By Sadaos
เบเนดิคท์ คัมเบอร์แบทช์ คือหน้าใหม่ในหนัง Star Trek Into Darkness กับบทตัวร้ายของเรื่อง จอห์น แฮร์ริสัน ที่โดดเด่นเป็นอย่างมาก และนี่คือบทสัมภาษณ์ของเขาถึงการทำงานในหนังไซ-ไฟสุดมันส์เรื่องนี้
@ ใครคือจอห์น แฮร์ริสัน?
“เขาเป็นผู้ก่อการร้ายโรคจิต เขาเป็นใครบางคนที่มีแรงดลใจมหาศาล มีเหตุผล และเป้าหมายอยู่เบื้องหลังการกระทำของตัวเอง ถึงแม้ว่าการกระทำเหล่านั้นจะถูกต่อต้านก็ตาม เขากับเคิร์คต่างก็มีปัญหาในเรื่องโครงสร้างของพลัง แต่จากมุมมองทางการเมืองที่แตกต่างกันมากๆ เขายังเป็นนักรบที่เก่งโคตรๆ อีกด้วย”
@ แล้วตัวร้ายจะทำอะไรสนุกๆ ได้ไหม?
“ตามกฏนะ… ได้ แต่การเดินทางของคริส ไพน์ในหนังเรื่องนี้ มันเป็นสิ่งที่เป็นปรากฏการณ์ และผมต้องดูน่าเกรงขามในแบบที่แอนดรูว์ สก็อตต์ ทำในบท มอริอาตี้ จากซี่รี่ส์ Sherlock ผมไม่ได้บอกว่าเขาจำเป็นต้องทำอะไรสนุกๆ มากกว่าผมนะ”
@ คุณเป็นแฟน Star Trek มาตั้งแต่เด็กเลยหรือเปล่า?
“ตอนเด็ก ผมไม่เคยเป็นแฟนอะไรเลย แต่ผมรู้สึกถึงคนที่แฟน Star Trek ในทุกรุ่น และที่สำคัญที่สุด ผมได้ดูหนังของเจเจ และชอบมันมาก มันทำให้ผมรู้สึกอินกับมันแบบที่ไม่รู้สึกตัว มันทำให้ผมทึ่ง กับห้านาทีสุดท้ายผมถึงกับต้องปาดน้ำตากันเลยทีเดียว”
@ คุณต้องเตรียมตัวแบบด่วนจี๋สำหรับ Into Darkness
“เราทำงานกันด้วยความเร็วสุดๆ จากข้างนอกไปถึงข้างใน ผมได้รับความช่วยเหลือจากทีมช่างแต่หน้า และออกแบบเสื้อผ้า มันเป็นการคัดเลือกตัวใชนช่วงท่้ายมากๆ มีเวลาแค่ 10 วันระหว่างการได้งานนี้ แล้วก็ต้องบินไปพบผู้อำนวยการสร้าง และเจเจ. นั่นเป็นช่วงเวลาที่เล่นเอาเหนื่อยเลย”
@ เจเจ เคยดู Sherlock ไหม?
“เคยซิ แล้วเขาก็ชอบมันด้วย ‘ผมคิดว่าคุณน่าจะทำอะไรบ้างหลังจากเรื่องนั้น’ ซึ่งผมก็ถ่อมตัวไปตามเรื่อง จากนั้นก็เดินเข้าไปข้างในห้อง โดยมีเขาอยู่ข้างๆ”
@ วันแรกในกองถ่ายเป็นยังไงบ้าง?
“น่าตื่นเต้น ผมรู้สึกเหมือนเป็นคนนอก เป็นเด็กใหม่ เพราะความกลัวของผมเอง ไม่ใช่เพราะการต้อนรับอย่างดี ซึ่งมันอบอุ่นมากๆ เหมือนกับ… เอ่อ…’ท่านสุภาพบุรุษ และสุภาพสตรีทั้งหลาย ยินดีต้อนรับ เบเนดิคท์ คัมเบอร์แบทช์!!’ ทุกอย่างมัน่าทึ่ง เต็มไปด้วยความรักแท้ๆ โคตรๆ”
@ อะไรที่เป็นความท้าทายมากที่สุด?
“การสวาปามแบบล้นกระเพาะคือด้านที่แย่ที่สุด ต้องกินอาหาร 4,000 แคลอรี่ต่อวันนานถึง 4 เดือน แต่ผมสนุกกับการทำงาน ได้ฝึกการต่อสู้ระยะประชิด เพราะมือและร่างกายของแฮร์ริสันตัวละครที่ผมเล่นไม่ต่างอะไรจากอาวุธ”
@ มีการฝึกมากเลยซิ?
“การวิ่งด้วย เราวิ่งกันโคตรเยอะ มันมีการท้าทายเรื่องสมรรถภาพทางร่างกายที่ผมไม่เคยเจอมาก่อน ผมจำฉากหนึ่งได้นะ ฉากนั้นผมต้องรอจนตีสอง เพื่อที่จะถูกลากไปตามพื้นด้วยความเร็ว 60 ไมล์ต่อชั่วโมงด้วยสลิง”
@ กลัวหรือเปล่า?
“มันน่ากลัวมาก แต่ก็น่าตื่นเต้น ในบทของผม ตัวละครจะต้องตอบสนองออกมาว่า ‘ฉันคุมมันได้นะ ฉันสบายดี ฉันจัดการเรื่องนี้ได้’ แต่ในฐานะนักแสดง ผมอยากลุกขึ้น แล้วบอกว่า ‘พระเจ้า มีใครเห้นอะไรนี่ไหม?’ มันคล้ายๆ กับการไปเป็นเด็ในสนามเด็กเล่น”
What is your reaction?
