20 กีตาร์ในตำนาน ขวานคู่ใจของมือกีตาร์ระดับตำนาน

บทนำ
เมื่อครั้งจิมิ เฮนเดริกซ์ (Jimi Hendrix) จุดไฟเผาสตราโทคาสเตอร์ (Fender Stratocaster) บนเวทีคอนเสิร์ตในเทศกาลดนตรี มอนเทเรย์ พ็อป เฟสติวัล (Monterey Pop Festival) เขาบอกว่านั่นเป็นการแสดงออกถึงความรัก “คุณเสียสละสิ่งที่คุณรัก” เขากล่าว “ผมรักกีตาร์ของผม” แน่นอนว่าบรรดาสุดยอดมือกีตาร์ของโลกทุกคนย่อมรักกีตาร์ของตัวเอง – สตีวี เรย์ วอห์น (Stevie Ray Vaughan) ไปไกลกว่าเขาเพื่อน เมื่อเรียกเจ้ากีตาร์คู่ใจว่า “ภรรยาคนที่หนึ่ง”

และนี่คือ 20 กีตาร์ในตำนาน ของมือกีตาร์ที่เป็นตำนานเช่นกัน

กิบสัน เลส พอล (Gibson Les Paul): จากนักสร้างวิวัฒนาการทางด้านเสียง เลส พอล ร่วมทีมกับกิบสัน เพื่อสร้างกีตาร์ไฟฟ้านับตั้งแต่ปี 1936 ซึ่งกลายเป็นกีตาร์รุ่นคลาสสิค ที่ใช้ชื่อของเดียวกับผู้สร้างสรรค์ อยู่คู่กับวงการเพลงร็อคมานานหลายทศวรรษ เสียงที่อวบอ้วน รูปลักษณ์ที่หนักแน่น สร้างขึ้นจากนวัตกรรมของพอลที่เรียกว่า ล็อก (log) ที่เรียกแบบนี้ก็เพราะว่า สาย และพลังงานไฟฟ้า ถูกวางผ่านชิ้นส่วนที่เป็นใจกลางของไม้

ฮอฟเนอร์ (Hofner) -‘ไวโอลิน เบส’ ของพอล แมกคาร์ตนีย์ (Paul McCartney): มือเบสแห่ง The Beatles ใช้เบส กีตาร์รูปร่างคล้ายไวโอลิน ที่กลายเป็นนิยามภาพของเขาบนเวทีการแสดง ในช่วงที่ทางวงยังเป็นวงดนตรีฝึกหัดในฮัมบูร์ก, เยอรมนี ทำให้ภาพของการเล่นด้วยมือซ้าย ดูไม่ “รกตา”

ลูซิลล์ (Lucille) ของ บี.บี. คิง (B.B. King): หลังช่วยเจ้ากีตาร์กิบสันราคา 30 เหรียญ รอดมาจากเปลวเพลิงในโรงเต้นรำที่อาร์แคนซอส์เมื่อปี 1949 พ่อเพลงบลูส์-บี.บี. คิงก็ได้รู้ว่า เหตุการณ์ไฟไหม้ในวันนั้น มีที่มาจากชายหนุ่มสองคนที่ก่อศึกหน้านางชื่อว่า ลูซิลล์ เลยเอาชื่อนี้มาตั้งเป็นชื่อกีตาร์ของเขาหลายต่อหลายตัวนับจากนั้น ซึ่งก็มีทั้งกิบสัน และเทเลคาสเตอร์ (Fender Telecaster) จนในปี 1980 กิบสันก็เริ่มผลิตกีตาร์ของ บี.บี.คิง รุ่น ลูซิลล์ ซึ่งเป็นกีตาร์ที่มีความแตกต่างหลากหลาย เป็นการผสมผสานกันกีตาร์หลาย ๆ รุ่นกับโครงของรุ่น อีเอส-355 (ES-355)

