3096 DAYS งานเล่าเรื่องราว ไม่เข้าถึงความรู้สึก

3096 DAYS: จากเรื่องจริงของเด็กหญิงวัย 10 ขวบที่ถูกลักพาตัวไปกักขังนานถึง 8 ปี ถึงหาทางหนีออกมาได้ หนังนำเสนอออกมาคล้ายๆ หนังกึ่งสารคดี เล่าเรื่องตรงไปตรงมาตามเหตุการณ์ นำเสนอเหตุการณ์ที่เป็นไฮไลท์เป็นหลัก ไม่มีการเร้าอารมณ์ หรือว่าบีบคั้นคนดู

ส่วนความเป็นมาเป็นไปของตัวละครก็ให้คนดูปะติดปะต่อเอง จากข้อมูลที่มีไม่มากนัก โดยเฉพาะพัฒนาการ ความเป็นไปลึกๆ ของตัวเด็กหญิง ที่บอกมาไม่หมด หรือไม่มากพอ ทำให้หนังหย่อนความหนักแน่น จริงจัง เป็นได้แค่การรับรู้เรื่องราว ความเป็นไป ที่ไปได้ไม่ไกลนักในเรื่องของอารมณ์ ความรู้สึก ของผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ แต่เรื่องราวที่ขึ้นจอก็ไม่ได้ทำให้รู้อะไรมากกว่า ที่สามารถหาอ่านกันได้จาก วิกิพีเดีย และก็น่าจะน้อยกว่าด้วยซ้ำไปอยู่ดี ทั้งๆ ที่ด้วยความเป็นภาพยนตร์ คนทำงาน น่าจะทำและให้อะไรได้มากกว่านั้น

โดย นพปฎล พลศิลป์