พล็อตของหนังบางเรื่อง ไอเดียบางอย่างของหนัง บางทีก็เป็นเรื่องเฉพาะตัว เฉพาะเชื้อชาติอยู่เหมือนกัน โดยเฉพาะในฝั่งเอเชียที่มักจะได้เห็นความคิดแปลกๆ ในแบบที่ ‘ไม่รู้ว่าคิดได้ไง’ ปรากฏให้เห็นบ่อยๆ ในหนังญี่ปุ่น เช่น วิญญาณร้ายในวิดีโอเทป ที่ใครดูแล้วจะถูกมันฆ่าตายใน 7 วัน, คุณแม่ที่จากไปแล้ว แต่กลับมาเตรียมความพร้อมให้คุณพ่อและคุณลูกในช่วงหน้าฝน หรือการจับเด็กๆ ไปสู้กันบนเกาะกลางทะเล
ที่แต่ละอย่างช่างเป็นไอเดียที่ล้นเหลือ
และ Little Miss Period หรือ Little Miss P ก็เป็นอีกครั้งที่ได้เห็นไอเดียอันพลุ่งพล่านของชาวญี่ปุ่น ซึ่งเริ่มต้นด้วยการเป็นการ์ตูนบนเว็บไซท์ แล้วเดินทางต่อไปเป็นหนังสือการ์ตูน และเป็นภาพยนตร์ในท้ายที่สุด
เนื้อหาหลักของหนังก็คือการพาไปพบชีวิตผู้หญิงสามคน อาโอโกะ – หญิงสาวที่ทำงานนิตยสารและกำลังมีความรักกับพ่อม่ายหนุ่ม ที่อยู่กับลูกสาววัยรุ่น, ฮิคารุ – น้องสาวของอาโอโกะ ที่เพิ่งมีแฟนแถมการเรียนก็วุ่นวายเหลือเกิน และยามาโมโตะ – หญิงสาวเก็บตัวที่เป็นคนทำความสะอาดในบริษัทของอาโอโกะ หากอีกสถานภาพหนึ่งของเธอก็คือ บล็อกเกอร์ที่มีคนติดตามไม่น้อย ซึ่งหนึ่งในจำนวนนั้นก็คือ เด็กหนุ่มลูกน้องของอาโอโกะ
ทั้งสามต้องเผชิญและจัดการความวุ่นวายในชีวิตให้เรียบร้อย แต่นั่นไม่ใช่เรื่องเดียวที่พวกเธอต้องรับมือ เพราะยังมีปัญหาหนึ่งที่สาวๆ ต้องเจอเป็นประจำและแทบทั้งชีวิต โดยไม่สามารถควบคุมหรือปิดจ็อบได้สะเด็ดน้ำ นั่นก็คือการมีประจำเดือน ที่ทำให้ชีวิตต้องยุ่งยากอย่างน้อยก็เดือนละครั้ง และหากมันเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่การงานหรือชีวิตกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม
มันก็ทำให้พวกเธอเจอความยากลำบากยกกำลังสองเลยทีเดียว
หนังเหมือนจะพูดถึงการจัดการกับเจ้าประจำเดือนและชีวิตของสาวๆ ในแบบที่เรื่องส่วนตัวไม่ทำให้เรื่องงานเสีย แต่ก็นำเสนอได้ไม่ครบทั้งสองมุม เมื่อให้น้ำหนักเรื่องการรับมือสิ่งที่เกิดขึ้นมากกว่า
อาโอโกะ ก็ติดอยู่กับการปรับตัวเข้ากับลูกสาววัยรุ่นของแฟนพ่อม่าย ส่วนน้องสาวที่วุ่นวายกับการเรียน ความสำคัญดันไปอยู่กับแฟนหนุ่มที่ยังซิงและเกิดอารมณ์วูบวาบที่อยู่ใกล้เธอ กับบล็อกเกอร์สาวจอมเก็บตัว ก็เป็นเรื่องการเปิดตัวเองและรับมือกับความสัมพันธ์ที่เข้ามา
จนเรื่องประจำเดือนที่ถูกนำเสนอผ่านตัวมาสค็อทรูปหัวใจสีชมพูหน้าตาน่ารัก กลายเป็นเพียงตัวสร้างอารมณ์ขัน ที่พอถึงตอนท้ายหนังก็คล้ายจะบอกว่า ประจำเดือนก็เหมือนเพื่อนในชีวิต อยู่กับมันให้ได้แล้วอะไรๆ ก็จะง่ายเอง (หรือเปล่า?)
ถึงตัวเรื่องจะเป๋ๆ ไปบ้าง แต่กับการนำเสนอ Little Miss Period คือหนังเบาๆ ที่ดูสนุก มีอารมณ์ขันแพรวพราว มีอะไรน่ารักกุ๊กกิ๊กเยอะแยะ โดยเฉพาะตัวละครบางตัวที่จะมากับชายหนุ่ม ซึ่งสร้างเสียงหัวเราะได้ทุกครั้งที่ปรากฏตัว นักแสดงก็เล่นเป็นธรรมชาติ ที่สำคัญมีเสน่ห์ดึงสายตาไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง
เอาเข้าจริงๆ หากตัดเรื่องที่ว่าหนังละเลยปัญหาของตัวละครที่เกิดจากประจำเดือนไป แล้วมองใหม่ในแง่ที่ว่า นี่คืองานที่ทำให้การพูดเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องน่าอาย หากเป็นเรื่องธรรมดาๆ แถมยังหรรษา เป็นเรื่องเบาๆ ที่สามารถพูดกันได้ตรงๆ โดยไม่ต้องแอบ
Little Miss Period ก็ทำได้ตามเป้าหมาย ไม่ผิดเพี้ยนนะ
โดย นพปฎล พลศิลป์ คอลัมน์ ชำแหละแผ่นฟิล์ม นิตยสารเอนเตอร์เทน ฉบับที่ 1299 ปักษ์แรก มีนาคม 2563