จอร์จ แฮร์ริสัน (George Harrison) และ ริคเคนแบคเคอร์ (Rickenbacker) 12 สาย: สมาชิกของเดอะ บีเทิลส์ คนที่ได้ชื่อว่าเป็นกูรูกีตาร์ประจำวง เป็นที่รู้กันดีว่าเล่นเกร็ตช์ (Gretsch) เป็นกีตาร์คู่ใจแน่ ๆ หนึ่งตัว แต่บางทีกีตาร์ของเขาตัวที่เป็นตำนาน และโดดเด่นที่สุดนั้น น่าจะเป็น กีตาร์ 12 สาย ริคเคนแบคเคอร์ ปี 1963 เสียงใส ๆ ตัวนี้ โดยทางผู้ผลิตเป็นคนมอบกีตาร์ตัวนี้ให้กับวง เมื่อคราวไปทัวร์อเมริกาครั้งแรก และแฮร์ริสัน ก็ตกหลุมรักมันในทันที

แบล็คกี (Blackie) ของ เอริค แคล็ปทัน (Eric Clapton): แบล็คกีสุดรักของเอริค แคล็ปทัน เป็นกีตาร์เฟนเดอร์ สตราโทคาสเตอร์ ยุค 50 ที่มีการแต่งใหม่ จริง ๆ แล้วนี่เป็นกีตาร์ที่ประกอบขึ้นมาจากกีตาร์สแตร็ท 3 ตัว ที่แคลปทันซื้อมาจากร้านในแนชวิลล์ช่วงยุค 70 หลังถูกแคล็ปทันปลดระวาง แบล็คกีถูกนำไปประมูลในปี 2004 เพื่อเอาเงินไปสนับสนุน ครอสส์โรดส์ (Crossroad) ศูนย์บำบัดที่แคล็ปทันก่อตั้งขึ้น และได้ราคาถึง 959,500 เหรียญ

นีล ยัง (Neil Young) กับ โอลด์ แบล็ค (Old Black): เพลงที่อัดด้วยกีตาร์ไฟฟ้าส่วนใหญ่ของนีล ยัง ก็คือเสียงที่มาจากเจ้าโอลด์ แบล็ค ซึ่งเป็นกีตาร์กิบสัน เลส พอล โกลด์ท็อป (Gibson Les Paul Gold Top) จากยุค 50 ที่ยังซื้อมาตั้งแต่ปี 1969 เจ้าโอลด์ แบล็คผ่านการผ่าตัด ผ่านการโมมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง และยืนหยัด ทนทานผ่านการเสียหายมาหลายหนตลอดหลายปีที่ผ่านมา

เฟนเดอร์ เอสไควร์ (Fender Esquire) ที่เจ้านายชื่อ บรูซ สปริงสทีน (Bruce Springsteen): บางครั้งอาจจะห้อยเทเลคาสเตอร์ แต่โดยปกติเแล้วกีตาร์ไม้ธรรมชาติที่ไหล่ของสปริงสทีนสะพายอยู่ เหมือนที่เห็นบนปกอัลบัม ‘Born to Run’ เมื่อปี 1975 นั้น จริง ๆ แล้วก็คือ เฟนเดอร์ เอสไควร์ จากยุค 50 ที่ผ่านการโมมาแล้ว

วิลลี เนลสัน (Willie Nelson) กับ ทริกเกอร์ (Trigger) : กว่า 40 ปีแล้วที่วิลลี เนลสัน ใช้กีตาร์อะคูสติค มาร์ติน เอ็น-20 (Martin N-20) สายไนลอน ซึ่งเขาตั้งชื่อให้ว่า “ทริกเกอร์” ตามชื่อม้าของรอย โรเจอร์ส (Roy Rogers – นักร้อง, นักแสดง และพิธีกรรายการโทรทัศน์ชาวอเมริกัน เจ้าของฉายา “ราชาแห่งคาวบอย” ที่มีชื่อเสียงในช่วงกลางศตวรรษที่ 20) กีตาร์คลาสสิคัลตัวนี้ถูกออกแบบมาไม่ให้มีพิคการ์ด (Pickguard-แผ่นปิดบริเวณหน้ากีตาร์) และจุดเด่นที่จดจำกันได้ของกีตาร์ตัวนี้ก็คือ รูที่เห็นได้อย่างชัดเจน และขยายขึ้นเรื่อย ๆ “เมื่อทริกเกอร์จากไป ผมจะเลิกเล่น” เนลสัน เคยกล่าวไว้

