POMPEII: อย่างแรกที่ดูจบ ตั้งคำถามกับหนังผ่านความนึกคิดของตัวเองในทันที ตกลงนี่มันเป็นเมืองปอมเปอี และภูเขาไฟวิสุเวียสอันเดียวกับที่เคยเรียนประวัติศาสตร์มาหรือเปล่า เพราะบทลงเอยนั้นช่างต่างกันราวฟ้ากับเหว
เอาเถอะ…. มองข้ามไปซะว่าเป็นเรื่องจริงกับเรื่องแต่ง หนังที่วางพล็อตเอาไว้ไม่ต่างไปจากละครหลังข่าวบ้านเรา ผูกเป็นเรื่องราวความรักระหว่างหญิงผู้สูงศักดิ์กับทาสหนุ่ม ที่มีความแค้นในใจกับชาวโรมัน ที่บังเอิญกลายมาเป็นทหารเอกของขุนนางแห่งโรมที่มาปิ๊งนางเอกเข้า ก็พาคนดูไปไม่ถึงไหนเช่นกัน
หนังแห้งแล้งมากในเรื่องความสัมพันธ์ของตัวละคร ที่ไม่สามารถเชื่อได้เลยว่า มีใจให้กัน เพราะฉะนั้นเรื่องความโรแมนติคเลยจบเห่ พอหันไปดูฉากแอ็คชัน ก็มาแบบเดิมๆ เหมือนที่เคยเห็น และเมื่อมายาว มาเยอะ ก็เลยไม่พ้นทำให้หนังยืดเยื้อ แล้ววิธีคิด การตัดสินใจของตัวละครก็ดูไม่มีที่เป็นเหตุเป็นผล โดยไม่ต้องนับรวมเรื่องความสมจริงของเหตุการณ์ตามธรรมชาติ หรือจากที่ประวัติศาสตร์ว่าไว้ ขณะที่นักแสดงก็เล่นกันแบบแข็งแรงมาก กระทั่งคนอย่าง คีเฟอร์ ซุเธอร์แลนด์ ที่ไม่รู้ว่าไปทำหน้าเด้งมาจากไหนก็ยังเอาตัวไม่รอด
ทางบุ๋นก็ไม่ได้ ทางบู๊ก็ไม่ดี คงต้องบอกว่านี่…. มันหนังหายนะชัดๆ จัดอยู่ในกลุ่มเดียวกับหนังอย่าง I, Frankenstein และ The Legend of Hercules ได้โดยไม่ลังเล
โดย นพปฎล พลศิลป์















