By Sadaos
Rush [Ron Howard – 2013 ] ถ้าคุณเหงาให้เอาห.หีบออก เรายังมีเงาเป็นเพื่อน….และศัตรู
โดย สกก์บงกช ขันทอง
ที่มา https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10151587402140904&set=a.10151147837105904.432361.650825903&type=3&theater
“เงามักใหญ่กว่าตัวเราเสมอ”
คือความจริงที่เรามักมองเห็นยามที่มันตกกระทบฝาพนังเมื่อแสงอาทิตย์ทอดผ่าน
ด้วยเพราะรูปร่างอันดำมืดและไร้รูปทรงยามตกกระทบกับวัตถุอื่นๆ
เราได้แต่มองมันด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตร จนรอให้ตะวันคล้อยต่ำ
ไม่วายแสงไฟนีออนที่บ้านเมื่อเปิดออกมา เราก็พบวาเงามันก็ยังคงอยู่ข้างกายเราไม่เปลี่ยนแปลง
เฉกเช่นเงาของ เจมส์ ฮันท์ ที่ทาบทับตัวตนของ นิกี เลาด้า อย่างเด่นชัดในยามเมื่อแรกเจอ
ความกระหายอยากที่จะแข่งขัน ลีลาและลวดลายของนักแข่งเพลย์บอยของ เจมส์
นำพาให้นิกีปรารถนาที่จะวิ่งนำหน้าเงานั้นให้จงได้
เขาใช้เทคนิคที่มีในตัวผสานความมุ่งมั่นที่จะเอาชนะ จวบจนได้เป็นแชมป์การแข่งฟอร์มูล่าวัน
แล้วเงาอันแสนจะเกรี้ยวกราดของเลาดา ก็กลับมาทาบทับตัวฮันท์
จนเขาต้องทำทุกวิถีทางเพื่อจะหลีกหนีเงานั้นให้ได้ จนนำไปสู่การแข่งขันที่จารึกไว้ในประวัติศาสตร์ F-1
การปะทะกันของนิกีกับเจมส์
ไม่ต่างกับ โค้กและเป็บซี / เมเจอร์กับเอสเอฟ / อาร์เอสกับแกรมมี่ / เบลอและโอเอซิส / แมนยูฯปะทะลิเวอร์พูล
การมีศัตรูปลุกพลังบางอย่างให้เราต้องงัดทุกหนทางเพื่อทำการต่อกร
ยิ่งเราถูกจัดวางเป็นอันดับสองก็จำต้องกวดอันดับหนึ่งให้จงได้
และหากคุณอยู่อันดับหนึ่ง แน่นอนว่าคุณต้องจับตำแหน่งนี้ให้อยู่กับคุณให้นานที่สุด
หนังเลือกเดินทางสลับไป-มาในช่วงเวลาที่แต่ละคนอยู่ในสถานะรอง
เพื่อขับเน้นถึงความทะเยอทะยานที่จะกลับไปสู่จุดสูงสุดได้อีกครั้ง
การผลัดกันแพ้ ผลัดกันชนะของทั้งสองคน
ควรจะกลายเป็นตัวอย่างของการต่อสู้ห้ำหั่นอันแสนตื่นเต้นและทรงพลังที่สุด
แต่หนังกลับเดินไปไกลกว่านั้น…เมื่อนิกประสบอุบัติเหตุระหว่างการแข่งขัน
ฉับพลันศัตรูของเขาไม่ใช่เจมส์เสียแล้ว กลับเป็นตัวเขาเองต่างหากที่จำต้องต่อสู้
การก้าวข้ามความเจ็บปวดจากการโดนไฟคลอก และปอดที่บอบช้ำจากการกระแทก
นี่ต่างหากคือศัตรูตัวฉกาจที่บั่นทอนพลังชีวิตของเขา
จนกระทั่งเขากลับมาในรูปร่างหน้าตาที่เปลี่ยนไปจากการถูกไฟคลอกจนเสียโฉม
หากแต่หัวใจข้างในกลับแข็งแกร่งยากที่จะมีไฟใดเผาผลาญมันได้…
“ผมต้องมองเพื่อนด้วยสายตาศัตรู” คือความจริงที่ผมบอกตัวเองอยู่เสมอ
ยิ่งการอยู่ในสังคมที่รายล้อมไปด้วยคนเก่งรอบกาย มันทำให้ผมยิ่งอยู่ไม่สุข
การนั่งปลุกไฟในตัวเองด้วยความริษยาอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ดีนัก
แต่หนังเรื่องนี้มันบอกลยว่า การเป็นนักบุญมิอาจจะเขยื้อนศักยภาพตัวเองได้
และคำว่า “พอ” ไม่อาจช่วยให้ตัวคุณไปถึงสิ่งที่ต้องการหรอก
กระทั่งคุณไม่มีใครเลยในโลก จงชะโงกมองดูเงาของตัวเอง
…มันรอให้คุณวิ่งไล่มันอยู่
RUSH คือที่สุดแห่งความทะเยอยะยาน รอน โฮเวิร์ด ใช้ความเก๋าของตัวเอง
เล่าเรื่องได้อย่างซื่อตรงและทรงพลังในสไตล์การขับของนิกี เลาดา
และใช้เทคนิคทางด้านภาพ และการตัดต่ออันแสนกระชับ
เต็มไปด้วยลูกเล่นแพรวพราวในแบบเจมส์ ฮันท์
มันจึงเป็นหนังที่สนุกอย่างเหลือเชื่อ และทรงคุณค่ายามที่นึกถึงมัน
ฉากขับรถในระยะประชิด แปรเปลี่ยนสนามแข่ง F-1 ให้กลายเป็นการสนามแห่งการต่อสู้ไปเลย
What is your reaction?
