By Sadaos
ฮาชิมะ โปรเจ็คท์: แม้จะเป็นพล็อตแบบง่ายๆ ที่เห็นกันบ่อยๆ กับการไปในที่บางอย่าง แล้วไปลบหลู่ หรือเอาอะไรกลับมาด้วย แต่หนังก็เริ่มต้นได้น่าสนใจ และน่าติดตาม นำสไตล์การเล่าเรื่องแบบหนังวัยรุ่น ดูผ่อนคลาย มีสีสัน ในแบบที่อาจจะทำให้นึกถึง เราสองสามคนมาใช้ แล้วก็สร้างความลึกลับให้กับเรื่อง วางปม และลักษณะตัวละครได้อย่างน่าสนใจ
มาถึงญี่ปุ่น หนังยิ่งดูแข็งแรง ปรับโหมดเป็นงานเขย่าขวัญได้อย่างลงตัว แม้รายละเอียดบางส่วน ดูจะไม่สมเหตุสมผลนัก แต่การเล่าเรื่อง และสไตล์ของภาพ การตัดต่อ ดนตรีประกอบ มาเต็ม โดยเฉพาะการใช้โลเคชั่นมาสร้างบรรยากาศชวนขนลุกก็ทำได้อย่างมีประสิทธิภาพ จนรู้สึกราวกับว่าเป็นตัวละครอีกตัวหนึ่งของหนัง ไม่ใช่แค่เพียงสถานที่เฉยๆ
แต่พอพ้นจากเหตุการณ์ที่ฮาชิมะ หนังกลับผ่อนคันเร่ง ไปเล่นเอาล่อเอาเถิดกับมุขหลอกผีเล่น ล้อผีจริง ที่ทำให้อารมณ์คนดูที่ถูกจุดติดดับมอด จากที่ดูกระชับ แม่นมาตลอด หนังกลายเป็นงานเนือยๆ ที่ดูยาวเกินความจำเป็น และเผยช่องโหว่ของบท ความไม่สมเหตุสมผลทั้งตัวละคร และเหตุการณ์ได้ชัดเจนยิ่งขึ้น
แม้จะมีบทสรุปแบบหักมุมในตอนท้ายถึงสองครั้ง แต่ก็ไม่ทำให้รู้สึกอึ้งไปกับหนัง โดยเฉพาะกับหนสุดท้ายที่แม้จะปูปมเอาไว้ก่อนหน้า แต่ก็บางเบาเกินไป และก็พาหนังหลุดไปไกล จนยากจะกู้คืน
ที่สำคัญเมื่อมองย้อนกลับไป หนังไม่เคยพาคนดูไปได้ถึงจุดสูงสุดที่เคยทำได้ในตอนกลางเรื่องอีกเลย
โดย นพปฎล พลศิลป์
What is your reaction?
