ROBOCOP: ต้นฉบับที่เป็นงานการกำกับของพอล เวอร์โฮเวน มาพร้อมการเสียดสีสังคมวัตถุนิยม, การใช้สื่อ, ความเป็นมนุษย์ในโลกที่เต็มไปด้วยผลประโยชน์ และสิ่งเลวร้าย แต่กับหนังฉบับใหม่ ผู้กำกับโจเซ พาดิลญา เปลี่ยนประเด็นมาเล่นเรื่องอาวุธที่มีสมองเป็นของตัวเอง การทำมาร์เก็ตติงกับสิ่งที่มีอันตรายต่อผู้คน และสื่อที่มีอคติ หรือเลือกฝั่งอยู่แล้วตั้งแต่ต้น
ในขณะเเดียวกันตัวโรโบคอป เองก็แตกต่างไปจากเดิม จากที่พยายามค้นหาตัวตนของตัวเองฉบับแรก กลายมาเป็นการพยายามใช้ความคิดของตัวเองอยู่เหนือความคิดของสมองกล และพูดถึงความสัมพันธ์ของตัวโรโบคอป กับคนที่อยู่รอบข้างมากขึ้น บท-เรื่องพยายามเชื่อมโยงกับสิ่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน แม้จะเป็นเรื่องราวในอนาคตก็ตามที แล้วก็มีประเด็น และการนำเสนอที่ชัดเจน
กับการที่ได้นักแสดงชั้นดีมารับบทสมทบที่อยู่รายรอบก็ทำให้ดูเข้มข้นจริงจัง ขณะที่ฉากแอ็คชันทั้งหลายดูจะธรรมดาไปนิดสำหรับหนังระดับนี้ เห็นได้ชัดเจนว่าพาดิลญาเลือก “เรื่อง” มากกว่า “ฉากบู๊” และนั่นก็ทำให้ RoboCop ฉบับนี้ แม้จะเป็นงานรีเมค รีบู้ หรือรีรีข้าวสาร ก็พยายามจะฉีกเรื่องออกไป ซึ่งก็ถือว่าทำได้สำเร็จ เพราะทำให้หนังที่มีที่ทางของตัวเอง ดูสนุก แม้อาจจะไม่ระเบิดเถิดเทิง วินาศสันตะโร ขนาดนั้นก็ตามที
นพปฎล พลศิลป์















