หากจะให้พูดถึงการทำงานและความสามารถของเด็กหญิงวัย 14 ปีคนนี้ คำที่เหมาะสมและลงตัวที่สุดก็คงไม่พ้น “พรสวรรค์” นับตั้งแต่เธอเริ่มร้องเพลงและสร้างเพลงได้ตั้งแต่อายุแค่ 3 ขวบ ตามด้วยการหัดแต่งเพลงจากการดูหนัง แล้วจินตนาการว่าตัวละครในเรื่องคิด และรู้สึกอะไรอยู่ รวมไปถึงหัดเล่นอูคูเลเล ด้วยตัวเองผ่านวิดีโอ ซึ่งทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในช่วงที่เธออายุเพียงแค่ 11 ปี
ปี 2015 เธอโพสท์เพลงของตัวเอง รวมไปถึงคัฟเวอร์เพลงต่างๆ ขึ้นยูทูบ และในปีถัดมา เธอก็กลายเป็นแชมป์ของรายการ American Got Talents ปีที่ 11 ซึ่งเป็นผู้หญิงและเด็กคนที่สองที่เป็นผู้ชนะในรายการนี้ และวันนี้อัลบัมชุดแรกของเธอ ที่เป็นหนึ่งในอัลบัมที่น่าสนใจที่สุดของปีนี้ Just the Beginning ก็ออกมาให้ได้ฟังกัน โดยก่อนหน้านั้น เธอเปิดตัวในฐานะสตูดิโอ อาร์ติสท์ด้วยอีพี Perfectly Imperfect ที่กลายเป็นงานอีพีที่ขายดีที่สุดของปี 2016
ชื่อของเธอคือ เกรซ แวนเดอร์วัล (Grace Vanderwaal)
ใน Just the Beginning แวนเดอร์วัลแต่งเพลงในอัลบัมทุกเพลง ซึ่งก็มีทั้งที่แต่งเดี่ยวและทำงานร่วมกับนักแต่งเพลงมีชื่ออย่าง ไอโด ซิมชลานี (Ido Zmishlany) ที่เคยเขียนเพลงให้ ชอว์น เมนเดส (Shawn Mendes) และ คามิลลา คาเบลโล (Camila Cabello) หรือ ฌอน ดักลาส (Sean Douglas) ที่ร่วมงานกับ The Chainsmokers และ เดมี โลวาโท (Demi Lovato) มาแล้ว ขณะที่โปรดิวเซอร์ที่มีมากมายหลายชีวิต ต่างก็มีเครดิตที่ดีเต็มกระเป๋า เช่น เกร็กก์ เวลล์ส ที่ทำงานกับ แคตี เพอร์รี (Katy Perry) และอเดล (Adele) มาก่อน หรือว่า เกร็กก์ วัทเทนเบิร์ก (Gregg Wattenberg) ที่ร่วมงานกับ Train และ Phillips Phillips
แค่เครดิทที่เห็น ก็บอกให้รู้กันกลายๆ ว่า งานชุดนี้ทั้งแวนเดอร์วัล ทั้งต้นสังกัด “เอาจริง-เอาจัง” ขนาดไหน
และหากฟังทุกเพลงในอัลบัม นี้คืองานที่เรียกได้ว่า “ใหญ่” กว่าตัวตนจริงๆ ของศิลปินมากมาย งานของแวนเดอร์วัลฟังราวกับเป็นงานของศิลปินที่ผ่านชั่วโมงบินในการทำงานมาไม่น้อย แม้จะให้นึกถึงงานของศิลปินที่มาก่อนอย่าง สตีวี นิคส์ (Stevie Nicks) หรือ เจสัน มราซ (Jason Mraz) รวมไปถึงบรรดาศิลปินสาวๆ ในยุค 90 ที่เป็นกลุ่มก๊วนแก๊ง ลิลิธ แฟร์ (Lilith Fair) แต่ในทางที่คลี่คลาย สดใส มากกว่า
ซึ่งก็อาจจะเป็นไปตามวัยเจ้าของงานและยุคสมัย ที่แตกต่างกัน
โดยทั้งหมดทั้งมวลคือ งานเพลงป็อป, โฟล์ค-ป็อป ในแบบศิลปินนักร้อง/ นักแต่งเพลง ไม่ใช่ป็อปบับเบิลกัม แบบศิลปินป็อปวัยรุ่นทั่วๆ ไป เป็นงานเพลงเพราะที่ฟังได้ยาวๆ สบายๆ ไม่หนักหนา เพราะยังไงๆ ก็ไม่ทิ้งความใส และความน่ารักของศิลปินไปไหน อย่างที่ได้ยินใน “So Much More Than This” และ “Escape My Mind” งานป็อปใสๆ เข้าถึงง่าย หรือ “Good Talk”
เรื่องดนตรี การเขียนเพลงนั้น สอบผ่าน เช่นเดียวกับเรื่องของการเล่นดนตรี และที่โดนใจมากยิ่งขึ้นก็คือ เสียงร้องของแวนเดอร์วัล ที่หากว่างานเพลงในอัลบัมใหญ่เกินตัวแล้ว เสียงร้องของเธอต้องได้คำจำกัดความที่ยิ่งกว่านั้น แม้จะมีเนื้อเสียงแบบเด็กสาววัยทีนให้รู้สึก แต่การใช้เทคนิคของแวนเดอร์วัล รวมไปถึงการใส่อารมณ์เข้าไปในเพลง เชื่อได้เลยว่า ผู้ใหญ่หลายๆ คน ก็ยังทำได้ไม่เท่า โดยเฉพาะการใช้ลมหายใจ การเล่นเสียงหลบ-เสียงหลง ที่ทำให้ “รู้สึก” ได้มากเป็นพิเศษ
ที่หากไม่รับรู้ถึงความเป็นมาของเธอก่อนหน้านี้….
ด้วยความสามารถอย่างที่ได้ยิน ก็ต้องสงสัยว่า ทำไมอัลบัมถึงได้ชื่อว่า Just the Beginning
เพราะนี่คืองานของศิลปินที่ถ้าไม่เก๋า ก็คร่ำประสบการณ์ใช้ได้เลยนะ
โดย นพปฎล พลศิลป์ จาก Just the Beginning อัลบัมที่เหมือนไม่ใช่จุดเริ่มต้นของเกรซ แวนเดอร์วัล คอลัมน์ ดนตรีมีเหตุ หนังสือพิมพ์ไทยโพสท์ วันที่ 8 มิถุนายน 2561
ติดตามอ่านเรื่องราว ข่าวสาร ชมตัวอย่าง ชมคลิป ชม MV อ่านวิจารณ์หนังและเพลง ได้ด้วยการกดไลค์เพจสะเด่าส์ ได้ที่นี่















