ดูมาแล้ว – REVENGE ปฏิบัติการล้างแค้นแสนเดือด ระห่ำทะลุแดด เชือดแบบไม่นำพาทั้งเหตุและผล

REVENGE: งานระทึกขวัญจากฝรั่งเศส ที่ออกฉายในช่วงปลายปีที่ผ่านมา และได้เสียงชมไม่น้อยทีเดียว กับการเปิดตัวตามเทศกาลต่างๆ ในรอบดึก ที่ลากยาวมาจนถึงงานเทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์เมื่อต้นปี ซึ่งเป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับการทำงานเพื่อความบันเทิง ที่เอาเข้าจริงๆ แล้ว ไม่ต้องทำอะไรให้มันวุ่นวาย มากความซับซ้อน พล็อตไม่ต้องเยอะ เล่าเรื่องง่ายๆ ให้เข้าถึงไม่ต้องยาก เน้นเอาคนดูให้อยู่หมัด ถ้าทำได้ต่อให้บทมีรูรั่วขนาดไหน คนดูก็พร้อมจะติดตามชะตากรรมของตัวละครไปจนจบ

หนังเป็นเรื่องของเจนนิเฟอร์ สาวเอมริกันที่เป็นชู้กับริชาร์ดหนุ่มฝรั่งเศส ทั้งคู่เดินทางมาพักร้อนในบ้านพักแถบทะเลทราย ซึ่งฝ่ายชายมีนัดออกล่าสัตว์กับเพื่อนๆ ในสองวันข้างหน้า แต่ไปๆ มาๆ เพื่อนของริชาร์ด – ดิมิทรีกับสแตนเกิดมาก่อนกำหนด ทำให้ปาร์ตี้ของคนสองคนต้องกลายเป็นสี่ และในรุ่งเช้าวันถัดมา ระหว่างริชาร์ดออกไปทำธุระข้างนอก สแตนก็ข่มขืนเจนโดยดิมิทรีทำไม่รู้ไม่ชี้ และเมื่อริชาร์ดกลับมาเขายื่นข้อเสนอเป็นเงินจำนวนมากให้เจนปิดปากเงียบ แต่เธอเลือกที่จะกลับบ้าน โดยขู่ว่าถ้าเขาไม่ยอม เธอจะบอกเรื่องความสัมพันธ์ที่มีให้ภรรยาของเขารู้ แทนที่จะตอบตกลง ริชาร์ดเลือกที่จะทำร้ายเจนและทิ้งร่างอันไร้สติของเธอเอาไว้ในทะเลทราย แล้วก็ออกล่าสัตว์กับเพื่อนๆ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่เจนมีฤทธิ์มากกว่านั้น เธอไม่ตายอย่างที่ใครๆ คิด และเธอกำลังจะกลับมาเอาคืนพวกเขา

มองในแง่ของความสมเหตุสมผล หนังมีรูรั่วมหาศาลกับความอึดของเจน และความสามารถต่างๆ ที่ดูเกินตัว ซึ่งบทไม่เคยปูแบ็คกราวนด์ให้กับสิ่งเหล่านี้มาก่อน แต่กับการเล่าเรื่องได้อย่างน่าติดตาม การใส่สถานการณ์ที่น่าตื่นเต้นมาเป็นระยะอย่างมีจังหวะจะโคน การสร้างตัวละครที่ไม่ใช่แค่ทำให้ผู้ชมรู้สึกเกลียด แต่ยังรู้สึกหมั่นไส้ อยากให้เจอการเอาคืนที่สมกับการกระทำแย่ๆ เพื่อจะได้สะใจกันเต็มที่ไปกับตัวละครผู้ถูกกระทำ ล้วนช่วยทำให้รูรั่วขนาดใหญ่ที่มี ถูกกลบลบปิดไปอย่างง่ายดาย

โดยมีความช่วยเหลือจากสไตล์ของหนัง ที่ใช้แสงสว่างเจิดจ้า และมาพร้อมกับสีสันจัดจ้าน ให้ความรู้สึกถึงงานในแบบป็อปอาร์ตที่ดูหวือหวา ผิดไปจากงานเขย่าขวัญประมาณนี้ ที่มักจะทำออกมาเป็นงานโทนมืดๆ ดุดัน เคร่งเครียด จนฉากโหดๆ ทั้งหลายในเรื่องดูเบาบางกว่าที่เป็น รวมไปถึงการนำเสนอฉากแรงๆ ทั้งหลายในแบบเกินจริง ไม่ว่าจะเป็นเลือดที่นองพื้น การใช้กระป๋องเบียร์รักษาแผลที่ทำให้เกิดรอยไหม้ ที่ไม่ต่างไปจากรอยสักส่งให้หนังกลายเป็นงานที่มีอารมณ์ขันแบบตลกร้ายในตัวให้สัมผัส ยิ่งมีการใช้เพลงป็อปสนุกๆ ที่เข้ากับสไตล์ของภาพใส่เข้ามาด้วยแล้ว ก็ยิ่งตอกย้ำอารมณ์ขันแบบแสบๆ คันๆ ของหนังให้ชัดเจนยิ่งขึ้นไปอีก

แม้จะไม่มีอะไรที่เกินความคาดหมาย แต่กับการเล่าเรื่องได้อย่างมีเสน่ห์ และเล่า ‘เป็น’ ก็ส่งให้ Revenge กลายเป็นงานที่ดูสนุกเกินคาดได้สำเร็จในท้ายที่สุด

ซึ่งก็ต้องปรบมือให้กับผู้กำกับและเขียนบท คอราลี ฟาร์กีท ที่ใช้องค์ประกอบทุกอย่างที่มีได้อย่างดี ทำให้หนังออกมาเป็นงานขายความบันเทิงที่ดูเพลินอย่างที่เห็น มีสไตล์ และมีความเฉพาะตัว ในแบบที่จบลงได้อย่างสะสาสมใจผู้ชมเหลือเกิน

สำหรับผู้ที่สนใจ Revenge มีให้ชมกันทางเน็ทฟลิกซ์

โดย นพปฎล พลศิลป์ คอลัมน์ชำแหละแผ่นฟิล์ม นิตยสารเอนเตอร์เทน ฉบับที่ 1259 ปักษ์แรก กรกฎาคม 2561

ติดตามอ่านเรื่องราว ข่าวสาร ชมตัวอย่าง ชมคลิป ชม MV อ่านวิจารณ์หนังและเพลง ได้ด้วยการกดไลค์เพจสะเด่าส์ ได้ที่นี่