วิ่ง ปล้น ฟัด [2012]: ให้เสียงภาษาไทยโดยพันธมิตร
โดย สกก์บงกช ขันทอง
จาก https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10151149529500904&set=a.10151147837105904.432361.650825903&type=3&theater
(เห่าหนัง: เป็นการวิจารณ์/ แสดงความคิดเห็นต่อภาพยนตร์ ในรูปแบบเดียวกับการสนทนาถึงภาพยนตร์ที่ได้ดูมากับเพื่อนๆ โดยเน้นถึงความบันเทิง ที่สัมผัสได้จากอารมณ์ความรู้สึกเป็นหลัก อาจจะไม่สุภาพ แต่ก็จริงใจ และตรงไปตรงมา)
“ยิ่งดูหนังเยอะเท่าไหร่…โลกของเราก็แคบเท่านั้น”
จำไม่ได้ว่าใครเคยพูดคำนี้ไว้ (รึเรามโนมันขึ้นเองก็ไม่แน่ใจ) แต่มันเป็นคำที่จริงแสนจริง
พรมแดนที่เราก้าวข้ามผ่านระหว่างที่ไฟในห้องดับมืด เราตื่นตาพบกับสิ่งที่มันไกลเกินที่ชีวิตเราไปสัมผัสถึง
โลกของหนังมันช่างสวยงาม
เราพบเห็นคนลอยได้ พบการไล่ล่าอันน่าตื่นตาตื่นใจ
แม้เลือดจะไหลนองออกเป็นน้ำพุ แม่- ก็ยังดูสวย
จนกระทั่งม่านปิดไฟเปิด กลับมาเผชิญหน้ากับความต่ำตมของชีวิต แล้วชีวิตก็ดำเนินต่อไป. . .
แต่ยิ่งอายุที่มาขึ้นตามนาฬิกาคาสิโอ้ และปฏิทินน้ำมันเครื่องไดเกียว
เราก็ตระหนักได้ว่า ไอ้ความสวยงาม ตื่นตะลึง นับวันก็ยิ่งจางหายลง
คือไม่ไหวกับหนังแมส และอ่อนล้ากับหนังเทศกาล และพาลกับหนังทะเยอทะยานห่วยๆ
กลายเป็นโรคดูหนังไม่สนุก ชีวิตห่อเหี่ยวไปเสียอย่างงั้น
มีเพียงคนเดียวที่เหมือนช่วยทวนเข็นเข็มนาฬืกาความเยาว์วัยในการดูหนังได้ คนๆนั้นก็คือ พี่เฉินหลง
ยิ่งหนังเรื่องล่าสุดนี่ ถือเป็นหนังเรื่องเดียวในรอบปีที่เราจะยกย่องเชิดชูว่ามันเป็นหนังยอดเยี่ยมแห่งปีได้
นั่นก็คือ วิ่ง ปล้น ฟัด !!!!!!!!!
ไม่ครับ พ้มไม่ใช่พวกอินดี้ ต้องมาทำตัวขวางโลกโดยเลือกหนังที่ใครไม่คาดคิดกัน
แต่นับวันหลักของการตัดสินหหนังนี่เบาบางมาก คือชอบก็ชอบ ไม่ชอบก็ไม่เอา
หนังเรื่องนี้ถ้าดูด้วยสายตาของนักวิจารณ์บอกตามตรงว่าคงด่ากันขโมงโฉงเฉง
มันเบาบางมาก มันโคตรจะพร็อพพากันด้าจีน พูดถึงสำนึกรักบ้านเกิด หวงแหนแผ่นดินแม่สุดฤทธิ์
โชคดีที่หนังมันโดนพันธมิตรแปรรูปจนไอ้ที่น่าเบื่อแม่- กลายเป็นตลกขึ้นมาทันที
ไม่ว่าจะเป็นพอฝรั่งโผล่มา แม่- พากย์ไทยสำเนียงแบบ แอนดรูว์ บิ๊กเลย
มีซีนนึงคือซ๊นที่นางเอกจีนเถียงกับนางเอกฝรั่ง และฝรั่งบอกให้พูดอังกฤษได้มั๊ย ทั้งหมดเป็นภาษาไทย ฮ่าาาาาาา ช่างมันเหอะ
มาที่ความชอบของหนังเรื่องนี้
คือมันคือนิทานที่สอดแทรกแอ๊คชั่น ตลก เอะอะมะเทิ่ง ตะลุ่มตุ้มเม้ง ห่าเหวอะไรมากมาย
คือมันครบรสซะจนเหมือนนั่งดูหนังตัวอย่างที่คัดแต่ซีนเด็ดๆ จนดูเพลิน เพลินมาก
แต่สิ่งที่ชอบที่สุดคือความจริงใจ ซึ่งเราไม่ได้เห็นแบบนี้มานานนับตั้งแต่เฉินหลงไปหาแด๊กซ์ที่เมืองนอก
การกลับมาครั้งนี้ ทำให้เรานึกถึงกลิ่นหนังสือพิมพ์ที่ปูดูตามงานวัด
นึกถึงกลิ่นสาบโรงหนังชั้นสองที่เราดูแล้วควบกับหนังผีกัด
นึกถึงความสุขที่เราได้รับในวัยเยาว์จนต้องบอกตัวเองว่า ทำไมถึงรักหนัง
และเฉินหลง หลังจากที่เป็นแจ๊คกี้ ชาน ตอนนี้ได้กลับมาเป็นเฉินหลงอีกครั้ง มันยิ่งทำให้เรามีความสุขกับมัน
แนะนำให้ดูนะครับ สำหรับคนที่ปวดประสาทกับการดูหนังที่นับวันมันจะกัดกร่อนชีวิตของคุณ
ลองนึกถึงก้าวแรกของชีวิต
หนังเรื่องแรกของคุณรับรองว่ามันไม่ใช่หนังอาวองกาด
เพลงแรกที่คุณฟังก็คงไม่ใช่ Radiohead
ดังนั้น…หากอยากหวนคืนสู่ความตื่นเต้นของการดูหนัง
วิ่ง ปล้น ฟัด คือคำตอบ อย่างแน่นอลลลลล















