By Sadaos
โดย ประวิทย์ แต่งอักษร
ต้มยำกุ้ง 2: เป็นหนังที่น่าสงสัยว่าในกระบวนการสร้าง มีขั้นตอนที่เรียกว่าการเขียนบทหรือไม่ เพราะนับตั้งแต่ปมขัดแย้งหลักของเรื่องได้รับการแนะนำ ทิศทางการเดินเรื่องของหนังก็ดูเหมือนจะอันตรธานไปพร้อมๆกับขอน ช้างคู่ใจ-ที่ตัวเอกของเรื่องต้องตามหา
กระนั้นก็ตาม ข้อดีอย่างหนึ่งก็คือ นี่คือหนังที่บรรดานักแสดงจะไม่มีปัญหาในการท่องจำบทพูดของตัวเอง เพราะดูเหมือนว่าไม่มีใครได้พูดอะไรติดกันเกินกว่าสองหรือสามประโยค และที่เหลือเป็นเรื่องของการเตะ ต่อย โขกสับ กระทืบ เหยียบ กอดรัดฟัดเหวี่ยง ไล่ล่า ฯลฯ ซึ่งก็นับว่าโหดและซาดิสม์แบบสุดขีดคลั่ง
ในฐานะที่ไม่ได้เป็นแฟนหนังแอ็คชั่นและไม่ค่อยพิสมัยการใช้ความรุนแรงที่ถูกนำเสนอในลักษณะของการเฉลิมฉลองอย่างไม่บันยะบันยัง การถูกกำหนดให้ต้องเฝ้าดูผู้คนลงไม้ลงมือกันอย่างโหดเหี้ยมทารุณเป็นเวลานานเกือบสองชั่วโมง-มีสภาพเหมือนขึ้นรถทัวร์แล้วถูกมอมยา จนบัดนี้ ยังคงเมาหมัดและอยู่ในอาการสะลึมสะลือ
What is your reaction?