“เมฆา” ของปรินซ์ (Prince): สร้างชื่อดังโด่งมาพร้อมกับเจ้าของในหนัง ‘Purple Rain’ สำหรับกีตาร์ที่โมทรงให้มีส่วนเว้าโค้งแสนเย้ายวน ที่ชื่อว่า “คลาวด์” (Cloud) หรือ “เมฆา” ซึ่งออกแบบโดย ช่างมือดีแถบมินนีอาโพลิส บ้านเดียวกับปรินซ์ แล้วนำไปผลิตอีกทีโดย ชีเตอร์ (Scheeter)

กีตาร์คู่ กิบสัน อีดีเอส-1275 (Gibson EDS-1275) ของ จิมมี เพจ (Jimmy Page): กีตาร์ที่ยากจะมีใครลืมเลือน ซึ่งสร้างขึ้นมาเพื่อเล่นในท่อนต่าง ๆ ที่มีความแตกต่างกันของ “Stairway to Heaven” ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นบทเพลงมหากาพย์แห่งวงการดนตรีอีกเพลงหนึ่ง กีตาร์ตัวบนเป็นกีตาร์ 12 สาย ตัวล่างเป็น 6 สาย และด้วยรูปทรงที่เตะตา ทำให้เป็นกีตาร์อีกตัวที่ถูกทำเลียนแบบอย่างแพร่หลาย

เฟนเดอร์ สตราโตคาสเตอร์ ของ สตีวี เรย์ วอห์น: มือกีตาร์ระดับตำนานผู้ล่วงลับไปแล้วรายนี้ เรียกขานอาวุธทางดนตรีคู่กายว่า หมายเลข 1 แต่สำหรับคนในวงการทุกคนรู้จักในนาม “ภรรยาหมายเลขหนึ่ง” ของวอห์น เธอคือกีตาร์เฟนเดอร์ สตราโทคาสเตอร์ ปี 1963 ที่มีคอจากปี 1962 ซึ่งเข้ากันได้อย่างเหมาะเจาะ และเป็นที่รู้จักยาวนาน มีชื่อเสียงจากการถูกทุบตี ปีแล้วปีเล่าบนเวทีคอนเสิร์ต

เอ็ดดี แวน เฮเลน (Eddie Van Halen) กับเจ้า แฟรงเกนสแตร็ท (Frankenstrat): มือกีตาร์ และแกนนำคนสำคัญผู้ล่วงลับของแวน เฮเลน (Van Halen) สร้างขวานคู่ใจที่มีลักษณะเฉพาะของตัวเองขึ้นมา โดยผสมผสานกันระหว่างซาวน์ดของกิบสัน กับรูปร่างของเฟนเดอร์ กีตาร์ตัวนี้เป็นที่รู้จักกันดีจากลายบนตัวกีตาร์ ซึ่งเป็นงานอาร์ตในสไตล์ของแจ็คสัน พอลล็อค (Jackson Pollock) พื้นแดงและมีลายทางยาวขาวและดำตัดไปมา

ไอ้เสือ ของเจอร์รี การ์เซีย (Jerry Garcia): หัวหน้าวงเกรตฟูล เดด (Grateful Dead) ที่จากโลกนี้ไปแล้ว เลือกกีตาร์ใช้งานได้อย่างเยี่ยมยอด ไอ้เสือ (Tiger) เป็นกีตาร์คู่ใจของการ์เซียกว่า 10 ปีนับตั้งแต่กำเนิดมาในโลกนี้เมื่อปี 1979 โดยฝีมือช่างกีตาร์ชาวโซโนมา เคาน์ตี – ดัก เออร์วิน (Doug Irvin) เรือนร่างของมันหนาหนักถึง 13 ปอนด์ จากการนำไม้ลามิเนตมาประกบกันหลายต่อหลายชั้น ที่เรียกว่า “ฮิปปี แซนด์วิช” (Hippie Sandwich) หลังจากไอ้เสือ การ์เซียมีกีตาร์อีกตัวจากฝีมือของเออร์วินมารับช่วงต่อ เป็น แม่กุหลาบดอกตูม (Rosebud) แต่เมื่อแม่กุหลาบดอกตูมต้องเข้ารับการเยียวยาในเดือนกรกฏาคม 1995 การ์เซียเลยหยิบไอ้เสือ ที่เป็นกีตาร์สำรองตั้งแต่ปี 1989 มาเล่นอีกครั้ง และนั่นก็คือกีตาร์ตัวสุดท้ายที่การ์เซียเล่นต่อหน้าสาธารณชน บนเวทีคอนเสิร์ต

