ENEMY: เนื้อหาส่วนหนึ่ง (หรือบางที อาจจะทั้งหมด) ของหนังเรื่อง Enemy ผลงานกำกับของเดอนิส วิลเนิฟ (Prisoners) พูดถึงการควบคุม (control) หรืออันที่จริง ผู้ชมถึงกับได้ยินตัวเอกของเรื่องเอ่ยออกมาตรงๆในตอนต้น (“ทั้งหมดทั้งมวล มันล้วนแล้วเป็นเรื่องของการควบคุม”) แต่จนแล้วจนรอด หนังกลับลงเอยด้วยสภาวะที่ดูเหมือนผู้ชมสูญเสียความสามารถในการควบคุมทั้งเนื้อหาและความหมายแทบจะโดยสิ้นเชิง
สมมติเล่นๆว่า ถ้าหากคนทำหนังต้องการให้ผู้ชมตกอยู่ในสภาวะ ‘เหวอแดก’ กับฉากจบของเรื่อง ก็ต้องนับว่าเขาประสบความสำเร็จอย่างน่าอัศจรรย์ มันเกิดขึ้นโดยที่น่าเชื่อว่าไม่มีใครทันตั้งตัว รูปการณ์ไม่แตกต่างไปจากหมัดอัปเปอร์คัทที่เสยเข้าปลายคาง (ทั้งๆที่หลายคนตั้งการ์ดรัดกุม) พร้อมๆกับเสียงระฆังยกสุดท้ายดังขึ้นพอดิบพอดี เป็นเรื่องที่น่าเชื่ออีกเช่นกันว่า ผู้ชมจำนวนไม่น้อยน่าจะพาตัวเองออกจากโรงหนังในช่วงหลังจากนั้นในสภาพความรู้สึกที่สุดแสนหนักอึ้ง หรือแม้กระทั่งยังคงนอนแผ่สองสลึงให้กรรมการนับสิบและยอมรับความพ่ายแพ้โดยดุษฎี
แต่ก็อีกนั่นแหละ ถ้าหากจะบอกว่านี่เป็นการ ‘pull a stunt’ หรือการเล่นตลกของคนทำหนังในแบบส่งเดช ไม่มีที่มาที่ไป ก็คงจะเป็นข้อกล่าวหาที่ไม่ยุติธรรม เพราะอย่างที่ทุกคนมองเห็นโทนโท่ หนังก็ปูรายละเอียดที่จะนำไปสู่ ‘5 วินาทีหยุดโลก’ อย่างต่อเนื่อง เพียงแต่การนำส่วนเสี้ยวเหล่านั้นมาเชื่อมโยงและหาความสัมพันธ์กับเนื้อหาทั้งหมด-กลายเป็นความท้าทายอย่างใหญ่หลวงเท่านั้นเอง
แล้วพูดก็พูดเถอะ ความน่าพิศวงงงงวยของหนังเรื่อง Enemy ก็ช่างมีเสน่ห์ดึงดูด น่าลุ่มหลงและชวนให้ติดตามในตัวมันเอง อีกทั้งมู้ดและโทนของหนังก็ทำงานสนับสนุนและสอดประสานกลมกลืน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ดนตรีประกอบที่เหมือนกับต้องการสื่อสารโดยตรงกับจิตใต้สำนึกของผู้ชม และงานด้านภาพที่ให้ความรู้สึกเมามายคล้ายกับตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของฤทธิ์ยากล่อมประสาทอยู่ตลอดเวลา ขณะที่ในส่วนของเนื้อหา เอาเข้าจริงๆแล้ว มันก็ไม่ได้ยากลำบากต่อการติดตามแต่อย่างใด กลับดูสนุกด้วยซ้ำ และประเด็นเรื่องอัตลักษณ์-ก็น่าที่จะทำให้หนังเรื่อง Enemy สมควรได้ชื่อภาษาไทยว่า “แต่เพียงผู้เดียว”
สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด แอ้คติ้งของเจค จิลเลนฮาลในหนังเรื่องนี้-สะกดให้ผู้ชมตกอยู่ในห้วงแห่งภวังค์อย่างง่ายดาย
โดย ประวิทย์ แต่งอักษร ที่มา https://www.facebook.com/photo.php?fbid=307411786076572&set=a.104326393051780.11403.100004232590256&type=1&theater















