไป เหยื่อที่เธอได้พบ กับสถานการณ์บางอย่างที่เธอได้พบเห็น ทำให้ เธอเริ่มสงสัยกับความเป็นมนุษย์ และเมื่อนั้นชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ
ผิวหนัง ที่นอกจากเป็นเป้าหมายของเธอแล้ว ก็ยังเป็นสิ่งที่ปกปิดความคิด จิตใจที่อยู่ภายในไปพร้อมๆ กัน และผิวหนังเอง ก็ยังมีเสื้อผ้าปกปิดอีกชั้น ผิวหนังที่ต่างที่ต่างทาง ก็ต่างความหมาย ที่หนึ่งคือเหยื่อล่อ อีกที่กลับกลายเป็นเหยื่อไปซะเอง
หนังดูจะมากไปด้วยสัญลักษณ์ เล่าเรื่องแบบเรียบเรื่อยในระดับที่ออกจะน่าเบื่อสำหรับคอหนังทั่วๆ ไป นิ่ง ช้า แต่ในอีกด้านก็เป็นหนังที่จมอยู่ในความคิดอีกนาน และในความเป็นงานไซ-ไฟ เขย่าขวัญ หนังมีความตื่นเต้น มีลับลมคมในที่น่าติดตาม การใช้เสียงดนตรีประกอบ แสง มุมกล้อง ล้วนช่วยสร้างความระทึก และน่าพรั่นพรึงอย่างได้ผล บรรยากาศของหนังดูหลอนๆ ตัวละครต่างๆ ก็เต็มไปด้วยความลึกลับ ไม่น่าไว้ใจไปซะทั้งหมด คนที่มาดีอาจคิดร้าย และคนที่ดูร้ายอาจคิดดี
เป็นหนังที่ท้าทายความคิดของคนดู อาจจะไม่ใช่งานในกลุ่มหนังเพื่อความบันเทิง แต่ไม่ได้บันเทิงนั้น ไม่ได้หมายความว่าไม่สนุก ไม่ได้หมายความว่าไม่น่าติดตาม หรือไม่ได้หมายความว่า ไม่น่าสนใจ
โดย นพปฎล พลศิลป์