ฟลายอิง วี (Flying V) ของลอนนี่ แม็ค (Lonnie Mack): นี่คือมือกีตาร์โซโลร็อค รุ่นบุกเบิก และเป็นคนตั้งชื่อเล่นให้กับคันโยกว่า “แวมมี่ บาร์” (Whammy Bar) ตามชื่อหนึ่งในเพลงบรรเลงสุดฮิตของเขา “Wham!” ในปี 1958 แม็คซื้อเจ้ากิบสัน ฟลายอิ้ง วี มาจากสายการผลิต และมันก็กลายเป็นกีตาร์ประจำตัวของเขา กับการที่มีเชื้อสายเป็นชนพื้นเมืองอเมริกัน แม็คเผยว่า เขาชอบรูปร่างที่คล้ายกับลูกธนูของกีตาร์ตัวนี้มาก

พีท ทาวน์เช็นด์ (Pete Townshend) และกิบสัน เลส พอล # 5: มือกีตาร์เจ้าอารมณ์ของเดอะ ฮูว์ (The Who) จะจัดระเบียบกีตาร์เลส พอลคู่ใจที่โมไว้ ด้วยการวางเรียงบนเวทีอยู่หลายปี แล้วก็เรียกกีตาร์แต่ละตัวที่ทำขึ้นมาเป็นหมายเลขจาก 1-9 เพื่อที่จะได้ตั้งเสียง ตั้งสายได้ตามลำดับความต้องการ แต่ถ้าถามถึงกีตาร์ตัวที่โด่งดังที่สุด ก็ต้องยกให้ กีตาร์สีไวน์แดง เจ้าของหมายเลข 5 ที่ได้เห็นกันในหนัง ‘The Kids Are Alright’ ซึ่งทุกคนจดจำได้เป็นอย่างดี

จิมิ เฮนดริกซ์ กับมอนเทอเรย์ สตราโตคาสเตอร์: เจ้ากีตาร์สแตร็ท สีสันฉูดฉาดที่ราชันย์แห่งขุนขวานเล่นได้อย่างน่าตื่นตา ในงานเทศกาลดนตรี มอนเทอเรย์ พ็อป มีชื่อเสียงโด่งดังจากอายุการใช้งานที่แสนสั้น เมื่อเฮนดริกซ์ฌาปนกิจมันเพื่อเฉลิมฉลองการแสดง จากนั้นบรรดากีตาร์ทำจำลอง มีสีสันด้วยลายพลังแห่งบุปผาชนก็กลายเป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลายมาจนถึงทุกวันนี้ ซึ่งหนึ่งในมือกีตาร์ที่หยิบมาใช้ก็มีชื่อ จอห์น เมยร์ (John Mayer) รวมอยู่ด้วย

แจ็คสัน (Jackson) ของแรนดี โรห์ดส์ (Randy Rhoads) : กีตาร์คู่ใจของมือกีตาร์ในสายเมทัลผู้จากไป ถูกเจ้าตัวตั้งชื่อให้ว่า คอนคอร์ด (Concord) กีตาร์ตัวนี้ออกแบบให้มีเหลี่ยมมุมสวยงาม และเป็นงานสร้างชื่อของบริษัทแจ็คสันผู้ให้กำเนิดมันมหาศาล ความโด่งดังของมันเห็นได้จากการเป็นขวานคู่ใจของมือกีตาร์กระเดื่องนามมากมายหลายคน โดยเฉพาะในสายเมทัล ซึ่งหนึ่งในจำนวนนั้นก็ต้องติ๊กชื่อ เคิร์ก แฮมเม็ตต์ (Kirk Hammett) แห่ง Metallica เอาไว้ด้วย

คีธ ริชาร์ดส์ (Keith Richards) และ มิคอว์เบอร์ (Micawber): กีตาร์ซึ่งเป็นที่รู้จักดีของเดอะ โรลลิง สโตนส์ (The Rolling Stones) น่าจะเป็นตัวที่ชื่อว่า มิคอว์เบอร์ ซึ่งเป็นกีตาร์ เฟนเดอร์ เทเลคาสเตอร์ ยุค 50 สีบัตเตอร์สก็อทช์ ส่วนชื่อนั้นตั้งตามตัวละคร ชื่อ วิลคินส์ มิคอว์เบอร์ (Wilkins Micawber) จากวรรณกรรมอมตะของชาร์ลส์ ดิคเคนส์ (Charles Dickens) เรื่อง ‘David Copperfield’

กล่องซิการ์ของโบ ดิดลีย์ (Bo Didley): โบ ดิดลีย์ ผู้จากไปเป็นเจ้าของกีตาร์ในตำนานที่ดูแฟชันสุดๆ แต่สร้างกันแบบบ้าน ๆ จากกล่องซิการ์ กีตาร์โฟล์ก เทรดิชัน เก่า ๆ คร่ำคร่า รูปร่างสี่เหลี่ยมผืนผ้าตัวนี้ กลายเป็นเครื่องดนตรีที่เป็นสัญลักษณ์ประจำตัวของเขา ก่อนหน้าที่เกร็ทช์จะทำกีตาร์ให้ดิดลีย์ใช้ เขาทำกีตาร์มากกว่าสองโหลไว้ใช้เอง หนึ่งในจำนวนนั้นที่คนจดจำได้ดีก็คือตัวที่เขายกให้ดิค คลาร์ก (Dick Clark) หลังดิดลีย์กลายเป็นที่รู้จักการไปออกรายการ ‘American Bandstand’ ของคลาร์ก

เคิร์ต โคเบน (Kurt Cobain) และแจก-สแตง (Jag-Stang): เรียกเป็นไทย ๆ ก็คงไม่พ้น แจกสตางค์ นี่คือกีตาร์คู่ตัว เครื่องดนตรีคู่ใจของเคิร์ต โคเบน ผู้ลาลับ เคิร์ตออกแบบกีตาร์ตัวเองด้วยการเอากล้องโพลารอยด์ ไปถ่ายภาพเฟนเดอร์ จากัวร์ (Fender Jaguar) และ เฟนเดอร์ มัสแตง (Fender Mustang) จากนั้นก็นำภาพมาตัดประกอบกันให้เข้าร่องเข้ารอย ก่อนจะลงมือทำ เฟนเดอร์เริ่มผลิตแจก-สแตงออกมาหลังโคเบนเสียชีวิต ส่วนกีตาร์ตัวต้นแบบสีแป้งขาว-ฟ้านั้นคอร์ตนีย์ เลิฟ (Courtney Live) ภรรยาสุดเลิฟของโคเบน ยกให้ปีเตอร์ บัค (Peter Buck) แห่งวงอาร์.อี.เอ็ม. (R.E.M.) ไป

จากเรื่อง 20 กีตาร์ในตำนาน ตอนที่ 1 และ 2 โดย นายสะเด่าส์ จากนิตยสาร ฮิพ

ให้กำลังใจและสนับสนุนเราได้ที่บัญชีธนาคารกสิกรไทย หมายเลข 100-2-10283-4 แล้วแจ้งมาที่กล่องข้อความของเพจ sadaos หรือที่อีเมล shopsadaos@gmail.com เพื่อรับของขวัญแทนน้ำใจ

ติดตามอ่านเรื่องราว ข่าวสาร ชมตัวอย่าง ชมคลิป ชม MV อ่านวิจารณ์หนังและเพลง ได้ด้วยการกดไลค์เพจสะเด่าส์ ได้ที่นี่